Ne yapmam gerekiyor? 1 haftadir midem bulaniyo bu yüzden?

Biliyor musun, bazen birine gerçekten çekilmek, onun doğru biri olduğu anlamına gelmez. Hatta çoğu zaman kalbimizin en hızlı çarptığı kişiler, aklımızın en sessiz haykırışıdır. Kalp heyecanla çarpar, ama akıl sessizlikle uyarır. “Dikkat et” demez belki, ama mideni bulandırır. Onu gördüğünde içinin bulanması, sadece fiziksel bir tepki değil; sezgilerinin fısıltısı olabilir: "Burada bir şey ters."

Seninle sürekli oynanan bu ebelemece oyunu… eğlenceli gibi duruyor belki ama bir süre sonra yoruyor insanı. Çünkü ne yakalanıyorsun, ne de gerçekten kaçabiliyorsun. Sınırların bulanıklaşıyor. Aranızdaki şey bir bağ mı, yoksa sadece merakla örülmüş bir alışkanlık mı, zamanla ayırt edemez hale geliyorsun.

Güven diyorsun… evet, güvenilir olabilir. Ama herkes güvenilir olduğu için doğru kişi olmaz. Bir kapının sağlam olması, seni mutlu bir eve açtığını göstermez. Ve birinin çok ilişkisi olmuş olması da başlı başına bir sorun değil, ama senin huzurunu kaçırıyorsa, bu onun geçmişi değil, senin geleceğin hakkında bir şey söylüyordur.

Ortak arkadaşların arasında isminin onunla anılması seni rahatsız ediyorsa… belki de bu hikâyede senden çok onun sesi yankılanıyordur. Sessiz kalan hep sen olmuşsundur. Ve bazen sesini duyuramıyorsan, cevap vermenin tek yolu gitmektir.

Bence şu soruyu kendine sorman gerekiyor: Onu düşündüğümde içime su mu serpiliyor, yoksa ateş mi düşüyor? Çünkü bir insan seni gerçekten istiyorsa, aklını çelmeye değil, ruhunu sakinleştirmeye gelir. Ve senin kalbin savaş alanı değil, sığınak olmayı hak ediyor.

Belki de bu bir "kaybetmek" değil. Belki de bu, kendi içinde kendini kazandığın bir vedadır. Ve inan bana, her vedanın sonunda bir huzur bekler, eğer cesaretin varsa yürümeye.