"Koronavirüs Beni Yıkmaz, Bir Şekilde Atlatırım" Demeyin Benimle Aynı Hataya Düşmeyin!

Biliyorum yaklaşık bir yıldır bu tarz kamu spotu tarzı paylaşımlardan sıkıldınız bende sıkıldım fakat hastalıkla ilgili bazı yanılgılara düşüyoruz. Bende bu hastalıkla ilgili ilk "Çin ülkesinden kalkıp gelip beni mi bulacak? peeh :D " tarzında bir tavra büründüm sonra ne mi oldu ? Gelin beraber okuyalım.

Uzun süre kendimi korumuştum

Hastalık Türkiye de görüldüğünden itibaren biraz kendime çeki düzen verdim fakat hala içimde hastalığın bana bulaşmaz, gelmez rahatlığı vardı. Kendimi her ihtimale karşı uzun süre korudum.

Komşumla sadece kapıda 10 dakika ayaküstü konuştum

Komşumla karşılaştım ve ayaküstü sohbet ettik maskem tam kapalı değildi, komşumda da çene bölgesindeydi. O gün komşum sınavdan gelmişti ve halsizlik olduğunu söyledi yorgunum dedi ve evine gitti. Bir saat sonra hastaneye gittiğini öğrendim ve bir gün sonra da testi pozitif çıkmış :(

Temastan 2 gün sonra nefes alamamaya başladım

Komşumun testi pozitif çıktı ve haberi aldım üzüldüm aynı zamanda endişelenmeye başladım. O akşam eve geldim TV izlerken boğazımda hafif bir hırıltı hissettim. Bu hırıltı zaman zaman olurdu fakat bu sefer biraz nefes darlığı yaptı. Uyumaya çalıştım ve gece geç saatlerde resmen nefes alamamaya başladım hastanenin yolunu tuttum.

Test oldum ama durumumdaki sıkıntıyı seziyordum

Hastaneye nefes darlığı ile gidince normal testin dışında farklı müdahaleler yapıldı 3 saat sonra normale döndüm test yaptırdım ve evime döndüm.

Test sonucu POZİTİF :(

Korktuğum başıma gelmişti :( Hastane macerasından yaklaşık 24 saat sonra test sonucumun pozitif olduğunu öğrendim. Zaten kesin gibiydi. Diğer hastaların aksine biraz farklı semptomlar vardı.

Hastalığı evde yatıp film izleyenlerin aksine daha farklı geçiriyordum

Hastalığa tek yakalanan ben değildim elbet ama etrafımda arkadaşlarımda gördüğüm hastalığı gayet rahat geçiriyorlardı. Bende ise sigara alkol olmamasına ve yıllarımı spora vermiş olmama rağmen dehşet etkiler oluyordu. Ani şekilde nefes daralmaları, boğaz kuruluğu, şiddetli öksürük :(

10 günlük karantina süresinin 7 günü hastanede geçti...

Evde durduğum sürelerde nefes darlığı çekiyor sırtımda dayanılmaz ağrılar oluyor ve boğazım yanıyordu. Hastaneye gittiğimde doktorlar ellerinden gelenin fazlasını yapıyor ve rahatlatmayı başarıyorlardı. Gerekli filmler görüntüler ve tahliller yapılıyor. Doktorlar hastanede fazlasıyla ilgileniyorlardı fakat onlarında yapabilecekleri pek bir şey yoktu.

Nihayet karantinam bitti derken ...

Doktorlarımızın ve hastane imkanlarının sayesinde zar zor olsa 10 günlük karantina süremi tamamladım. Bu süre içerisinde nefes darlığı çektim, kalp çarpıntısı, vertigo, denge bozukluğu yaşadım. Karantina belki bitmişti ama Covid ile beraber bazı etkiler bende kalıyor gibiydi.

Durduk yere nabzım 130- 135 oluyor, burnumdan kan geliyor çarpıntım başlıyor ve titreme geliyordu. Etrafımda benzer hastalarında olduğunu görünce bununla yaşamaya alışmaya çalışayım dedim.

Hastalığı atlatalı 2 ay oldu. Malesef bu hastalıktan hayatını kaybedenler oldu, vücudunda eser kalanlar oldu, bazı fonksiyonlarını kaybedenler oldu ama bunlara rağmen hala hastalığı hafife alan var. Bende bu hatayı yaptım ve şu an çeşitli tedaviler görüyorum. Kalp çarpıntılarım devam ediyor, nörolojik bozukluklarım bunlara eşlik ediyor ve bunlara rağmen psikolojimin sağlam kalması beklenemezdi :(

Çok pişman oldum ama şu an bunların pek bir faydası yok gibi. Belki bir gün bu kalan etkilerden de kurtulacağım fakat yaşadıklarımı da o zor günlerimi de unutacağımı sanmam :( Sizlere de tavsiyem yaşa gençliğe veya bünyeye aldanmayın :( Dikkatli olalım. Biraz daha dişimizi sıkalım. Zorunlu olmadıkça girmeyelim topluluğa. Umarım bu günlerde geçecek...

Ayrıca bu süreçte bizler için canını ortaya koyan görevini yapmaktan sakınmayan doktor ve sağlık çalışanlarımıza canı gönülden teşekkür ediyorum :)

#Subarusti