Kalpteki yaralar, tedavi edilerek ya da üzerine bir bandaj sarılarak iyileşseydi nasıl olurdu?

Çok daha kolay olurdu ama insan da bu kadar derin olmazdı belki. Canın yandığında bir pansuman yapıp, biraz bekleyip devam edebilseydin; acı seni bu kadar değiştirmezdi. O yaralar sabır öğretmezdi, empati öğretmezdi. İnsan bazen kırılarak yumuşuyor, acıyla olgunlaşıyor. Kalpteki yaraların bandajı zaman, anlayış ve kabullenme aslında. İzi kalıyor ama o iz, kim olduğunu hatırlatıyor. Acısız bir iyileşme olurdu belki ama ruhu eksik bırakırdı.