Düşüncelerimi neden kontrol edemiyorum?

Sayilir ama Dusunmekten farkli. Dusuncenin gercek olmadigini biliyorsun. Bunda aklina kotu bir düşünce girdiginde istemesende o senin dunyanda gerceklesiyor. Butun olaylar film gibi oynamaya basliyor. evleniyorsun çocukların oluyor. ev, evin bahcesi, icindeki agac, agacin yapraklari en ince ayrıntısına kadar olabiliyor. Bu olurken sen cok dalgin oluyorsun. duygudurumun degisiyor. Gulersin, aglarsin, cok sinirli, donuk olabilirsin. o sey gercek olmus gibi hissediyosun. ornek veriyim.
- Dun aksam caddede drift yapiyodum. o an ozguvenim cok yukseldi.
- Hastanede benden sonra gelenleri önden aldilar. O sirada kizarak "beni neden bekletiyorsunuz' diye hesap soruyordum. icinde yasanan dünyadan cikmak cok zor oluyor. Bunu gercek hayatta soyleyemiyorum. Ama sinirim tavan yapiyor. o an doktora resmen kinleniyorum

Sizofrenin Butun detaylarini arastirdim. Belirtilerin %95 i beni anlatiyor. Doktora belirtileri var dedim. Teshisi koyduysan degilsin dedi. Teshis koymuyorum. Teshisi sizin koymanizi bekliyorum dedim. Ailem 5 yildir soyledi. psikologa gitmeyi reddettim. Rahatsizligimi gecici bir depresyon cekingenlik saniyordum. çocukluğumu dusununce sinifin en sessizi oldugumu. dersten hic birşey anlamadigimi bos bos tahtaya baktığım aklima geldi. her bir harften sonra kalemi kağıttan kaldirarak en guzel el yazisini yazardim. öğretmen kalemi kaldirdiginizda guzel yazamazsiniz derdi. bana açıklama getiremezdi. bosverin onu diyodu :) bana Şu an cevredekiler degisik diyolar

O degil. Sizofreni olma ihtimali cok yuksek

Ben acilsamda birşey degismiyor inan. Yine ayni yere dönüyor iş

Anormal sey mesela?

@KanlıRahibe ne gibi şey

@KanlıRahibe Hastaların çoğunda içgörü yoksunluğu da görülen belirtiler arasında yer alır. Kısıtlı anlamıyla içgörü kişinin içinde bulunduğu hastalık ve bunun belirtileri hakkında gerçekçi bir kavrayışa sahip olmasıdır.
(Genelleme yapmayin lutfen. yeni farkına vardım durumun. benim gibi binlerce insan var.)

2 hafta önce askerde biri neden surekli guluyorsun dedi. Biseu diyemedm. Baska biri de s... Gibi bakiyon dedi. bir baskasi cok dusunme. Ne dusunuyon dedi. 3 sene önce dis doktorum "hastamiz cok mutlu. ne geldi aklına neye guluyosun?" dedi hic dedim.

@KanlıRahibe heralde birşeyler oluyorki içeride guluyorum. 2 kisi tenis oynuyolardi. Sayi alan cocugun yerine ben oynuyordum. Sayı aldikca guluyordum :)

Dostum şöyle anlatayım eğer s’kleyeceksen. Bir normal zaman var buna süre deniliyor, bu bildiğimiz saat. Bir de bilinç saatin var ve sadece sana ait bir saat. Etrafa baktığında ya da hiç bir yere bakmadığında gördüğün ya da anımsadığın nesneler, eşyalar bilinç için belirli sembolleri ifade eder. Sen yolda yürürken, karşıdan karşıya geçerken 15 saniyede geçen süre zamanı 15 yıl (temsili olarak söylüyorum bu herhangi bir zaman dilimini kapsayabilir) kadar yaşamış hissedebilirsin. O an zihnin gördüğü renklere, duyduğun seslere, aldığın kokuya.. 5 duyuna hitap eden her hangi bir şey seni var olduğun “an” dan koparabilir. Geçmişin derinliklerinde yüzüyor olursun bu zaman zarflarında. Bulunduğun süre zamanını yaşadığını hissetmezsin. Ya da geleceğe yönelik hayaller ve olasılık dahilinde olan ya da olmayan çıkarımlar yapıp tıpkı sınırsız sahne, dekor, oyuncu vs içeren tiyatro oyunu gibi oynayabilirsin bilincinin akışına göre. Bunu sen farkında olarak ya da olmayarak yapabilirsin.

