Neden sonra farkına varıyor insan ayağına takılan bütün taşları yoluna kendi döşediğinin?

Bu ne hayal perestlik bu ne pollyancılık bu ne zavallılık hemşerim. Adam gibi bir işe baş vuruyorum, güç bela işe giriyorum. Daha işin ilk gününde müdür kendi yegenini oraya yerleştirmek için iftirayla beni kovuyor. Ama işe bak sen o taşı kendi yoluma kendim koymuşum. İşsiz kaldığım dönemlerde kendi ailem köpek muamelesi yapıyor en ağır ve aşağılayıcı sözleri kullanıyorlar. Bir şeylere kızıp bir türlü bırakamadığım sigaramı arttırıyorum. Ama işe bak bu benim hatam. Ben 1 üç bin lira zorunlu olarak borca giriyorum ve kara kara düşünüyorum bu borç nasıl ödenecek diye. Öte yandan elin suriyelisi günlük çay sigara parsını devletten alıyor. Ama bu da benim hatam olmalı. Ne de olsa kendi yoluma kendim taş koyuyorum değil mi? Hemşerim o televizyonu kapat, o bilgisayarın başından kalk. Çık dışarı bir hava al. Umulur ki gerçek hayatı çıplak gözle görürsün.

Dağ başında bir gül gibi
Boynu bükük kalan yarim
Dikenleri acılanan yüreğime eken yarim

Bir kez sana bağlanmışım
Ben kendimi heey unutmuşum. heey
Aşkın ile kavrulmuşum, sevdan beni kül eyledi.

Berivanım, berivanım, boynu bükük dağ ceylanım
Berivanım, berivanım, köy kokulu dağ ceylanım