Borderline hastası olan var mi?

Işte ben de tam olarak. boyle hissediyorum. Yeni bir kişiyle tanışıyorum diyelim direkt rol model ediniyorum onu her şeyini öğrenmek istiyorum. Tanri yerine koyuyorum onu sonra minik bir hatası var diyelim örnek olarak ailesiyle kavga ettiği bir gün beni tersliyor diyelim direkt benden nefret ettiğini beni artık sevmediğini düşünüp ayrılıyorum. Icimdeki huzursuzluğun gerçekten haddi hesabı yok. Kendime ait bir öz kimliğimde yok. Ortamdan ortama renk değişiyorlar derler ya öyleyim.

Benim de acaba borderline mıyım diye düşündüğüm çok zamanlar olmuştur. Uzun soluklu psikolog ziyaretlerini hiç beceremedim. Derin depresyon dönemlerimde yaşadığım bişeydi ama ruhsal olarak kendimi yeniden iyi hissetmeye başladığımda düzeliyordum. Ama o süreç içinde delirmiş gibi çok aşırılıklara kaçan duygular yaşayabiliyordum. Ama ben kendimi iyileştirebilmek için çok mücadele ettim. Borderline öbür boyu çekmek zorunda olduğun bir hastalık değildir. Başa çıkmayı öğrenebileceğin bir davranış bozukluğudur. Seni aşırı uçlara sürükleyen travmalarını bulup tamir edebildiğinde bunu kontrol altına almaya başlarsın. Ben şuanda bile bende bunu tetikleyecek bişey yaşasam tekrardan o kaosa düşebilirim. Ama her yaşadığımda ordan nasıl çıkacağımı biraz daha iyi öğreniyorum. Peki sendeki durum nasıl? Kendini bildin bileli mi böylesin?

Yani çocukluk travmaları dedin ya mesela benim ailem sürekli kavga ederdi annem de bir severdi bir saat sonra bağırıp çağırmaya başlardı. su anda da aynı şekilde mesela. Sizi çok seviyorum diye oluyor mesela sonra odam dağınık diye işte senden hicbir şey olmaz sen beki sevmiyorsun sadec3 kendini düşünüyorsun eğer bu kadar biktiysan hayattan attiriver kendini diyor. Ve bunları her gün yaşamak da insanı yoruyor yeniden aynı şekilde hissetmeme yol açıyor.

Sürekli benzer durumlara maruz kalmak zaten varolan travmalarını iyice tetikliyor. Ama emin ol kendi hayatını kurup ailenden uzaklaştığında bunu tamir edebilmek üstesinden gelebilmek daha kolay oluyor. Tabii burda aileden kurtulmak için yapılan bir evlilikten bahsetmiyorum çünkü bu şekilde yapılan bir evlilikte seni mutsuz edebiliyor. Annenle birlikte terapi almanız mümkün mü? Yani sanki senin sorunların var ama annen de sana destek oluyormuş gibi onu da böyle bir terapinin içine çekebilirsin. Anladığım kadarıyla annenin davranışlarındaki tutarsızlıklar da çok normalmiş gibi durmuyor. Tam olarak da böyle ebeveynler bilmeden çocuklarında travmalara neden oluyorlar.

Ben çok erken yaşta baba evimi terkettim ama o yıllarda yapabilseydim annemle bir terapi yapmak çok isterdim.