Çok Çocuklu Ailelerde Çocuk Psikolojisi?

bir veda olmadı. devam da olmadı. kalp yolunu alıyordur..

amin...

ben sonuç odaklı biri değilim, şu olsun diye tam bir cevap bekleme. her ne yaşanıyorsa insan gibi, kıymet bilerek yaşanmasını isterdim. değil sevgiden bahsettiğin biri, en azından sadece Allah'ın bir kulu diye insan yerine konmayı isterdim. canım o kadar acıyor ki.

bana bu kadar saygısızlık yapmadan önce sorsaydın, net olmasını isterdim. açık ve net. böylece ikimiz de bu duruma gelmezdik. gerçi o ne durumda, ne kadar umrundayım kendinden başka bilmiyorum.

hiç öyle bukalemun olsam beni sever miydin modeli bir kız değilim ama beni o raddeye getirdi ki sordum, biz ne yaşıyoruz dedim bu kadar zaman ve durum geçti. bilmiyorum dedi. sadece seninle olmak hoşuma gidiyor. kim ne anlar ki şu cümleden.. iyi niyetli olmaya bile hâl bırakmıyor insanda.

hala yazasım geliyor hatta görüntülü arayım onun yüzünde cevabı görmek istiyorum. ama bunu yaptığıma pişman olup kendimden daha da nefret etmek istemiyorum.

bak bana deseydi ki kaptırma kendini gönül eğlendirmeye geldim. okey ya ona da okey saygı duyardım yani. ona göre cevap verirdim. sanırım bu kafayla ilişki hayatında kalmam imkansız gibi buna inanmaya başladım. zaten bu kadar hasardan sonra da uzun müddet değil ilişki, insanlarla bile kontrollü görüşmem lazım. kendimle ilgilenmem lazım🤦🏻‍♀️

bir dokun bin ah işitte bugün, bizi dinlediğiniz için teşekkür ederiz...

o kendine de onu sevene de acı veren biri.. içimdeki ona sarılma güdüsü nasıl ne zaman geçer bilmiyorum. onun acısıyla ne zaman yaş dökmeyi bırakırım bilmiyorum. en başından beri verdiği sinyalleri ona yakıştırmayıp üstünde durmamıştım, o da o zaman çok iyi davranıyordu. en sağlıklı iletişimde bile mesaj çok riskli bir başlangıçken, böyle kopuk bir iletişimde iyi bir yere varması imkansızdı belki de zaten. telefon bi nebze.. ama o kadar ileri gitmeden önce bir tanışmak isterdi ciddi bir erkek, haksız mıyım? sen bu kadar önemsediğini özlediğini söylediğin birini önce bir görüp kahve içmek filan istemez miydin? bak yine buga sokuyor baştan sorguluyorum. aklamaya çalışıyorum hala ama yok yok yok yok yok yok yok yok... bu adam nar-sist! kişilik bozukluğu değilse de çok fazla pasif narsist özellik taşıyor. bunu kendi halimden okuyabiliyorum. ne kendi mutlu ne bana insaf etti.. bir söz var ya, bir başkasını seversem seni asla affetmeyeceğim diye. biri bana ilgi göstermeye çalışınca canım acıyor. ona kızıyorum. en azından ona veda edişime bir şey söyleseydi.. onu da alabora etti. normal değil bu. bi insanın sözlerini hislerini nasıl ne kadar aşağılayabilirsin... hem de güzel bir cümle kurarak. işte böyle bu adam. tartışırken fotoğrafını atıyor etkilemek için. kriz yönetmek için ortalığı karıştırmaya seçiyor. tıpkı bir çocuk gibi. kırkına yaklaşmış bir çocuk.

