Korkuyorum. Anksiyetem var geçmiyor çok korkuyorum yardım edin çıldırıcam artık?

Aynı yeşleri yaşadığım insanlar böyle ayrtıntılı anlatınca çok duygusallaşıyorum çok teşekkür ederim yalnız olmadığımı hisettirdin bana... Ama şöyle ki bende şimdi yutma fobisi var yakınım coronadan nefes alamamıştı ex olmuştu o anı yaşadım çok korktum sonra acilde kaldı falan öyle öyle bir kaç aya vefatı geldi yazarken bile ağlıyorum çok etkilendim ondan sonra yakınımda da genize tükürük kaçması yaşandı hâlen korkudan uyuyamıyorum ben burnunda et var o yüzden oluyo bazen çok korkuyorum kötü şeyler düşünüyorum o yüzden uyuyamadım da... ö

Ö yazmışım komk oldu söfpsşglrşf pardon

Yutma fobim ve derealizasyon deniliyo sanırım gerçeklik dışı hissim var 18 yaşında sosyal fobim de var ekstra ekstra şeyler yoruldum yani anliyacağın

Yutma fobisi nasıl oluyor? Yemek yiyorsun su içiyorsun o zaman da yutuyorsun

Su içmek çok zorlamıyor çok şükür bazen oluyor ama ekmek yerken su ile götürüyorum aklına girmim sonra kafana takarsın

Bunları ben de böyle yazarken duygulandım. Burada da aynı böyle benim gibi bu tarz şeyleri yaaşdığını yazan insanları görünce benim de gözlerim dolardı. Bizim gibi çok fazla insan var da bakma millet belli etmiyor dışından söylemiyor bunları.

🥹🥹 umarım inşallah iyileşiriz

Yani doktor değilim ama öğretmenim ve psikolojiden biraz anlıyorum. İnsan benliğinin bazı savunma mekanizmaları olur. Savunma mekanizmaları karakter inşa etmemizde kendi iç tutarlılığımızı sağlamamızda bize yardımcı olur. Rasyonelleştirme diye bir savunma mekanizmamız var. Ben rasyonelleştirme mekanizmasına çok fazla başvururum iyi olduğu yer var olmadığı yer var. Senin şimdi yutma konusundaki korkunu analiz edip bunu rasyonelleştirmen lazım. Öncelikle yutmaktan korkarsan yemek yiyemezsin su içemezsin ve ölürsün. Yutma refleksimiz doğduğumuz andan başlar. Doğduğumuz anda sahip olduğumuz refleksler 1. nefes alma hapşırma öksürme çünkü oksijeni ilk kez doğunca doğrıudan alırız bu ciğerlerimizi yakar bunun bir refleksi olarak ağlama hapşırma öksürme reflekslerimiz olur. 2. refleksimiz göz kırpmadır. Doğar doğmaz ışık doğrudan gözümüze gelir gözlerimizi kırpıştırırız. 3. yutma refleksi. Anne karnında beslenme anne bebek kordonuyla olur. Hatta amniyotik sıvı içindeyizdır ve o sıvı burnumuza kaçar ağzımıza kaçar onu yutarız. Doğunca da anneyi ilk emince doğrudan yutmaya başlarız işte yutma refleksi böyle doğaldır. Olmazsa olmazdır. Bundan korkmak da saçmalıktır.

Bu şekilde düşünerek yutmaktan korkma fobini rasyonalize edersin.

Bende sürekli bunu düşünüyorum ama korkum şu ki ben ya hastaysam ve oyüzden yutmakta zorluk çekiyorsam diye saçma bir düşüncede oluyor. Bende geniz akıntısı var yutsrkende boğazın kıtlıyor gibi oluyor bazenleri boğazımla çok oynadığımdan tahriş olduğu için mi öyle ses çıkıyor acaba? Kadın mevsimsel dedi ilaç verdi ben ilacı yutamıyorum eczane burun fısfısı vermişti onu deniyorum şimdi doktor çok çabuk baktı bitirdi sanki bilemedim de birşeyim yok galiba kendimi dinliyorum sadece... Akrabamın bebeği uykusunda süt içiyordu mesela bebek bile rahatlıkla yutabiliyor sende yutabilirsin korkmana gerek yok diye kendime telkin vermiştim o sırada ve kendime inandırmıştım bunu daha sonra yutmam kolaylaşmıştı ama eve geçince tekrar başlamıştı 🥹 rasyonalize etmeye çalışıcam...

Kadın dediğim doktor yani anlık yazmışım öyle kusura bakmayın😅

Çalışmıyorum açık öğretim okuyorum son sınıfım önceden okuldayken birşeyim yoktu evdeyken çıktı bu şey iş arıyorum bende kafam dağılsın evde durmim diye işte yok

Hangi bölüm

O zaman sabah erkenden kalk yürüyüş yap evde egzersiz yap kendini biraz evde yor temizlik falan yap baya etkili olur

Belediyenin kursları var ücretsiz onlara kayıt ol mesela

Kursa gidicem onu düşünüyorum da sabah yürüyüş yapmayı deniyodum ama sosyal fobimde var yürürken birisi bakarsa ayağım dolanıyo yere sürtüyorum çok geriliyorum saçma oluyor moralim bozuluyor ben neden böyleyim diye eve ağlayarak dönüyorum

Sosyal fobi bende yaşadım hemde çok ağır şekilde yaşadım. Liseye gittiğim dönem uzun bir yol yürüyordum o yolu yürümek bana işgence haline geliyordu sürekli insanlar bana bakıyor sanıyordum. Sürekli anormal yürüyor gibi hissediyordum. Çok tedirgin oluyordum hatta hiç unutmam yolda iki kız hakkımda ne kadar hayattan bezmiş gibi demişlerdi. Sonrasında lise stajıma başladım orada biraz kendimi iyi hissetmeye ve benim de herkes gibi normal biri olduğumu hissetmeye başladım tek başıma alışveriş yapmaya çalıştım her şey çok güzdl şekilde ilerledi sonrasında sosyal fobim geçti

Her şey senin beyninde başlıyor ve bitiyor

İstersen özelden çık ya da kullanıcı adını ver sohbet edelim bende aynı şeyleri yaşadım ve şuanda çok iyiyim hiç bir destek almadan kendim atlattım

Nasıl çıkıcam bilmiyorum sen çık istersen yazim olur mu? Çıkınca yazarsın.