Ben takayım kulaklığımı, güzel güzel şarkımı dinleyip yolu seyredeyim ve kimse dokunmasın. Yolculukta uyumam mümkün olmadığı için huzurlu bir şekilde geçirmek istiyorum ve benim için bunun tanımı bu. Sohbet etmek falan istemem kimseyle, hatta mümkünse kimse kimseyle konuşmasın.
Asla konuşmasın yanımdaki benimle. Bir şeyler okumam, yazmam ve dinlemem gereken bir zamanı saçmasapan bir tiple konuşarak harcayamam.
Yanımdaki tanıdığım biri bile olsa yine çok tercih etmem konuşmayı. Kendimle kalmak bana mutluluk verir üstte saydığım şeyleri yapar kahve içerim bunları yaparken de.
Sırf bunları yapayım diye yalnız yolculuğu seçerim. Ve yalnız oturabileceğim yerlerde oturmayı tercih ederim.
Kiminle gideceğime bağlı aslında bu durum. Sohbetini sevdiğim insanla, muhabbet ederek giderim. Ama genel olarak kulağıma kulaklık takıp, müzik dinlemeyi tercih ediyorum. Yolu izliyorum ve müzik dinlerken, kendime düşünce fırsatı çok yaratıyorum. Kendimle ilgili her şey adına kararlar bile aldığım oluyor.
Yolculukta kulağımda kulaklığım, iyi bir müzik ve harika bir kitapla gitmeyi severim. Sohbet etmek bazen çekici gelse de sohbet edecek birisine rastlamak gerek önce.
Öğretmen o ben ise seyyar satıcıyım az önce de işten geldim fabrikaya girecektim hastayım engelli kadrosundan işe girecektim fabrikalara O 8 bin maaş alıyor Beni kendisine denk görmedi Hep iyi anlaşırdık severdim onu ama işte denk görmedi beni kendisi gibi memur arıyormuş