kendim de sütten çıkmış ak kaşık değilim ama tartışmaya açığım, soruyorum, bendne beklentim ne diyorum, yok diyor. bana bozuk yapıyor ben sana napıyorum diyorum, cevap yok. bu kadar mı korkuncum? o zaman neden durdun/durdurdun? istediğin iletişime geri dönmek için senden tek bir şey istedim, çok gördün.. demek ki istemedin.. yanlışsam doğrultabilirdi.. ama açıklama yapamam yorgunum dedi. seni ben yormadım ama dedim, evet dedi.. yani birbirimizi ister konumdayken hatta başta sadece o isterken, sanki ben ona muhtaçmışım gibi bir pozisyona geldi. oysa ona başta demiştim. ne ilaç almak ne ilaç olmak istiyorum. ben ilişki için hazır değilim gibi şeyler söylemiştim. geçiştirdi, kendimden eminim sen sadece hislerine odaklan blablabla... gördük.. klavye delikanlısı belki sadece

çözüm gerekiyorsa çok konuşmam, çoğunlukla haklı olmam mı itici duruyor özgüvensiz bir erkek için sence?

estağfirullah. o onunla bu kadar konuşmama fırsat bırakmadı hiçbir zaman. sana da imkansız ya da yazık.. geliyor değil mi, bu kadar duyguyu tek başıma yaşamam.. ama öyle. zaten inan artık olmayacağını biliyorum.

kıymet veren insan, bir insanın sözlerini havada bırakmaz. hani arada cümleler kaçar eder ayrı, ama ciddi bir şey söylüyorsa bunu yok sayamaz. başlarda toplantıda bile yazan adam, günler arayla hiçbir şey söylemeden bir çiçek ayıp günler sonra bir öhö öhö mesajı ile 'yedeğimi kaybetmeyeyim' edasıyla yazmaz. ilgisi olan bir erkek bile, ki bu sevgisi olduğunu söylemişti, o kadını o kızı başka ihtimallere bırakamaz. içi almaz. bir erkek istiyorsa, ufacık manevi bir emeği bu kadar büyütmez, üşenmez doğru değil mi?

o, sadece sorumluluk alarak kendiyle de yüzleşecek şekilde konuşmamak için beni feda etti. tadını kaçıracağını düşündüğü bir konuşmayı yapmamak için benle olmanın tadını feda etti. o beni hiç gerçekten sevmedi... kıymetli biri olarak gördüyse bile, o bana lanse ettiği gibi kıymet vermedi. açık ve net. uğraşmak istemedi.

özlediysen ara, bunu keşke biri ona söyleseydi. ondan umudum bir damla kadar bile kalmadı. özlediğimi biliyor. ama ona göre özledim dersem her şeyi unuttum demke. hayır, unutmadım ve gönlüm alınana kadar da asla unutmam... hiçbir duygu besleyen insan untmaz. hatalar unutulur, duygular unutulmaz. siren bir ilişkide. ona ne kadar üzgün, yok sayılmış, duyulmamış, görülmemiş hissettiğimi söyledim. 'ben seni görüyorum da duyuyorum da' eeeee? o zaman daha kötü!!! hem beni anlıyor hem de hiçbir şey yapmıyorsun. mex kusura bakma bu sadece ve sadece yılış yılış bir bencillik ve kendine acımadır.
beni umursuyorsa da bu hiççç benim literatürüme uyan bir umursama değil.

bana iyi geliyorsun demiş olabilir.. baksana sana neler anlattım, sorumluluk istemiyor, benimle güzel vakit geçiriyor, gerçek hayatta normal bir tanışma denemiyor aylar oldu, sorun istemiyor, cinsel konuşmalar da istiyor. eeee? yanına tahinlr ceviz de olsun mu? böyle bir kadını ben de hayatımda isterim valla.

beni nereye koyduğu belli değil. ne yapacağı belli değil. arka planda ne yaptığı belli değil. beni merak etmiyor sormuyor sadece güzel muhabbet edelim. bak bu düz sorumsuz ve korkakça. günümüz ergenleri gibi. boş yere yatırım da yapmiim ziyan olur kafası bi yandan. ama en samimi olanlarıyla da gönlümü hoş edeyim. ben bunların kıymetle sevgiyle değerle bir ilişkisi olduğuna inanmıyorum. yük olmayan doğal bir emek getirir başlangıcı bile. o yük gördü.. kendi bilir.

