Biraz Hoşgörü: Regl Simülasyonu

Simülasyona hoş geldin. Şimdi diyeceksin ki "İki Bence okuyup çıkacaktım bu ne abi?"

Sakin ol ve elini hafifçe klavyeden çek, oku. Bu simülasyon eğer bir kızsan tatlı yüzünde bir tebessüm oluşturmak için, eğer erkeksen de.. Evet, evet.. Sen. Oku bunları oku.

Bakıyorum bu aralar. Sorular sormuşsun. Yok regl dönemi kızlar niye böyle, yok regl dönemi bu kızlar canavara dönüşüyor, yok şöyle, yok böyle. Yorumlar yazmışsın, dalga geçmişsin, kezban demişsin, tripkolik bunlar demişsin. Altına da hemcinslerim yorumlar yazmış, hak vermiş sana. Kazık atmışlar bize, sırtımızdan bıçaklanmışız.

O işler öyle olmuyor canım. Hiçbir şeyden haberin yok senin. Hadi bakalım şimdi devam et.

1. Gün

Saat 11:30

Yatağındasın, güzel güzel telefonunla oynuyorsun. Mutlusun, yarın iş var fakat keyiflisin. Birazdan yatacaksın. Keyiflisin.. Bir saniye.. O da ne? Delice, çılgınca ağlayasın geliyor. Düşünüyorsun, bir sıkıntın da yok. Saate bakıyorsun. Yetersiz olduğunu, hayatının sıkıcı olduğunu, istediğin hiçbir şeyi yapamadığını düşünüyorsun. Sakin kalmaya çalışıyorsun. Yok, yok. Olmuyor. Ağlıyorsun, rahatlıyorsun. Bu sefer "Ay şu olursa.", "Ay bu olursa." diye düşünüp tekrar ağlıyorsun. Her türlü kıyamet senaryosunu kafanda kuruyorsun. Biraz da ona ağlıyorsun. Ailendeki üyelere ölüm senaryoları düşünüp bir part da oraya ağladıktan sonra uyuyakalıyorsun.

2. Gün

Saat 07:00

Dünkü ağlama nöbetinden sonra uyanıyorsun. İşe gideceksin. Her şey yolun... Karnına delice bir sancı giriyor. Aynı anda miden bulanıyor, karnın ağrıyor. "Ula, yoksa.." diye geçiyorsun aklından. "Hayır hayır şu an olamaz." diyorsun. Oluyor. Fakat kalkıp işe gitmek zorundasın. Bunu bahane olarak sunsan patron çok af edersin bir tarafıyla güler. Balon gibi şiş hissediyorsun kendini. Yapacak bir şey yok. İş yerine eşofman giyemezsin ya. Yüzünde de bir kaç sivilce çıkmış. Sabahın köründe, makyaj malzemeleriyle uğraşıyorsun. Bakımsız görünemezsin.

3. Gün

Saat 19:00

"Kalkam kafama sıkam." hissi devam ediyor. Meyve bıçaklarına göz atıyorsun. Karnının ağrısı hala devam ediyor. Ağrı kesici, aşk acısına bile iyi geliyor ama buna iyi gelmiyor işte ulan gelmiyor. Tesbih böceği gibi büzülmüş oturuyorsun koltukta. İki nutella kaşıklıyorsun, mutlu sanıyorlar :(

4. Gün

Rus erkekleri böyle değil işte.

Saat 18.00

İşkence daha bitmedi. Live or die, make your choice. Hayatta kalmak uğruna ne kadar kan akıtabilirsin? Televizyonda Flash Tv açık, Mahmut Tuncer Show'a bakarak ağlıyorsun. Halay çekmeleri o kadar dokunuyor ki sana.. Ağrıların devam ediyor. Karnın, sinirden ve stresten başın ağrıyor. İşteyken 7 cm topuklu giymekten ayakların ağrımış. Yapacak bir şey yok. Dünyayı kurtarıyorsun sanki. Allah'ım bu tTürk erkekleri de var ya.. Amma nazlısınız he. Ayda bir çekiver işte ne olacak?

5. Gün

Saat 21:00

İşkencenin son günlerindesin. Acı eşiğin ve sabrın azaldığı için karnındaki ağrı gittikçe artıyor. Kendini bu kadar germesen acı azalır aslında ama elinde değil. Şuan senden 2 cm ötede duran kumandaya ulaşmak bile senin için bir stres faktörü. Dur.. Dur.. Henüz yeni başlıyoruz. Kız arkadaşın arıyor. Sesini düzeltmeye çalışıyorsun ama boğuk çıkıyor. "Efendim." diyorsun. Muhabbet ediyorsunuz ama yorgunsun. Karnın ağrıyor. Kısa cevaplarından dolayı "Puff özel gününde misin?" diye soruyor. Evet diye cevaplıyorsun. "Çok abartıyorsun." diyor. Sakin kalmaya çalışıyorsun ama sanki seni sinirlendirmek için özel bir çaba harcıyor. Ne kadar tripkolik olduğundan, Kezban olduğundan, Rus erkeklerinden falan bahsediyor. Son enerjinle telefonu kapatıyor, uyuyakalıyorsun.

Günaydın, şimdi anladın mı?

Vakit ayırdığın için teşekkür ederim.

#KızGibi