“Henri Bergson” un Zaman Kavramını incele. Proust’un “Kayıp Zamanın İzinde” kitabını ve süre kavramını oku incele, James Joyce’un “Bilinç Akışı Tekniği” ni incele kesinlikle senin yaşadığın şu durum bunlardan ibaret. Bunlar nevrotik bir durumun ifadesi ve düşünen sorgulayan her insanda olan lütuftur bence. Geçmişte yaşadığın travmalar, çağımızın bizi eşyadan aşşağı görmesi durumu (varoluşçuluk). Değerlerimizin yitirilmesi vs. Binlerce sebep bu durumumuzu tetikleyebilir. Ahmet Hamdi Tanpınar’ın Huzur romanı tamamen bu bilinç akışından ibarettir ve edebiyatın olmazsa olmazlarındandır. Sen deli değilsin yani dostum ermiş de değilsin sadece bir yerlere yol alıyorsun. Arayış içindesin. Bu düşünceleri (buna bilinç akışı demiştik) soyuttan somuta gitgide yaklaştırıyorsan, travmaların seni ele geçiriyor demektir yavaş yavaş ve paranoid olup şizofreniye doğru yol alabilirsin. Ben edebiyat ile uğraşıyorum post-modern bireylerin varoluş çabası bu: birey olma yolunda kendi benliğini arayışı..

Ama bu soyut akış dediğim gibi yerini somuta bırakıyosa işte bildiğin gibi halis durumu oluyosa psikoloğa görünmen gerek. Anladığım kadarıyla sende öyle bir durum yok. İşte o tutamadığın akış içinde belli sembolleri çözerek neyin seni ne kadar ve nasıl etkilediğini algılayıp ortaya çıkarabilirsen psikologların bir yere kadar yaptığını yapmış olursun ki bu kaç seansta ve kaç ₺ ye mâl olur bilemem

Bu kafayı yaşamak için uyuşturucu kullanıyor insanlar herkese nasip olmuyor bu. Çok iyi bir psikologdan yardım alabilirsin seni yönlendirebilir ama bu durumu anlayabilen bir psikolog değilse seni kalıba sokmaya çalışabilir ki bu da senin delirmene sebep olabilir. Dediğimi yap. Sabah tok karnına Henri Bergson; öğlen James Joyce, akşam da Proust alıyorsun 1 aya yayıyosun. Sonra ne oluyo biliyo musun kendinle gurur duymaya başlıyosun ama ermiş değilsin popon kalkmasın 🙂

Bazen bu düşünceler beni delirtecek seviyeye geliyor. Zihnim allak bullak oluyor ve ne yapsam kâr etmiyor tek bir şeyden başka: yazmak..
Gece sessizliğinde eline bir kalem kağıt al ve o an kafandan hangi akış geçiyorsa yaz. Saçma olacak evet yaz. Rahatlayana kadar yaz ve bundan zevk alırsan hoş geldin bu tarafa artık edebiyat kervanındasın. Bunu dene hoşuna gitmediğini anlarsan ne o bilinç akışını akıtabileceğin bir dal ara. Ben hem edebiyat hem felsefe hem psikoloji hem de astrolojiyle ilgileniyorum rahatlayabilmek için.
Yani bu seni deli de yapar, doktor da hakim de başbakan da.. Sadece onu dinle ama hayatın akışını bırakma gez toz eğlen ve bunları dökebileceğin bir platform yarat kendine ki buna sanat diyoruz 😊