İnsan tanrının parçası mıdır, tanrıdan bir ışık mı taşırız sizce?

İslam felsefesi açısından insan Tanrı’nın bir parçası değildir; çünkü Allah bölünmez, parçalara ayrılmaz ve yaratılmış varlıklarla öz itibarıyla aynı değildir. Fakat insanın Allah’ın bazı isim ve sıfatlarının tecellilerini yansıtması mümkündür. Merhamet, adalet, şefkat, bağışlama gibi özellikler insanda bulunabilir ama bunlar ilahi sıfatların kendisi değil, sınırlı ve yaratılmış birer yansımasıdır. Gazap ve sevgi için de aynı şey geçerlidir; insan bunları kendi sınırlılığı içerisinde yaşar. Bu nedenle “Tanrı’dan bir parça taşıyoruz” demektense, “Yaratıcı tarafından verilmiş özelliklerle O’nun bazı isimlerini sınırlı biçimde yansıtıyoruz” demek İslami düşünceye daha uygundur. Kur’an’daki ruh anlayışında da insanın Allah’tan bir parça olması değil, Allah tarafından yaratılmış olması esastır. İnsan bu yüzden ilahi değil; yaratılmıştır. Fakat yaratılmışlar içinde akıl, irade ve ahlak gibi özelliklerle özel bir konuma sahiptir. Bana göre buradaki ince ayrım çok önemli: İnsan Tanrı değildir ve Tanrı’nın parçası değildir; fakat yaratılışındaki güzellikler, ona verilen merhamet ve akıl, ilahi yaratmanın izlerini taşır. Bu da insanı değersiz değil, tam tersine sorumluluk sahibi ve anlam arayan bir varlık hâline getirir.

Dünyada daşaklı ustalar bile eserlerinde kendi imzalarını taşırlar. Eserleri de kime ait olduğunu belli eder. Tanrı da insana kendinden bir parça vermiştir. Şaheserlerine imzasını atmıştır. DOlayısıyla sorunun cevabı evet oyledir diye düşünüyorum.

Tanrıyı yaratan insandır, zihninde oluşturduğu doğa üstü bir gücün tanımını insan tanrı olarak adlandırmıştır. Kötülüğüne şeytanı suçlu bulup, iyiliğe melekleri atfedip tanrıyı yüceleştirmiş. Nietzschenin dediği gibi tanrı öldü, onu biz öldürdük.