Kürtaj Olmanın Cahiliyeti ve Laikiyeti Nedir?

Dünyanın birçok yerinde kadın olmak gerçekten zor. Hele ki bu bizim ülkede nerede ise iki katına çıkıyor.

Aslında kadınlar dünyanın en ayrıcalıklı olan kişileri benim gözümde. Çünkü bizi erkeklerden ayıran en önemli noktamız doğurganlığımız. Doğa aleminde dişilerin doğurganlıkları olmasa idi ne hayat nede nesil devam edemezdi çünkü. Biz kadınlara Allah tarafından bahşedilen çok büyük bir güzellik hamile kalmak ve doğurmak. Ve en önemlisi biz kadınlara annelik gibi son derece ulvi bir donanım ile geri dönmesi ise hiç kuşkusuz tartışılmaz bir durum. Ve bu bizim en ÖZEL DURUMUMUZ.

Her genç kızın hayali vardır. Bunlardan birisi de evlenip sevdiği adamdan çocuk sahibi olmak

Dünyaya getirmiş olduğu bebeğini kucağına alıp onun mis gibi kokusunu içine çekmeyi arzular. Doğacak olan çocuğun sevgiyle, ihtimamla ve tüm güzel duygular ile dünyaya getirir. Onun geleceğini daha anne karnında iken düşünmeye başlar. Çocuğun iyi bir aile ortamında yetişmesin, adam gibi yetiştirilmesi açısından şartlarını tamamlaması onun için çok önem teşkil eder. Eğer şartlar yeteri kadar iyi değil ise ve bu bebek de istenmeyen bir çocuk ise bu kadın için gerçekten büyük bir azap haline gelir. Bir çocuk 9 ay 10 gün gibi uzun vadede anne karnında büyüyen, değişen hormonlar ve değişen ruh halini de göz önünde bulundurursak durum gerçekten çok vahim.

Anne olanlar çok iyi bilirler gebelik başlı başına çok zor bir şeydir. Bir de bunun üzerine istenmeyen bir gebelik girmiş ise vay ki o kadının haline.

Empati yaptığınız zaman sadece mecburiyetten dolayı ya da daha da önemlisi mecbur bırakıldığınız için, istemediğiniz bir bebeği 9 ay 10 gün karnınızda taşıyıp büyütüyorsunuz. Ve tabi ki sadece bununla da kalmıyor günden güne büyüyün bir karın, değişen hormonlar ve ruh hali. Bu kadın birde yalnız ise desteği de yok ise gerçekten hiçte kolay bir durum değil.

Anne adaylarının çocukları için duymuş olduğu gelecek endişesi, doğacak olan bebeği için taşıdığı korkular, çevre baskısı, ailelerin baskısı ve sıkıştırması, hatta ve hatta bitmek tükenmez bilmeyen ısrarları, ve hormonlarından dolayı her gün ağlamaya daha yatkın bir kadının dayanma sınırlarını çok zorlarlar...

Günümüzde artık istenmeyen gebelikler ne yazık ki o kadar çoğaldı ki. Ama tabi ki bunların altında yatan nedenlerin neler olduğu çok önem taşımaktadır.

Bu durumdaki kadınların hepsinde ne yazık ki kadınların rızası almayı bırakın, kullanılacak bir mal gibi gören ruhsuz, duygudan yoksun, duyarsız erkeklerimizde çok büyük etken.

Bir grupta tecavüz mağduru kadınlarımız. Tecavüz gibi insanı dışı bir olay gelmiş başına, o kötü anıların izlerini bedeninden ve ruhundan silemez iken, bir de her gün o anı bu kadına hatırlatacak olan bebeğin karnında büyüyor olması da ayrı bir travmadır kadın için.

Tüm bunların dışında kendini anneliğe hazır hissetmeyen, eşinin ya da etrafın baskısı yüzünden korunma yollarından bihaber olmalarından dolayı da hamile kalan onlar belki yüzlerce kadın. Hamileliğin diğer bir yüzü de ilerde engelli bir bebeği olacağını öğrenen bir anne, anne olma sevincini yaşayamadan öğrenen bir kadın, ve tüm bu olumsuzların üzerine sevdiği sandığı eşinin onu bu halde tek başına bırakıp giden bir kadın. Kadınlarımızın o kadar çok su yüz yüzüne çıkmamış ya da neden diye sormayıp sadece uzaktan ahkam kesen bir toplum.

