30 yaşına geldim hayatımda bir kez bile o filmlerdeki gibi bir yılbaşı gecesi yaşayamadım. Türkiyede genç ve bekar olmak bu galiba?

Aynen öyleyim. Üniversitedeyken okuduğum şehirde adam akıllı bir yer de yoktu arkadaş da yoktu paramız da yoktu. Okul bitti eve geldim şimdi hem param yok hem de özgürlük yok.

Para özgürlük demek. Bana parayı bir erkek verirse o erkeğe tâbi olurum bu da özgürlük değildir.

Yok valla öyle değil. Ben düzgün geniş, dekorasyonunu kendimin yapabildiği bir eve sahip olsam bir de ayağımı yerden kesecek kadar arabam olsa bunlar benim üstüme tapulu olsa düzenli işim olsa mesleğimi yapabilsem kazandığım parayla hem fatura mutfak masrafı ödeyip hem Türkiye içinde bir yerlere gezebilsem hem giyimime bakımıma özen gösterebilsem canım sıkıldığında hangi saat olursa olsun güvenle arabama atlayıp gezip sağsalim evime gelebilsem ve bunun için kimseye hesap vermesem, istediğim bir içkili müzikli mekanda eğlenebilsem orada düzgün ruh hastası olmayan bir adamla tanışsam o da medeni biri olsa ben onunla hemen düzüşecekmişim gibi yaklaşmasa belki yalnız bile gitsem orasa biriyle tanışıp birbirimize eşlik etsek sonra baktık ki bu kafi geldi iyi geceler memnun oldum deyip herkes evinin yolunu tutsa ya da ya iyi ki tanıştık deyip birbirimize numaramızı verip arkadaş olabilsek ya da ben ve o eğer istiyorsak samimi ve içten bir şekilde bu gece bende olalım mı deyip deli gibi seks yapsak belki sonra görüşüsüz belki de ben veya o görüşmek istemediğimizde o bana hiç musallat olmasa yoluna baksa veya ben sonradan öğretilmiş skimsonik ahlak anlayışıyla tek gecelik ilişkiden hiç pişmanlık duymadan yaşamıma devam edebilsem, belki bir kız arkadaşımla bunu yaşadığımı söylediğinde tatlım demese. Yani özendiğim sosyal hayat, kültürel atmosfer, sosyal atmosfer böyle bir atmosfer. Ama Türkiyede daha bırak bir mekanda random şekilde düzgün insan bulabilmeyi kendi evim arabam yok işim yok ekonomik bireyselliğim yok. Hoş eğlence mekanında biriyle tanışma ve yaşanacak gelişmelere ben bile alışık değilim çünkü ailem tarafından hala daha böyledir dışarıya karşı, dışarıdaki başka erkeklere karşı zarar görme endişesiyle büyütüldüm.

Bu hayatta özenilecek tek bir şey var o da ekonomik olarak, yaşam tarzı olarak özgür olup birey gibi yaşayabilmek.

Annemin de teyzemin de anneannemin de babaannemin de kısaca sülalemde ne kadar yetişkin kadın varsa gençliğini skmiş bu toplum. Hepsi sinir hastası hepsi dert küpü. Ben bu milletin kültüründen tksiniyorum. Sülalemdeki bütün kadınlar kocalarından dayak yemişler hem de hataları günahları olmadan dayak yemişler. Sebebi de kocaları olacak pezzoların kendi anasının akrabalarının lafına dedikodusuna bakarak bunları yapmışlar. Bir tek babamda onu görmedim çünkü babam X kuşağının sonu Y kuşağının başı yani genç bir adam dünyayı az çok görmüş farklı insanlar tanımış eğitimli. Ama ondan öncesi 65 yaş ve üstü evli oldukları kadınları mahvetmiş kızlarına kadınlara travmalar yaratmış. Yani geçmişe kültüre yıllar öncesine bakıp da olumlu anlamda vay be diyecek hiçbir şey yok. Kadınlar son 40 yılda insan gibi değer görmeye başlamış. O son 40 yılında da günümüze yaklaştıkça bu değer artmış onda da bu seviyeye gelmişler. Bu bile yetersiz yani yüzlerce yılda kadın dövülmemesi gereken azarlanmaması gereken kadının da cinsel ruhsal ihtiyaçları olduğunu falan idrak edebilmişiz. Ama idrak edilip de ne yapılması gerektiğini bilememişiz. Yaşlı kadınlarla vakit geçirip onlarla dertleştikçe hepsini anlayabiliyorum.

