Kısa Boylu Bir Sağlıkçı Olmanın Dezavantajları!

1.59-1.60'lık boyumla mezun olmasına çok az kalmış bir paramedik olarak bu benceyi yazmaya karar verdiğimi belirtmek isterim. :) Sizlere kısa boylu, biraz da güçsüz sağlıkçıların karşılaştığı durumları anlatmak isterim. Staj anıları, staj anıları...

Kalça enjeksiyonu veya CPR yapmak istersin ama sedye zaten boyun kadardır hani!

Belki görmüşsünüzdür, acil sedyeleri yoğun bakım sedyelerine göre çok daha yüksek ve düz yapılıdır. Eh biraz kısa boylu da olunca yetişkinlerde o noktaya yetişip enjeksiyon yapmak zor olmuyor değil. :)

Sedyeyi ambulansa tek başına bindirmek deveye hendek atlatmakla eş değer sayılabilir.

Hem kısa hem zayıfsanız 95 kiloluk bir hastayı ambulansa bindirmenin ne kadar zor olabileceğini tahmin ediyorsunuzdur. Bu noktada işi erkeklere devretmekten başka bir şey düşünemiyorsunuz. :/

Hasta başı monitörlerine yetişmek için daima tabure imdadınıza yetişir!

Monitörler bazı hastanelerde daha yukarıya yerleştirilmiş oluyor. Hastanın tansiyonunu ölçmek istediğinizde veya monitörden herhangi başka bir işlem yapmak istediğinizde imkanı yok oraya yetişmenin! Hastane sizin gibi kısa boylu sağlıkçıları düşünmüşse sedyenin altından bir tabure çıkıveriyor. ''Sensin kısa boylu!'' :/

İlaç hazırlarken üst raflardaki ilaçları almak için hunharca zıplamak işin ayrı bir boyutu olsa gerek!

İlaçlar, özellikle de serumlar üst raflardaysa eyvah eyvah! O içi dolu serumu oradan alana kadar kaç kere zıplandığını unuttum bile!

İşin içine güçsüzlük de mi eklendi? Evet ise turnikeyi sıkıp damarı belirginleştirememek, en sevmediğimiz!

Bu da işin son boyutu oluyor sanırım. Damarları belli olmayan hastalarda turnikeyi yeterince sıkamayınca damar da görünmemeye devam ediyor haliyle. Yoksa ''Fazla sıkarsam canı acır.'' korkusu mu bilemedim. :)

Okuyan herkese teşekkürler :)

#Fresia