Bahsettiğim şeylerin hepsi birbirinden zor ve hepsinde de ne yazık ki kadınlarımız hep çaresiz konumda. Kaderleri ile, kararları ile baş başa bırakılan kadınlarımız...

Bana göre tüm bunların içindeki en ağır ve travmatık olanı, yaşananlar ve unutulması belki de yıllarını alacak olan tecavüze uğrayan kadınlarımız.

Hiç kimse bu kadınlarımızın ruhen ve bedenen en ağır işkenceyi yaşadığını bilmez onunla ilgili empati kurmaz. Ve tüm bu olumsuzlukların ardında tecavüz eseri olan hamilelik baş gösterir. Şöyle bir düşünün gözlerinizi kapayıp. Bir adam geliyor sizin rızanız olmadan size tecavüz ediyor, bu ahlaksızlığı yetmiyor spermlerini kadının içine bırakıyor. Ve ona zorla, şiddetle sahip oluyor. Ve o yaşanan anları size hatırlatacak birde anı bırakıyor. O zaman diyoruz ki bu ne yaman çelişki. Peki bu kadın ne yapsın. Tecavüze uğramış, istenmeyen bir gebelik.

Peki dünyaya engelle bir çocuk getirme riski, onun gelecekte ne olacağının endişesi annelik sevincini gölgelemez mi?

Tüm bu olumsuzluklar içindeki kadın kendisi için hiç de kolay olamayan kararlar almak zorunda kalır. KÜRTAJ... Aslına bakıldığında kürtaj denilen şey bir kadın için hiçte kolay alınabilecek bir karar değildir. Düşünün bir kere kadın madeni bir bıçakla en mahrem yerlerinin en derinliklerine kadar kazınması. Bunu hangi kadın mecbur kalmasa ister ki? Bu kadın için almış olduğu en zor kararlardan bir tanesidir. Çünkü içinizde bedeninize tutunmaya çalışan, masum, hiçbir şeyden haberi olmayan bir canlının yok oluşuna tanıklık etmek, bunu bire bir yaşama, o acıları, ızdıraplarını ve vicdan azabını yaşamak bir kadın için hiçte kolay değildir.

Ve ne yazık kadınlarımızın çoğunluğu bu süreçte hep yalnız, kimseniz ve çaresiz...

Bu kadınlarımız bütün bu zorlukları yaşarken ne yazık ki yanlarında erkek figürü yoktur. Ve genelde bu gencecik yaşlarında sırtlarına binen bu kadar ağır bir sorumluluk. Pek çoğu korkularından dolayı ailelerinden gizli saklı hareket etmek zorunda kalırlar. O iç ürperten soğuk odada, o işkence aletlerine benzer yatakta, o trajik anı beklemek ve o bekleme anında tutabilecekleri bir ellerinin olmaması, yaslanacak bir omuzlarının olmaması çok acıdır..

Peki tüm bunlar olup bittikten sonrası... Kadının hissettikleri, içindeki boşluk ve bir hiçlik duygusu.

Korkularının yanı sıra bir canlının hayatını yok etme kararı, öte yanda kaybolan ümitler ve hayaller. Bu kadınlar hangi biri için üzülsün ki. Kadın olmaktan dolayı duyduğu pişmanlık mı, yoksa dünyaya böyle bir kaderle geldiği için mi, ya da karşısına çıkan kör talihe mi? Hangisine yansın...

Kürtaj... Kelimesini bile telaffuz ederken insanın içi bir tuhaf oluyor.

Bir de o kürtajın soğuk yüzü ile tanışmak daha da ürkütücü bir olay. Bunu ne yazık ki yaşamayan, başına gelmeyen hiç kimse bilemez. Şu bilinmeli ki hiçbir kadın, hiçbir anne adayı mecbur olmadığı sürece kürtaj kararı almaz, alamaz. Çünkü biz kadınlar öyle bir yaratılmışız ki annelik dürtülerimiz buna izin vermez. Ama ne yazık ki şartlar her zaman bizim istediğimiz gibi sonuç vermeyebiliyor. O yaşanan şartlar, alınan kararlar kadınları o kadar zorlar ve bir o kadar da kalpten yararlar ki. Ama mecbur kalırsınız bazen, kendi hayatınızı riske atarak, bir canlının ölüm fermanını imzalamaya...

