Canımı yakmadan kendi k*nımı görmek ve kanattığım dokuya zarar vermek istiyorum. Bu düşünceden kurtulmak istiyorum, ne yapacağım?

Öncelikle söylemek istiyorum ki psikolojik destek alıyorum. Sorunları çözmek için insanlarla iletişim kurmayı defalarca denedim. Psikiyatri, ilaç desteği alıyorum. Her hafta psikolog seansım var. Ama bıktım. Asıl desteğe ihtiyacı olan insanların zamanında destek almayıp benimde psikolojimi bozması, ve bunu sadece benim sorunum olarak görmeleri beni artık delirtecek. Hiçbir adım atılmaması, tek başına çabalamak artık bıktırdı. Dua edip, Kur'an okuyarak çözmeyi de denedim, ibadete yönelmeyi de denedim, konuşmayı da denedim, ilaç almayı da kabul ettim, yazarak içimi dökmeyi de denedim, olmuyor, artık bende uğraşmaktan yıprandım. Beni durduran tek şey ahiret inancım. İki seçeneğim var. Kesinlikle birisini uygulayacağım şu an. Ama daha kötü olanı seçmek istemiyorum. O seçeneği direkt sildim. İkincisi de başlıkta yazdığım şey. Beni rahatlatacak başka bir şey kalmadı çünkü, teselli bile rahatlatmıyor. Bir yeri aramak işi büyütmekte istemiyorum çünkü bu benim için daha da büyük sorun çıkaracak. Kimsenin aklına gelmeyen, bildiğiniz bir çözüm varsa denemek istiyorum. Yoksa lütfen başlıktakini nasıl yapacağım açıklayın çünkü sakinleşmeye ihtiyacım var.