Gözyaşlarınıza Hakim Olamayacağınız Bir Film: Hachiko!

Bugün aslında sizlere gerçek hikayelerden uyarlanmış 3 filmden bahsetmeyi planlıyordum fakat listeme hangi 3 film ile başlayayım diye düşünürken birden aklıma ‘Hachiko’ geldi. İstemsizce yine duygularıma hakim olamadım ve size sadece bu filmden bahsetmeye karar verdim.

İzleyenler ne demek istediğimi çok iyi anlayacaklardır. İzlemeyenler için mutlaka bir zaman ayırıp izlemelerini tavsiye ediyorum. Ben çok ağlayan bir insan değilim, aslında çok duygusal bir yanım var fakat dışa yansıtmaktan pek hoşlanmıyorum. Hatta ağladığımı hatırlamayacak kadar uzun zaman olmuştur. Ta ki bu filmi izleyene kadar. Filmi izlerken istemsizce duygularıma hakim olamadım. Hani dersiniz ya; film bu ya, ama diyemiyorsunuz işte. Başta da söylediğim gibi film gerçek bir hikayeden uyarlanmış.

Benim filmle karşılaşmam çok enteresan oldu. Bir kafede otururken yan masadakiler bir filmden bahsediyorlardı hararetli hararetli konu film olunca istemsizce kulak kabarttım, belli belirsiz ‘Hachiko’ olduğunu duydum filmin adının, uzun bir araştırma sonucu bulup izledim. Kendi kendime bir yandan mutlu olurken bir yandan ağlamaklı idim. Filmi bulup izlediğim için çok mutluydum, filminden dolayı da çok duygulanmıştım.

Her zamanki gibi filmin afişi ile başlayalım.

Filmin konusundan bahsetmek istiyorum biraz. Hachiko; Japonya’nın Odate´de ilinde doğan, ölünceye kadar sadakatle bağlı olduğu sahibini her gün işe giderken bindiği metro istasyonu kapısında bekleyen Akita cinsi bir köpeğin adı.

1924 yılında Tokyo Üniversitesi’nde görev yapan Japon profesör Dr. Hidesaburo Ueno, küçük bir köpek yavrusu bulur. Köpeğin adını Japoncada “sekizinci” anlamına gelen Hachiko adını koyar. Hachiko, her sabah sahibi ile birlikte metroya kadar ona eşlik eder. Her gün sahibini metroya bindirdikten sonra tekrar aynı yoldan kendi başına eve döner. Bir gün profesör iş dönüşü metronun çıkışında Hachiko'yu kendini beklerken bulur ve çok şaşırır. Sabahtan beri orada onu beklediğini düşünerek çevredeki seyyar satıcılara sorduğunda aldığı cevap karşısında daha da şaşırır profesör. Çünkü Hachiko profesörün gelmesinden sadece 5 dakika önce gelmiştir istasyonun çıkışına.

Tam bir yıl boyunca, Hachiko her sabah sahibini metroya kadar götürdü, her akşam iş çıkışında da metronun önünde onu bekledi. Saatini hiç şaşırmadan.

Bir akşam profesör metrodan çıkmadı. Hachiko gözleri, metronun kapısında gece boyunca bekledi. Bir sonraki akşam yine yoktu profesör. Üçüncü akşam metrodan yine çıkmadı… Hachiko her akşam sahibinin gelmesini bekledi. Haftalar, aylar, yıllar boyunca her akşam…

“Hachi, yaşlı dostum, hala bekliyor musun? İyi çocuk, sarıl bana”

Burada keserek, izlemeyenler için devamını filme bırakıyorum.

Filmimize konu olan köpeğimiz ve sahibinin gerçek fotoğrafını da paylaşmak istiyorum.

Orijinal İsmi

Hachiko: A Dog's Tale

Tür

Aile , Dram

Yapımı

2009 - ABD , İngiltere

Süre

93dk

Zaman ayırdığınız için teşekkürler. Şimdiden iyi seyirler.