Tiksindiğin toplumdan uzak duramıyorum maalesef gidemiyorum. Param yok. Kazanmaya çalışsam tiksindiğim toplumun oy tercihleri yüzünden asla yandaş olmadığım için doğru düzgün bir gelire de sahip olamıyorum. Eğitim konusuna gelirsek tiksindiğim toplumun oy tercihleri yüzünden nitelikli eğitim de alamadım. Kısacası maalesef tiksindiğim toplumda yaşamak zorundayım. Yine Osmanlı hakkında senden çok daha fazla bilgiye sahibim. Osmanlı toplumunda kadın olarak evimin penceresinden bile bakmam yasaktı. Evlerin penceresinden dışarı bakmayalım diye kafesler yapmışlardı. Kafeslerin ardından dışarıya bakıyorduk. Yüzümüz ağzımız peçeyle kapalıydı kara çarşaf giyiyoruz. Hayatında hiç kara çarşaf giymediğini düşünüyorum. Ben KYK yurdundayken çarşaflı bir yakın arkadaşım vardı. O tabi benim bu düşüncelerimi bilmezdi ve ben de eskiden bu kadar radikal düşünmüyordum. Daha inançlıydım. İnanç olarak chp müslümanıydım yani Arap/İslam toplumunun çağdışı dayatmalarına gerçek İslam bu değil. Biz Türküz Müslümanız en iyi müslümanlar Türklerdir. Peygamberin İslam anlayışına en yakın olan bizim yaşadığımız İslamdır. Namazını kıl duanı et orucunu tut herkesin dini kendine derdim. Fakat yaşadıkça büyüdükçe bu ikiyüzlü, riyakar İslamcı ahlakın/toplum düzeninin insanları başkasına muhtaç kılan, kul eden bir sistem olduğunu bunu yaparken de kadın erkek ayırmadığını sadece kadınların erkeklere göre biraz daha fazla ezildiğini anladım

Yani sadaka, zekat kültürü toplumsal fakirleşmeyi destekliyor. Devlet, sermaye sahipleri senede birkaç kaz 3 kuruş para verince bir koli pirinç bulgur 1 lt sıvı yağ margarin verince iyilik yaptık zannediyorlar ama diğer taraftan hamuduyla götürüyorlar. Vicdanen de çok dindarlar Allahlıklar ya hepsi bunlara isyan eden insana da "Ulen aç gözlü pe2o fitre/zekat/sadaka verdik Ramazan kolisi de verdik daha ne istiyorsun." düşüncesine sahip olabiliyorlar ve diğer fakirlere kendileri gibi ev araba alma diledikleri karıyla lüks otellerde jakuzilerde sevişmek istedikleri içkini yiyeceğin tadına bakma diledikleri gibi gezme hakkını diğer fakirlere çok görüyorlar. Diğer taraftan da onların bunları yapması göze batmıyor çünkü onlar zengin sizin gibi fakir kullara da (GENEL DİYORUM DİREKT ŞAHSINI KAST ETMİYORUM BELKİ ZENGİNSİNDİR) sadaka/zekat/fitre vererek kendilerine kulluk edecek adam sağlayıp itibar kazanıyorlar. Böbürleniyorlar. Bu, devlet halk ilişkisinde de böyle mesela birileri sürekli halka gençlere nankör dedi. Gözünüze dizinize dursun dedi. Sosyal yardım yapmakla övündü. O yardımları alanlar ona kul oldu. İtibarlı oldu. İtibardan tasarruf yapılmaz oldu. Anlatabildim mi? Bu mantık Osmanlıda da böyle. Orada zaten direkt kulsun. Padişahın kulusun. O anlayış bugüne kadar aynen geldi. Eskiden sadece padişahın kuluydun şimdi patronun, genel müdürün, ev sahibinin, amirinin, belediye başkanının, tarikat şeyhinin kulusun. Bunların laiklikle alakası yok. Hatta laik olmamakla alakası var.

Laikte kulluk yoktur. Sen bana hiçbir şeyi lütfedemezsin benim hakkımdır. Sırf bana 3 kuruş ekmek verdin diye işten/memuriyetten/evimden atılmamak için senin yediğin naneyi inkar etmek zorunda değilim. Çünkü yasa var yargı var. Gider şikayet ederim. Yaptığın haksızlığı mahkemede cezası neyse çekersin ve ben bunu yaptım diye işten/memuriyetten/evimden atılmam benim de haklarım vardır.