Deli olma olacak hissi yaparmı?

Bırakalı 1.5 ay oldu depresyon icin kullanmıştın

Tam emin değilim ben. Annem kullanıyor benim de. Bıraktığı an kafayı yiyor

Ne için kullanıyor ki

Depresyon, panik atak ve anksiyete

Kafayi yemek ne demek nasil oluyor ki

Sürekli ağlıyorsun, saçlarını yoluyorsun, canın bir şey yapmak istemiyor, başın ağrıyor, miden bulanıyor, hep depresyon halinde oluyorsun, aklına kötü olaylar geliyor, geçmişle alakalı kötü şeyler geliyor ve seni gerçekten mahvediyor

Ohoooo kuzum annene söyle onların hepsi geçici doktkr kontorunde yarım yarım yavaş yavas birakacaksın ben onlardan neler çektim biliyormusun. Onlar çekilme sendromu oluyor yane beyin yapaylıktan doğallığa alışıyor benimki 2 ayda geçti öyle hisler

Bilemiyorum ya

Sana bir yazı atcam iyice oku tamammı annede söyle bıraktıktan sonra anitdeprsansiz ne kadar da iyi oluyormuş

2 Ağustos 2008'den beri zaman zaman 200 zaman zaman 300 mg kullandığım lustral'dan kurtuldum şükürler olsun. ama gel de bir bana sor hele bir sor nasıl bıraktın. yeminle ömrümden ömür gitti. çekilme sendromlarını harfiyen ve en şiddetli ve hararetli bir biçimde yaşadım. beyinde elektrik çarpması hissi, sürekli biri tarafından hatta bir gölge tarafından takip ediliyormuş hissi, baş dönmesi, mide bulantısı, kusma, ağzına lokma koymamana rağmen kilo alma, şişme, ödem, adet düzensizliği, dev prodüksüyonlu rüyalar,-40 derecede kalmışın gibi üşüme ve üşürken şıpır şıpır terleme, bulanık görme, unutkanlık ama ne unutkanlık! insan arabasının plakasını ve hatta adını lan adını unutur mu? unuturmuş kardeşim. aynı anda çok afedersiniz hem kabız hem ishal olunur mu? bal gibin de olunuyormuş. durduk yere gelen ağlama krizlerinden, bir anda gelen kalp çarpıntısından hiç bahsetmiyorum bile. tam 1 ay sürdü tüm bunlar. ki ben ilacı doktor kontrolünde 8 ayda kademeli doz azaltımı ile bıraktım. aniden bıraksam neler olurdu tahmin bile edemiyorum. sonuç mu? evet çok sıkıntılı bir süreç, yaşamaktan usanıyorsunuz resmen. yıllardır dışardan alınan kimyasal seratonin yapıcı zıkkımlar beyninizi öyle bir kontrol altına almış ki yavaş yavaş da olsa o zıkkımlar bünyeye girmeyince antidepresanlı sahte mutluluk yerini derin bir boşluğa ve depresif hezeyanlara bırakıyor. ama geçiyor. sabretmek lazım. bünyenin kendi dengesini bulması için zaman vermek lazım. ben bu sendromlardan kurtulmak için alternatif bişeyler yapmadım. yapamadım zira yapacak yerlerim kompil devre dışı kalmıştı. ama bu sıkıntılar yavaş yavaş azaldıkça "lan başardım galiba, kurtuldum galiba" hissi gelmeye başladı. evet hala depresif depresif dolanıyorum ortalıkta, baş ağrısı mide bulantısı ve sindirim sorunları devam ediyor ama 1 ayın sonunda "temizim ben arkadaş"

"temizim ben arkadaş" diyebilmek insana garip bir gurur veriyor. ha bir de kişisel bir deneyim daha mutlaka bu antidepresan bırakma sürecine bahar aylarına doğru girişin. zira günlerin uzaması, gün ışığı, güneş, açan çiçekler, kuşlar sesleri filan bunlar hep doğal seratonin. sakın kışın zifiri karanlığında yapmayın bu işi. ben kışın denedim olmadı dayanamadım ama 1 Mart 'ta bi cesaret yeniden denedim ve bingooo! velhasıl kelam hayat antidepresansız daha güzel.