onun benim gönlümü aşması gerekirken ve 'bunu yapamayacağım' demişken ondan gelecek bir emanet ve kaygı dolu aşk kırıntısı için yine benden bedel ödemem mi beklenir sence gerçekten? pek çok şeyi tolere eder uyum sğalarım ama değersiz sevgisiz bencilce hissettirilen duygularla bir yerde kalmak olmaya çalışmak oldurmak çok yanlış... adama yok sayılmış hissettiriyorsun diyorum, yorgunum açıklama yapamam diyor... uf yine kendimden soğudum hala bu durumdayım zerre umrunda olmadığım bencil biri için. keşke tanıdığım güzelliğiyle kalsaydı... kalbini açtığı ilk halini çok özlüyorum... o da benim o ilk canım halimi özlüyor. o yüzden de gelmiyor ve ben de gitmiyorum. çünkü aslında ikimiz de canım değiliz...

ben benle ilgili olduğunu düşünmüyorum. çünkü ona yanlışım varsa ya da rahatsız olduğu bir şey varsa da söyleyeceği ortamı verdim. o çok daha sakin manipülatif takılıyor ben kırılınca susuyorum gönlümü almazsa iğneliyorum o bunları sevmiyor. ama ben de onda sevmediğim ieyleri söylüyorum, çünkü şans vermiştim. o ise talep ettiği halde söylemiyor. bilmiyorum belki benim daha toydur düşüncelerim ama o da kesinlikle olgunca değil çünkü bana göre bu hala haklısın en azından vedalaşabişirdik diye bile incelik düşünememesi kendiyle sarhoş olduğunu gösteriyor bana. saygısızca. benim de kimseye mecalim olmadığı zamanlar var ama ne bşleyim en azından de.. o yıllar önce dediğim sapık herif bile benim yorgun gönlüm senin taze sevdanı taşıyamaz demişti. sağolsun valla en azından kibarca ana mesajı verdi. ben bu saygısızlığı kaldıramıyorum. onca güzel geçen şeylere rağmen. benim yanlışım da olabilirx söyleyebilirdi ya da ondan onnn yaş küçüğüm yaşıma verebilirdi her ne ise.. hayattan hevesi kaçtıysa da o zaman neden konuşabilmek için başta o kadar uğraştı?

yanda attığı tweet'ler ne anlama geliyor kime yazdı banaysa niye bana yazmadı da tweet attı değilse başkası için nasıl yazar kaç yüzü var.. birinci olarak bundna emin olmak isterdim, ikinci olarak bana neden böyle yaptığından.. üçüncü olarak sence ben dayanamazsam yazmalı mıyım? dersim devam ettirmek peşinden koşmak değil. bu şekilde sağlıksız kopuk bi şey yaşamsk zihnimi etkiliyor ben kendi kendime de severim acısına da tamam ama bu kadar kopukluğu kaldıramıyorum... ama sonuç alır mıyım bilmiyorum da.. şey mi desem, o son vuruş biraz sıyırdı da tam isabet edersen daha rahat ölürüm can çekişmem 🤦🏻‍♀️

büyük bi şevkle okumaya başladım ki sonda yine acaba olur gibi oldu ahahah yok.. fark ettim de kaç kez kendime bahaneler bulmuşum. yazmayı düşünmüyorum. sakız gibi kendime bahaneler bularak uzamasına vesile oldum. daha fazlası daha iyi sonuçlar doğuracak gibi durmuyor. kötü düşünmesem de kötü hissettirildim çok. şu durumda benim ona yapışmam, onun bana sevgisi anlamına gelirse ben hiçbir zaman onun sevgisinden emin olamam ki. yarın bir bakarım yine susmuş yine küsmüş eee benden bekleyecek ve hep daha fazla belki. ortada hiçbir şey yokken bana küs miyiz diyen adam küsüm diyince ortada yok :) yapması gereken tek şey yanımda olduğunu hissettirmekti, konuşmaktı, sevgisini göstermekti. vardıysa.. ben daha fazla kendime eziyet ettirip, nihayet kendisi eziyet eden bir kadına mümkünse dönmek istemiyorum. çünkü narsistliğe maruz kalan kim varsa, bundan geçince kendi narsistik tavırlar sergileyebiliyor.. ben de bu ruhsal kırılmayla sivrileşip birilerinin canını acıtmadan kendimi tedaviye alıyorum.