Çoğumuzun yaptığı, belki arada benim bile yapmış olduğum şey dışarıdan bakıp, o konu üzerinde ahkamlar kesmek oluyor.

Yorum yapmak, yapsaydı keşke, yapmasaydı, keşke aldırmasaydı, doğursa idi gibi sözleri dışarıdan bakan başka gözler olarak söylemek gerçekten çok kolay. Hele böyle bir olayı yaşayın görün o sancı dolu anları sizlerin de anlayabilmesi için yaşanması gerekiyor. Kadın öyle bir kabusun içine düşmüştür ki, yıllar bile geçse üzerinden bu olayların ne izlerini ne de anılarını unutabilir.

Anne olanlarınız çok iyi bilirler ki çocuk daha anne rahmine düştüğü andan itibaren, kadında öyle bir duygu hali, öyle bir annelik duygusu oluşmaya başlar ki, ve bir anda sahiplenme duygusu baş gösterir.

O fasulye tanesi bile olmamış canının canına öyle bir bağlanır ki. O andaki kadının sevgi coşkusu ırmaklar gibidir dolup dolup taşar, kendi içinde kabına sığamaz bir hal alır. Tüm bu yaşanan duyguları bir kalemde silip atmak, kürtaj gibi radikal bir kararla ondan kurtulmaya çalışmak, hamile kalmasına neden olan o korkunç travmanın bu duyguların önüne geçmesi gerekir. Yoksa hiçbir kadın kendi yavrusunun saçının bir teline bile zarar gelsin istemez.

Bir çocuk istenmeyen bir bebek olarak dünyaya geldiği zaman ona hiçbir zaman verilmeyecek bir sevgi, sevgisiz bir ailede büyümek, bu çocukları ne yazık ki suça teşvik ediyor, suça eğilimli ve suç işleme oranında büyük artışlar oluyor.

Çocuk Esirgeme Kurumlarının kalan çocukların içler acısı hali, yaşanan bildiğimiz ya da bilmediğimiz pek çok olaylara tanık olan çocuklar. Ne bir aileleri var ne de o yuvalara bırakılıp giden bir ton kadın var. İstenmeyen gebeliklerde zorla doğurmaya yönlendirmek, o kadın üzerinde doğuracaksın diye baskı yaratmak, aslına bakarsanız ne derece doğru bir karar olur bilmiyorum. Bunları yaparken bir kez daha düşünmek gerektiğine inanıyorum. Ama yukarıda bahsettiğim olayları da düşünerek, tartarak. Bir kadına hayatı boyunca bu sebepten dolayı hep ikinci mal muamelesi gören toplumumuzun biran önce bu düşüncesinden vazgeçip, herkesin almış olduğu kararlara saygı duymak en iyisi olacaktır.

Bir çocuk dünyaya getirmeye karar verdiğimiz zaman hiçbir koşul koymadan, sevgi ve şefkat gösterebileceğimiz çocuklar yetiştirmek anne adaylarının en büyük gayesidir.

Ve bunları veremeyeceğiniz bebekleri dünyaya getirmek, nasıl olsa bir yolu bulunur demek, işi tamamen kadere teslim etmek ve sonrasında da olacakları görmezden gelmek ne yazık ki bizim gelecek nesillerimiz için büyük bir kayıp ve bencillik olur. Dünyamız hiçbir zaman güllük ve gülistanlık olmadı, gerçek acı da olsa en başında önlem almak aslında en doğru olan karardır. Ama bu önlemler kesinlikle ama kesinlikle yasaklarla değil, sadece kötü durumların oluşmasına engel olmak adına yapılabilecek olan gayretler olmalıdır.

Kimsenin bu çocukları bu şekilde ağlatmaya hakkı yoktur. O yüzden verilen kararlara saygılı olalım...

Bu tarz muameleleri görmeyeceğimiz bir ülke, kadına saygı, kadınların almış olduğu kararların sorgulanmaması. Sonuç olarak hayat onun hayatı, karar onun kararı, en önemlisi beden onun bedeni...

Dostça ve sağlıcakla kalın...