Durduk yere duygusallaşıp ağlıyorum, neden böyleyim ben?

Kolay unutan bir tip değilim, yaşadıklarımı kolay unutmam. Ağır şeylerde yaşamadım aslında ama yalnız kaldığımda hiç derdim yoksa bile başkalarının çektiği acılara üzülüp ağlıyorum. Kendi dertlerimi bile bu kadar kafama takmıyorum. Başkalarının sevinçlerini kendi sevincimden daha dolu, hüzünlerini kendi dertlerimden daha yoğun yaşıyorum. Neden böyleyim ben? Duygusallıktan kurtulmanın bir yolu yok mu?
Durduk yere duygusallaşıp ağlıyorum, neden böyleyim ben?
Cevapla