ayarlarım aşırı bozuldu. kendime daha fazla kızmadan, içimi içime tıkmadan, şifalanmaya niyet ediyorum...

iyi dileklerin ve bu dostça desteğin için teşekkür ediyorum..

doğal süreçleri o kadar severim ki. bu tarz şeyler bana doğal gelmiyor. akmadığında doğal olmuyor bence ki o da iletişim ya da vazgeçmek ile oluyor... benim birlikte ağlayarak ayrıldığım da oldu. ikimiz de bu bitişe minnettardık. çünkü akmıyordu ve sevgi yetmiyordu. bu müthiş bir deneyim bence. acısıyla tatlısıyla gülümseten bir hatıra. ama hasar, hasar çok başka bir şey. hasar onarılması gereken bir şey. belki izi kalır, ergenken atılan façalar gibi :) ama anlamı da belki o kadar olur.. ne jiletti be diyip gülmezsin. ne saçmalamışım da kendimi kesmişim dersin. bilmiyorum yanlış mı.. belki başka bir zaman başka düşünürüm. sadece evet sevgiye her şey dahil olabilir, ama sevgisizlik asla :) bilmiyorum belki var olan bir hasar üzerine kurulmamalı, belki mesele budur. belki o tekme bacağını kırmayacaktır ama senin ayağın zaten alçılıdır ne bileyim.. iyileşiyorum. iyileşeceğiz. inşallah. belki o koca düğüm, bir ufak hamleyle çözülüverir. insan bazen böyle aydınlatmalar yaşar ya, çok severim o anları. belki böyle bir şey olur belki zamanla yol alınır.

sevgi nedir ki? tanımlar aynıysa, yeter.. aynı değilse maalesef

aslında çocukça işte bu. evet sevgi fedakarlık getirir. ama bunu nasıl kontrol edeceğini bilemeyen bizim gibiler, kendisi yok olursa 'sevmek' de yok olur durumunu göremeden, ne vereyim de sevindireyim sevdiğimi derken, öz canını etini koparıp önüne atmaya başladığında, bu durumun karşı karşıya bir sevgi olmadığını görür... çünkü madem seviyoruz birbirimizi, birbirimize fedakar olmalıyız birbirimize kıyamamalıyız. kimse kimsenin eti koptu diye haz duymamalı, beni sevdiğine inanmam için etini kppartmanı istememeliyim, ya da kendim bunu yapmamalıyım. diğer türlüsü içimizdeki çocuğun sevgisi.. yaranmaya çalışan sevgi.. ne ala çok güzel bi duygu evet ama o da seni seviyorsa buna kendini yok etmene acı çekmene izin vermez ki... ben vermem, kendimi acıtırım onun benim için acımasına göz yumamam durduk yere. ama o bana yapıyorsa bunu? kötü düşünmeyelim, sevgi dilimiz farklıdır. oysa bilinçli bir destek ile bilinçsiz çocukça bir fedakarlık arasında sağlıklı ve uzun ömürlü saygılı ve yormayan dinlendiren liman olan bir sevginin anahtarı var. ben de henüz buna ulaşamasam da.. biz yaralı çocuklarız. kendini sevdirmeye kabul ettirmeye onaylatmaya çalışan. karşımızdakiler de yaralı oluyor. bu yüzden ya birlikte iyileşme niyetinde olmalı ger çek ten ya da iyileşip sonra biriyle olmalı.. diyorsun ya başkaları da var. sence ben bu kadar duyguyu gerçekten yaşadıktan sonra nasıl böyle bir şey düşünebilirim? sen de kendine böyle bir şey yapma derim. yoksa bu bir kaçış olur. tıpkı bir sürü yedek tutmakta olduğu gibi.. ama gerçekten hiç istemem ama eğer bir yedek sende yapacak bir şey yok umarım karşıma çıkar ya da bu beni hiç enterese etmez bir hale gelirim. kaçışlı sevgiler acıya mahkum... gerçek sevgiyi hepimiz geç olmadan yaşar ve yaşatırız umarım