Psikolojik sıkıntılarını çevresine yansıtan insanlara katlanmak zorunda mıyız?

Annem var katlanıyorum.

İyidir hoştur Allah başımızdan eksik etmesin ama sıkıntıları da var. Belki bir çok kadında vardır.

Geçen bir şeyler yiyoruz.
“ Anne geldiğimizden bu yana bu kadar yemişiz bunlardan “ dedim.

” Amaan boş ver babanın kredi kartıyla aldım zaten “ diye cevap verdi.

Sonra konu geçmişe döndü.

” Baban hiç “ paranız var mı? Bir şeye ihtiyacınız var mı “ diye sormuyor “ dedi.

Oysa kendisi de emekli, kira yok, bir şey yok.

Bu geçmişten daha da geçmişe gitti.

” Annenen vefat ettiğinde o kadar zoruma gitti ki beni otogara bırakmadan “ ben buradan dükkana gideyim “ dedi. Benim annem ölmüş ya “ diye serzenişte bulunmaya başladı.

Kendince haklı sebepleri var. Ve içine oturmuş. Ama bunlar, geçmiş konular sık sık ortaya çıkıyor. Beni bir gülme tuttu. Ulan altı üstü bir şey yiyoruz konu buraya basıl geldi !!!

Sözün özü annemle yaşadığım için buna benzer sorunları çekiyorum. Ama her şeye de koşturur annem. İster istemez çekiyoruz.