Aşk acısından 76 kilo verdim, normal mi? (Sayfa 2)

Yazamadım, neyse şimdi yazmaya başlayım, böyle bir karakter yoksunundan kurtulduğun için sevin.
Kaç kilo olursan ol kimsenin sana hakaret etmeye hakkı yok, kimseye kendini ispat etmek zorunda değilsin, lakin seni incelmiş bir durumda görmesi de iyi oldu ona, bedenini seven, ruhunun güzelliğini göremeyen bu denyodan nefret dahi etme şeker.
Böyle basit bir yaratıktan ne diye nefret ediyorsun ki? Ne diye ciddiye alıyorsun ki bunu?

Doğru insanları sev, sevgine layık olacak olanları.
Onu sil, Allah'a havale et, sağlıklı bir şekilde yemek ye, kendine değer ver, nefret denen o yükü yüklenme.
Bak tatlım, bedenindeki yükler gitmiş ve lütfen zihnindeki yüklerden de kurtul, onları da azad et.
Güzelim ömrünü beş para etmez birisinden nefret ederek harcama.
Sen çok değerlisin, lütfen kendi değerini bil ve güzellikleri çağır hayatına.
Mutlu ol seni sevenlerle, sevdiklerinle, hobiler edin kendine.
Geriye dönüp baktığında keşke deme,"iyi ki kendime değer verdim, iyi ki nefretten arındırdım kendimi"de.
O yaratıktan kendine dahi bahsetme, kendine hobiler edinirsen stresten, üzüntüden uzak durmuş olursun.
Havalar henüz soğumadı mesela, ailenle mis gibi git piknik yap, ağaçlara bak, dinle doğayı, izle doğadaki sanat eserini, ruhunun nasıl dinlediğini göreceksin