Kendi yazdığınız güzel sözler var mı?

kim olduğumuz sorusunun cevabı, kim olduğumuzu sandığımızla sınırlı.

bir erkeğin ruhunu bir vaha gibi yeşerten de kadındır, bir çöl gibi kurutan da.

İnsanlar bencillikte ve ahmaklıkta aynıdır. Hepsi kendinden kaçar. Hepsi yalnızlıktan korkar, bu yüzden hepsi sürüye karışır, huzuru kalabalıkta arar. Kalabalığın boş uğultusu ve lakırdısı beyinlerini doldururken, kaçtıkları düşünceler susar. Hepsi anlamsız varlıklarına bir anlam katmak için kendini birşeylerle etiketleme ihtiyacı duyar.

Dolunay'la garip bir empati kuruyorum kendi aramda. Onun gibi, benim de bir yüzüm tamamen aydınlık, bir yüzüm tamamen karanlık...

Tüm insanlar yalnızdır; meşgul oldukları şeyler bu yalnızlığı unutturur, fark etmelerini engeller, o kadar.

Siyaset ve din, bu dünyanın gerçek sahiplerinin ellerindeki oyuncaklardır; biz ise gözümüzün önünde şıkırdatarak salladıkları bu oyuncakları aptalca bir yüz ifadesiyle izlerken ağzının kenarından salya sızan bebeleriz.

Başkasını olduğu gibi kabullenmenin şartı, önce kendini olduğun gibi kabullenmektir.

Kendini topluma ait hissetmemekle birlikte toplumsal çemberin dışına çıkamamak, çemberin içinde olmakla birlikte yine de yalnız olmak; işte beyni uyanışa zorlayan çelişkilerden biridir bu.

Sahteyiz hepimiz, -mış gibi, sahtece yaşarız. Gerçekten kaçar, gerçeğe gözümü kaparız; gerçeklerden ödümüz koptuğu için, kuş kadar yüreği olmayan zavallı ödlekler olduğumuz için.

Dünyanın birtek yerinde savaş varsa, dünyanın geri kalanı için de barış yara almış demektir.

İktidarlar, halkları sisteme entegre etmek için onları eğitir(!), kuşatır, köleleştirir, manyakça ideolojileriyle halkları zehirler ve kışkırtır.

Kadınların, Kont Dracula'nın bile kanını donduracak kadar soğukkanlı olabildikleri tek an, sevmediği bir erkekten "seni seviyorum" sözünü duydukları andır.

Kaybetmeye yol açan şey kaybetme korkusunun kendisidir.

Someone who is not capable of fooling himself due to self-consciousness and strictly judgemantal personality, can’t be fooled by others.

I do neither fight nor flee. I don't feel imprisoned to such nonsense choices of you automated humans' pathetic lives. I only choose (at least try) to be "free".

Life is a game... Starting off with the easiest, I step closer to the hardest veteran level more and more, as each year vanishes one by one.