Zihnimi rahatlatmak istiyorum?

12 saat nöbet tutuyorum hep aynı yere bakıyorum akşama kadar sonra sabaha kadar uyuyorum insan çok düşünmeye başlıyor şarkı söylüyorum bitiyor bide ezan okuyayım diyorum ezan okuyorum sonra maddi ekonomik hesap yapıyorum sürekli sonra hayal kuruyorum saate bakıyorum bir saat geçmiş havalar aşırı sıcak üstelik

Bütün mermilerimi çıkarıp sayıyorum o bitiyor makineli tüfeklerin mermilerini sayıyorum zaman geçmiyor delirecek gibi oluyorum hep aynı dağlar yerinde duruyor önümde bi pencere var karşımda iki tepe bi dere yatağı var bütün taşları kayaları ezberledim

Artık sorumluluk bölgeme bakmak istemiyorum bazen arkamı dönüp duvarı izliyorum iyi değilim gerçekten. Yanlış bir şey yapıyorum farkındayım fakat o pencereden bakmaktan tiksiniyorum

İşimi severek yaparken herşey çok güzeldi ama sevemiyorum artık hevesimi aldım galiba

Açık yerlerde geziyorum karakol komutanı bağırıyor çağırıyor ölmek mi istiyon bilmem ne diyor. Beni öldürsünler diyorum sen iyi değilsin psikiyatri ye göndercem silahını alcam elinden diyor vermem silahımı diyom kızıyor kızıyor gidiyor

Kendime niye bişe yapayım ki o kadar bunalım da değilim çok şükür ama insanın kafası atıyor ölümden korkmamaya başlıyor dahada sıkıntılanırsa ölmek istiyor

Yanıma asker vermiyorlar akşama kadar susuyorum sesim kısılıyor telefonla konuşsam yasak diyorlar çay demlemeye başladım ketılımı aldı karakol komutanı

Uslandırmaya çalışıyorlar işte eziyet edip adam edecek güya gidip mutfaktan yemek çalıyorum bugün kavun çaldım nöbet yerimde yedim kabuklarını görmüş bağırıp duruyor

Çaldım dedim ya allahın bildiğini kulundan mı saklayım dedim delirip delirip odasına gidiyor

Kavun güzeldi valla bi koli de gofret çaldım da onuda sakladığım yerden bulmuş

İnsana böyle yapılır mı ya ayıp valla

Kendimi biraz rahat bırakmam şart hasta oluyorum böyle olunca

Odasına çağırıp soruyor bu soruyu yokki başka bişe. yerimi değiştirin az da başka dağları izleyim diyom yine bağırıyor ketılımı verirmisiniz diyom yasak diyor çaydanlık koyup ateş mi yakayım illa ver işte ketılımı çay içeyim demi

Ordu komutanı gelecek diye oturağımı sökmüşler akşama kadar ayakta duracakmışım mühimmat kutularının üstüne oturuyordum hassas tapa var bunlarda patlar diyor kalk ordan diyor onuda topladı götürdü yere yatıyom şimdi iyi bişe yaptı sanki

Yok be ak 40 gl nin mühimmatı o hemen patlamaz yere düşmesi lazım kutunun battaniye götürdüm bu gece onuda alır biliyom

Sırtım soğuk alıyor battaniyemi bıraksın yarın revire gidecem

Demi cimere yazacam bunları psikolojik baskı yapıyorlar diyecem

Büyük rütbeli ler gelince yerin altındaki mevzilere gönderiyorlar beni açıklarımızı şikayet etmesin diye 12 saat nöbet yasak aslında kağıt üzerinde 8 saat görünüyor

Nizami gözetlemeyi en fazla iki saat yapabilir insanlar sonrasında ister istemez salıyom dönüp duvarı izliyom sızma yapsalar kafamızı keserler asker yok napıyım diyor yetişmiyor diyor

Mutfak ta erik gördüm de duruyor mudur yerinde baksam mı

Şimdi gider alakasız bişe çalarım ben kendimi biliyom başka şeyler görünce fikrim değişiyor hemen

İnsanlardan bişe çalmam kesinlikle ama mutfaktan çalıyom

Garibanın parasını çalmıyom ya yiyecek çalıyom tsk dan

O kavunları çürüyene kadar vermezler askere ben biliyom ne zaman çürür önümüze koyarlar

Getirdi beni 3200 rakımlı dağın başına ben hakkari nin adını bilmezdim ne işim var burda

Kayseriliyim ben uzun zamandır antalyada yaşıyordum

Vallah özledim insanları burda insan yok pek

Unuttum gerçi şehir hayatını

İyi geceler

Tamam yazarım sağol

Ordamısın?