Psikolojik rahatsızlıklar nasıl geçer?

ilk depresyonu 16 yaşında geçirdim hafif olarak nitelendirmişlerdi, ilaç yerine psikoterapi önerdiler.
18 yaşında ailevi,çevresel sıkıntılar ve maddi kayıplar yanında düşük özgüven,3 yıl bir odanın içinde hapsolup kendi başıma bırakılılıp korku içinde geçirdiğim yıllar , depresyonun ağırlaştığı ve intihar düşüncelerinin uyandığı zamanlar
ilaç tedavisi alarak acıyı dindirmeye çalışsam da bir yandan içimdeki umuda ve hala iyi şeyler olacağına dair inancımı yitirmeden mücadele ettim
intihar düşünceleri çoktan kaybolup sadece anksiyete gibi ufak tefek bazı sorunlar kaldı, zaten bunlarla da yaşamaya alışınca üniye başlamamla birlikte depresyondan pek iz kalmadı
21li yaşların ortasına depresyon tekrar nuksetti ve ağır bir hale doğru tekrar sürüklemeye başladı sebebi yine benzer olaylar yine yalnızlaşıp ve aşk acısıda eklenince (özellikle aşık olduğum kız tarafından aşağılandığım zamann) sinirlerim yıprandı yatıştırıcı verdiler
fakat yine benzer olayları yaşadığım için bunu kabullenemedim tekrar aynı şeyleri yaşayamam diye içten içe öfkeyle verilmiş başka bir mücadelem vardı

bu her ne kadar bu hastalığa karşı direnişte olsa hiçbir şeyden zevk almıyor inancımı tamamiyle yitirmiş karanlığın içinde hissediyordum, bu yüzden tekrar doktora gittim
depresyona yine yakalandığımı ve major depresyon olduğunu söyledi
ilaç verdi, verdiği ilaç yan etki yaptı ve doktor hemen bırakmamı söylesede 1 buçuk hafta korkularımla mücadele etmek zorunda kaldım
hiçbir şey olmamasına rağmen durup dururken aşırı korkuyordum beynimin içinde sanki bir anda endişe ve korku seviyesi artıyordu, ayakta kalamıyordum bütün düşüncelerimi etkiliyordu inandığım tüm idealleri , yaşama sevincimi fikirlerimi yapmak istediklerimi her şeyi ama her şeyi etkileyip bu düşünceleri bana karşı kullanıyordu bu korku dalgaları ismini verdiğim yan etkiler.
ilaç yok hastanelerde doktor yok, randevu tarihi gelmemiş
o yatalak kaldığım zamanlarda defalarca ayağa kalkıp tüm korkularımla tek tek mücadele etmek zorunda kaldım, motivasyon müziklerimi dersin evin içinde "vazgeçmeyeceğim, başaracağım hayalimi fikirlerimi gerçekleştiricem beni yenemeyeceksiniz" diye haykırıkışlarımı hatırlıyorum, bu esnada kafamın içindeki o mutluluğu hafif hafif hissetmeye başlarken sanki canımı yakan korku dalgalarıda gücünü yitiriyordu
çünkü biliyorum ki kafamın içinde hissettiğim kötü hislerin hepsi bir ilizyon, hepsi yan etki, tek yapmam gereken mücadele vermek ve iyi şeyleri hissetmeye çabalamaktı
tabi ne kadar çabalasam da çabalayayım beynimin içindeki saldırı devam ediyordu bu yüzden doğru tedaviyi alana kadar bir süre böyle oyalandım ama kötü yanı şuydu. bir andan sahip olduğum idealleri inançlarıımda bu süreçte saldırıdaydı yani acıyı geçtim inandıklarımı yapmak istediklerimi hayat enerjimi hepsinden paronayalar olusturup kaybedecektim bu korku dalgası yüzünden iyileşme sürem 5 aysa bile 2 seneyi bulacaktı belkide , ama ne yazık ki bu büyük korkuyu bazı düşüncelerime sıçradı yani atlattıktan sonra ne zaman düşüncem o şekilde o korkuyu tekrar hissediyordum bunun içinde ayrıca mücadele verip 2 ay önce tamamiyle yenip ona karşı bir şeyde bırakmadım

