Ben 19 yaşındayım, seneye üniversiteye gideceğim. Yani 6 ay snra.. ama bu halde gitmek istemiyorum. Çünkü çok ağır kekemeyim, ve tiklerim var. Konuşurken göz kırpıyor ve kafamı sallıyorum.. ne yaptıysam iyileşemedim. Kursada gittim. Akupunktura bile gittim. Artık aileme şu tekniği buldum deneyelm bile diyemiyorum.. aynaya bakıyorum keşke diyorum dünyanın en çirkin insanı olsaydımda kekeme olmasaydım. ama işte insan kendinde olmayanı istermişya hep.. keşke diyorum , keşke yazabildiğim gibi konuşabilseydm. Yazarken karşımdaki insan isterse başbakan olsun, hatta isterse karşılıklı olalım ama ben yazarak konuşayım, zerre heycanlanmam. Ama konuşmak olunca konu, beynimden kaynar sular dökülüyor sanki. Lisede şiir yarışmasında il 1. Si oldum ama ödülümü almaya gitmedim
. Çünkü şiiri okumam gerekiyormuş.. onca insanın karşısında bunu yapamazdım. Ama o kadar insanın karşısında amuda kalk deseniz kalkarım o ayrı. Antidepresan kullanıyorum, ama çok az etkiliyor... lütfen yardımcı olabilecek arkadaşlar yazsınlar.. dışarı çıkmıyorum, kimseyle konuşmuyorum artık. Telefonda kayıtlı olmayan numaralara bakamıyorum. kitlenip kalıyorum.. alo halbuki ne kadar kolay değlmi, 3 harf.. kendime güvenim gitti. Pskolojik yardm alıcak kadar durumu yok ailemin. 6 ay da kekemeliğim geçmezse kesin kararım intahar edeceğm. İnsanların arkamdan gülmesinden , kendimi savunamamaktan ( bu yüzden hep suçlu duruma düşüyorum) , yahu bakkaldan 2 ekmek isteyememekten yoruldum. Artık gücüm kalmadı.. ve inanın ölmek istemiyorum. Artık bunun için çare arıyorum, bu benim binevi yaşam savaşım.. allaha çok dua ettim, biliyorum bu benim sınavım. Ama artık çok az yaşıyorum, fakir gibi.. ölmiycek kadar.. böyle yaşayıp kendime işkence etmektense , ölüyim , hem belki ölünce kekelemem.
. Çünkü şiiri okumam gerekiyormuş.. onca insanın karşısında bunu yapamazdım. Ama o kadar insanın karşısında amuda kalk deseniz kalkarım o ayrı. Antidepresan kullanıyorum, ama çok az etkiliyor... lütfen yardımcı olabilecek arkadaşlar yazsınlar.. dışarı çıkmıyorum, kimseyle konuşmuyorum artık. Telefonda kayıtlı olmayan numaralara bakamıyorum. kitlenip kalıyorum.. alo halbuki ne kadar kolay değlmi, 3 harf.. kendime güvenim gitti. Pskolojik yardm alıcak kadar durumu yok ailemin. 6 ay da kekemeliğim geçmezse kesin kararım intahar edeceğm. İnsanların arkamdan gülmesinden , kendimi savunamamaktan ( bu yüzden hep suçlu duruma düşüyorum) , yahu bakkaldan 2 ekmek isteyememekten yoruldum. Artık gücüm kalmadı.. ve inanın ölmek istemiyorum. Artık bunun için çare arıyorum, bu benim binevi yaşam savaşım.. allaha çok dua ettim, biliyorum bu benim sınavım. Ama artık çok az yaşıyorum, fakir gibi.. ölmiycek kadar.. böyle yaşayıp kendime işkence etmektense , ölüyim , hem belki ölünce kekelemem.
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer
En İyi Cevaplar