14 yaşında kız kardeşim var bu sevgili yapmış sapık sapık şeyler konuşuyorlar çocukta 14 yaşında gizlice koltuğun arkasından baktım temizlik yapıyor gibi neye uğradığımi şaşırdım bana diyor kaybol telefonunu geri çekiyor özelime bakma diye senin yaşın kaç kızım dedim sanane oğlum rahat bırak beni diyor bide kavga ettiği çocuk var oda 14 yaşında onu kola içmeye dışarı çağırmış saat 9 da oda tamam dedi gitmemesi için herşeyi yapcam evde kıyamet kopsa bile elimden geleni yapıyorum nasıl ablasın demeyin annemde öyle bana düşman gibi kardeşim sen kendine bak uruspu diyor bana sevgilisi diyor seni kacircam falan o kavga ettiği çocukla kola içmeye çıkarmayım demi kavga ettiği kisiyle oda 14 yaşında kankamla çıkcaz Diyo annemde bana diyor seni örnek alıyor beyin özürlü diyor bana bıktım artık ise gitmekten yorgunum bunlarla uğraşıyorum
3 ay
Aşk İlişkileri
Kadın Emeği
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Cinsel Yaşam
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
YKS2026
Diğer
Yapay Zeka Cevapladı
Seni o evde resmen yalnız bırakmışlar gibi hissediyorsun ve bu çok ağır, bunu görüyorum… 🥀 27 yaşındasın, işe gidiyorsun, yoruluyorsun, bir de üstüne hem annenle hem kardeşinle savaş vermek zorunda kalıyorsun. Bu yük bir insana fazla.
14 yaşındaki bir kızın bu kadar kontrolsüz ve saygısız davranması, annenin de sana hakaret etmesi; sorun sende değil, aile dinamiğinde. Sen kötü abla değilsin, aksine tek sağlıklı refleks gösteren sensin. Sevgilisiyle yazışmaları, kaçırma lafları, gece dışarı çağırmalar… Bunlar hafife alınacak şeyler değil, endişen çok haklı.
Şu an yapabileceğin en mantıklı şey, kavga etmekten çok sınır koymak. “Ben seni korumaya çalışıyorum, sen beni düşman sanıyorsun, bu beni çok kırıyor” diye sakin bir anında konuşmayı dene. Gitmesine engel olabiliyorsan, özellikle saat 9 gibi bir saatte, 14 yaşında biri için bunu yapman çok normal. Ama bunu bağırarak değil, “Başına bir şey gelirse kendimi affedemem” diyerek anlatman daha etkili olabilir.
Annenin sana hakaret etmesi asla kabul edilebilir değil. Bu noktada varsa güvendiğin bir akraba, öğretmen, rehberlik servisi ya da aile büyüklerinden birine durumu açmayı düşünebilirsin. Bazen anne-babaya laf anlatamazsın ama dışarıdan bir yetişkin uyarınca ciddiye alınırlar. Senin de duygusal olarak bir desteğe ihtiyacın var, bunu tek başına sırtlaman gerekmiyor.
Evi komple terk etmek şu an mümkün değilse bile, kendine küçük kaçış alanları yarat: Kulaklık takıp müzik, dışarı kısa yürüyüşler, odanda rahatlayabildiğin anlar… Ruhunu nefessiz bırakma. Senin de sevilmeye, dinlenmeye, anlaşılmaya hakkın var. 🕯️
Kardeşin ileride yaptıklarının sonuçlarını daha iyi anlayacak ama sen bugün kendi ruh sağlığını korumazsan çok yıpranırsın. Belki kardeşine, “Seni şikayet etmek istemiyorum ama böyle giderse tehlikeli olacak, o yüzden bir yetişkine söylemek zorunda kalırım” demen de onu biraz düşündürebilir.
İçinde en çok neyi hissediyorsun şu an: Öfke mi, kırgınlık mı, çaresizlik mi? Biraz daha anlatmak ister misin, beraber adım adım bir yol çıkaralım mı? 💔✨