doktora gittim doğru ilaçları verdi 1 1 buçuk haftaya yan etki falan kalmadı,
ilaçları 1 buçuk 2 ay kullandım ayrıca bu süreçte kesinlikle bir çevrenin içinde olmalıyım dedim zira tek basıma kalırsam dahada nuksedebilir yani okul bile olmasada dışarı çıkmak zoruıdayım isteyip istemem önemli değil bu mecburi diye düsünüyordum
yaz okulu bahanesiylede yaz okuluna gittim, notlarımıda yükselttim

şuanki durumumu söyleyeyim 2 defa depresyonu yenmiş korkularla mücadele edip bide üstüne aşk acısını kaldırarak psikolojik direncimin fazlasıyla arttığını söyleyebilirim

herhangi bir olay olduğunda pek etkilemiyor beni, bir çok soruna karşı çok daha güçlüyüm, kendi ideallerimi baştan tasarladım, hafıza hızlı okuma teknikleri üzerinde çalışıyorum, satranç ve origamiyle uğraşıyorum, hedeflerime yönelik projeler geliştirmeye çalışıyorum, hızlı öğrenme teknikleri oluşturup ilerletmeye çabalıyorum
herhangi bir alanla ilgili merakımı gidermek için gereken bir çok kitabı alıp okuyorum notlar alıyorum ve şu an bile etrafımda hiç kimse bile olmasa uğraşım çabam hayallerim bana yetiyor.

özellikle çeşitli mecralarla sürekli iletişim halinde olmak beni dahada iyi hissettiriyor mesela satranç kitlesinin ya da meraklı olduğum bilimsel alanlarda olan insanlarla iyi anlaşıyorum

korkmuyor muyum? elbette korku var, acı da olabiliyor (aşka yönelik) ama pek etkisinde kalmıyorum her insan gibi hüzün ve tekrar inancım güçlü bir hale geliyor.

Mücadele et. Kafanın içindeki karanlığın seni nasıl yiyip bitirmeye çalıştığını çok iyi biliyorum ama mücadele et. Yapamam edemem deme , insanlara ihtiyacın varsa istemeye istemeye de olsa dışarı çık dolaş nefes al, okul varsa ki mutlaka öneriyorum 1 2 tane bile olsa bir kaç insanla konuş, kariyerine ideallerine yönelik planlar yap

ne kadar iyi mücadele edersen ne kadar iyi tutunursan o kadar hızlı yenersin ve yendikten sonra eskisi gibide olmazsın daha güçlü bir psikolojiye sahip olabileceğini söyleyebilirim özellikle mücadele verilmiş ise.

kardeşim ben de aynı durumdayım diyebilirim. Genel bir şey söylemek gerekirse sana iyi gelecek olan şey tanrı inancıdır. O'nun daima seninle olduğunu bilmek rahatlatır diye düşünüyorum. Rahatsızlık kısmına gelirsek doğru doktoru bulman gerekiyor. Söylediğin belirtilere bakılırsa ilaçların yan etkisi var ( çok uyuma- isteksizlik ) ve paranoya anksiyete varsa tedavin tamamlanmamış ya da ilaçlardan verim alamıyorsun demektir. Bunu doktoruna sor. Buradan bizim yazacağımız şeyler geçirmez yaşadıklarını fakat daha umutlu, daha moralli olmak senin elinde. Bu zamanlar da geçer moralini bozma.

Nasl bir rahatsizligin var ki

bunu soran şu an 50 yaşındadır :D

Nerdesin peki aga sen

Zor bir durum Allah yardımcınız olsun

Psikolojik rahatsızlık tam olarak geçemez.

Geçmez