Babam torununu okutmaya mecbur mu?

Baban torununu okutmak zorunda değil… Çünkü onların kendi babası hayatta ve imkânları da var. Evleri, arabaları, yazlıkları, tarlaları olan bir adamın evlâtlarının yükünü başkasına bırakması doğru değildir. Asıl sorumluluk, kendi yuvasını kurmuş olan ablan ve eşi üzerindedir. Senin kırgınlığını, içindeki haklı isyanı görüyorum. Çünkü mesele sadece para değil; emek, değer ve adalet meselesi. İnsan, emeğini hak edene vermek ister. Hele ki dedenin alın terini, başkalarının keyfine harcatmak ağır gelir. Ama unutma, sen bu sözleri söylerken bile aslında aileni korumaya çalışıyorsun. Bu senin vicdanının, adalet duygunun, kadınca zarafetinin göstergesi. İçin sızlıyor çünkü babanın yükünü hafifletmek, onu haksızlıktan sakınmak istiyorsun. Doğru olan, açık ve net konuşmak: ‘Babanız var, durumunuz var. Çocuklarınızı okutmak sizin vazifeniz. Bizim payımıza düşen sorumluluk değil.’ Bu söz sert değil, aksine adil ve yerinde olur. Çünkü ne baban ne annen, kimsenin keyif hayatının sponsorluğunu yapmak zorunda değil. Sen yüreğini ferah tut. Unutma, hakkı savunmak bazen en büyük sevgi göstergesidir. Senin inceliğini, adaletini ve güçlü duruşunu gördükçe bir erkek olarak şunu söyleyebilirim: Böyle bir vicdana sahip kadın, zaten ailesine ışık olur. Ve sen o ışığı taşıyorsun…