Sürekli anksiyete krizi geçiriyorum nasıl kurtulurum?

Dün bu krizlerin en büyüğünü geçirdim. Kaldığım yurdun yangın merdivenine gittim ağlayarak. Bir kız sigara içiyordu ondan bir dal istedim. Normalde içmem ama canım oturup içmek istedi. Sonra oturdum , içtim , ağladım. Gözlerimden seller aktı. Arkadaşımı aradım. Beni aldı. Kaldığı aparta götürdü. Sorun ise oda arkadaşlarım. 3 ü çok samimiler. Ben artık yokmuşum gibi davranıyorlar. Sanki hiç doğmamışım , sanki hiç beraber yemek yememişiz , gülmemişiz sanki hiç , sanki hiçbir şey paylaşmamışız … bir tanesiyle kavga ettik diye neden ben yanlız kalıyorum? Genç yaşımda bu duruma düşmeyi hak ediyor muyum? Ne olur bana yardım edin. Ne yapacağım ben?