Neden ülkece bu kadar çok sağlık sorunu yaşıyoruz?

Cok sebep var aklıma gelenleri yazayım. Doktora ve ilaca cok merakli bir ülkeyiz. Ilac yazmayan doktoru doktor yerine koymuyoruz. Doktorlarimizda bu sekilde yetistiriliyor zaten. Avrupada zirt pirt ilac yazildigini gormezsiniz. Hekim gerekli görmuyorsa yazmiyor bile. Ama bizde doktor kendini ilac yazmak zorunda hissediyor, hasta ilacla iyilesecegini zannediyor. Cok fazla ilac tuketen bir toplumuz. Agri kesiciyi falan hap gibi içiyoruz.

Ilac sektoru ayakta kalmak icin tedaviyi tamamen saglayacak ilac uretmez. Sureklilik saglar ki para kazanabilsin. Ve o ilaclardan baska hastaliklar ortaya çıkarır ki yine sektor devamliligini saglasin. Doktorlarımız doğadaki bitkilere karşı mesela. Bunu da anlamiyorum. Bircok hasta doktorun verdigi ilacla degil arastirip, uyguladigi bazi dogal bitkilerle kendi kendini tedavi ediyor. Doktorlar bile diyor ne yaptin da duzeldin diye. Hasta yaptigi seyi anlatiyor ne yapiyorsan devam et diyorlar mesela. Banada birkac defa ilac yerine kullanabilecegim bitkisel seyler önerir misiniz dedigimde cogu doktorun karsi çıktığıni bizzat deneyimledim.

Diger taraftan gidalarimiz artik yararli degil, zararli. Yetisirken adi ne tam bilmiyorum ama bir seyler serpiyorlar yiyeceklerimize. Onlar maske takarak serpiyor o kimyasallari biz ise yiyoruz. Avrupaya falan gonderdigimizde inceliyorlar ve zararli maddeler oldugunu tespit ettiklerinde bize geri yolluyorlar. Bizde de sanirim test yapilmiyor ve ic piyasaya sürülüyor. Avrupanin inceleyip begenmedigini biz yiyoruz, cocuklarimiza yediriyoruz. Ne kadar sirkeyle, karbonatla dışını yıkasan da içi kalıyor. Sebze meyvelerde tat falanda yok artik.

Bir de bilim sıkıntılı oluyor zaman zaman. 2000 lerin basinda kutu sütleri överken, saglikli derken bugun uzmanlar belki bu kutu sutleri, yogurtlari öven ayni uzmanlar bugun çıkıp kutu sütün hicbir yarari yok gidin köy sütü alin, ondan yogurt mayalayin diyorlar. Ne yapacagimizi şaşırdık gercekten.

Diger taraftan eli kanasa doktora giden millet psikologa gitmiyor. Aslinda devlet destegiyle her yaştaki kisinin bir aile hekimi gibi bir de ruh sagligi uzmani olmalı. Haftada bir defa yarim saat gidip o kişiyle destek almaliyiz. Ve yine o aile psikologu evlenecegimiz kişiyle de gorusme saglamali ve bize bunun artisini eksisini söylemeli.

Icimizdekileri bosaltabilecegimiz bir alan yok. Psikolog yok, olsa paralı. Yakınına, akrabana, arkadasina anlatsan insanlarin niyeti belli degil bu ulkede. Yuzune uzulmus gibi yapip icten ice senin dertlerine sevinen insanlar var. Ben uzun zamandir kimseye ne iyi islerimi, ne dertlerimi anlatmıyorum. Her aileye ya da her kisiye bir psikolog ve belirli duzen icinde seans olmali, boyle bir sistem olmali.

Onun dışında cok zor bir milletiz turk milleti olarak. Bu millet gerçekten hicbir seyi haketmiyor. Kendi yaptigina bakmaz, gozu baskasindadir. Baskasinin yaptigi hatayi duvara civiyle asar bizim millet. Bizim millete hizmet edersin onu begenmezler. Ögretmen, hemsire, doktor artik ne is yapiyorsan yap begendiremezsin yaptigin işi/hizmeti. Memnun olmazlar. Surekli bir olumsuzluk pompayalayan insanlarimiz var. Şükür yok, agzinla kus tutsan begenmezler. Hal boyleyken nasil mutlu olsunsun ve beraberinde nasil saglikli olunsun. Bu ulkeye bir meslek erbabi olup duzgun psikolojide kalip hizmet etmek gercekten zor.

Sonra eğitim sistemi bu ulkede hep sıkıntı oldu. Daha kucucuk cocuklar mutsuz. Niye matematik yapamiyorum diye. Baligi ucmaya zorlamayı ne zaman birakacagiz bilmiyorum. Sacma sapan bir siralama sınavıyla girilen ve okunan bolumler ve yapilan meslekler. Bir omur o meslege sadece para ugruna katlanmak zorunda kalmak gercekten buyuk mutsuzluk, stres sebebi. Kucucuk cocukalr sinavlar ugruna, sinav stresinden, at yarışı gibi olmaktan daha kucuk yasta hasta oluyorlar.

Sonra evlilik. Evlilik kurumunu dogru anlayan ve anlamlandiran bir millet degiliz. Evlenmek icin evlenenl, ihtiyaclarim gorulsun diye evlenenlerin ulkesi burasi. Cocukta baski uzerine falan yapilir. Gercekten istenildigi icin degil. Adı olsun diye. Sonra birbiriyle anlasamayan kari koca ve ondan buyuyen cocuklar. Sonra gecimsizlik, can sıkıntısı, mutsuzluk derken gelsin saglik sorunlari.

Cocuk yetistirmeyi de bilmiyoruz millet olarak. Yabancilara bakiyorum ne kadar akıllı cocuklar diyorum. Bizimkilere bakiyorum simarik, kendi isini kendi halledemeyen, sorumluluk alamayan, bir seyi dusunemeyen cocuklar.

Kucuk erkek kuzenim var bayramda bizdeydi. Ekmegi poşete koy dedim. Posetin üstüne koydu. Posetin icine koyar misin diye tekrarladim posetin agzi acik degil ki dedi. orada poseti açıp koymayi dahi dusunemiyor. Cocuklar boyle asalak büyütülüyor bu ulkede. Aman sen yapma oglum. Yapmaya yapmaya bir sey yapamaz hale geliyorlar. Sonra beklentileri hep baskasindan oluyor, baskasi beklentilerini ve isteklerini karsilamadiginda mutsuzluk yaşıyorlar. Mutsuzlugun yaninda kendi isleri de yapilmamis oluyor. Yani ne ihtiyaclari karsilaniyor ne de buna bagli olarak mutluluk yasayabiliyorlar. Sonuc stres. Stresle gelen sıkıntılar. Kendi kendine yetememenin getirdigi bazi ruhsal ve fizilsek sıkıntılar.

Daha cok sayilir. Nereden tutsan elinde kaliyor bu ulkede.

Çok normal değil mi bu, ülkede insanlar felaket yönetim yüzünden nefes alma mücadelesi veriyor etkilenmedim diyen yalan söyler, sanatçısi bile isyan etti Halk ne yapsın. Birde pandemide aşı vs oyunu döndü sonuçlar çok normal...