Türkiye'de sanata ilgi neden bu kadar az, kadınlar mı erkekler mi daha ilgili?

Ne alâka denemez aslında. Çünkü sanata ilgili olmak için farklı bakış açılarından bakmak, sorgulama yapmayı bilmek, yeri geldiğinde eleştiri yapmak, keşfetmek gibi şeyler gerekiyor. Eh bunlar da illaki bir cesaret unsuruna ihtiyaç duyuyor en başta adım atabilme cesaretine örneğin. O yüzden güzel bir bakış açısından bakmışsınız.

Günler geçtikten sonraki bu görüş için ben teşekkür ederim. Burada bile ilgi çekmeyen bir konu oldu çünkü bu.

Bu konuda en büyük cesaret aslında insanın kendini keşfi en öncesinde. Çünkü bu noktada insanlar kaçınıyor en çok.

Düşünmeye çalışan, kendini keşfetmeye çalışan insanları dışlayan onlarla dalga geçmeyi marifet gören bir toplum var ne yazık ki. Bazen de insanların cesareti bu yüzden kırılabiliyor.

Sadece bazı insanlar kendisiyle bu tanışma halini yaşamak için bir dokunuşa, bir uyandırilmaya ihtiyaç duyabiliyor. Çünkü dışlanmış bir geçmiş olduğunda cesaret ve yeni keşiflere olan duygu tam anlamıyla kendini bulmuyor. Bu uyanışı yaşadığında kendinin farkına varıyor, yeteneğinin de.

Ama şunu da söyliyim sanat tarihi okumuş biriyim, okuduğum bölümdekilerin sanata ilgisi ne kadar diye sorarsanız tek tük kişilerin gerçekten bir ilgisi vardı...

Eksik kalıyor ama biraz, çünkü uyanmak istemeyenleri uyandıramaz bir insan...

Mecburiyet ya da maddi kaynaklı seçimleri anlayabiliyorum belki sizin bölümde de bu sebepten olanlar vardır. Fakat hani sanat tarihi bölümü böyle de bir bölüm değil ki. Maddi kazanç amaçlı seçilecek bir bölüm değil, aile vs baskısı ile seçilecek bir bölüm de değil. Benim gördüklerim daha çok üniversite okumuş olmak için seçenlerdi.

Oysa gerçekten ilgiyle, tutkuyla bu bölümü seçenler ise derslerde ya da tezlerde belli oluyordu.

Bir de herkes kendini bulduğu bölümde olsa bile en azından sanat açısından olan bölümler içerik anlamında yetersiz kalıyor ne yazık ki...

Evet babanızın söylediği nedenden dolayı gelenler de var üniversiteye, onları da gördüm...

Evet, üniversitenin kendilerine katabilecegi şeylerin farkında değil insanlar. Elbette sadece derse girip çıkmakla olmaz, bölümünle ilgili şeyleri merak edip araştırırsin, yeni insanlarla tanışıp farklı fikiler edinip yine kendine bir şeyler katarsin. Ve dediğiniz gibi farklı farklı bölümleri seçmek için de çokça nedenler sayılabilir yine.

Şöyle söyliyim batı sanatı konusunda rokoko akımını görmeden bölümü bitirdik... Neden bilmiyorum. Keza başka bir hocamız da yine ders içeriklerinden şikayetçiydi. Çünkü arka arkaya dönemlerde benzer konuları içeren ve kendinin de sevmediği dersleri anlatıyordu. O dersler yerine farklı dersler anlatılabilir daha çok derinlik olabilirdi yani.

Bir de sanat tarihi olmasına rağmen çok mimari ağırlıklı işleniyordu ders sayısı bakımından. Mesela sinema sanatı hala bir ders içeriği olarak işlenmiyor...

Bu bahsettiğim hoca aslında bölümde en sevilen hocalardan. Çünkü sadece o ders içeriği ile kalmıyor neyse ki. Bölümle ilgili yine farklı konuları anlatmayı seven biriydi, öğrenci ile iletişimi iyi biriydi. O açıdan şanslıydık denilebilir yine.

Sinema konusu bölümden bir arkadaşımla halen konuşup eleştirdiğimiz bir şey. Çünkü artık yüz yılı aşkın bir dinamiği olan bir sanat alanı haline geldi sinema.

Sanat nedir daha ilk bölüme giriş sorularındandi, ilk sınıfı hatırlıyorum. Felsefe dersi de seçmeli olarak vardı, keyifli ama zor bir dersti o.

Aktivite konusunda ise aslinda fazlaca gezi düzenlenmesi gereken bir bölümken bu pek olmadı bu da yine bir eksiklik...

Ortam etkisi de fark ediyor biraz, çünkü alttan ders aldığımda ders aynı ders aynı hoca olmasına rağmen bence alt sınıftaki o ogrneme ve tartışma ortamı daha geliştiriciydi.

Ve hayatın kendisinde aslında merak, ilerlemek, gelişmek, keşifler var. İnsanın asıl mutluluk kaynaklarından olan şeyler yani.

Ben teşekkür ederim efenim:)

Bu arada nickiniz nereden tanıdık geliyor diyordum, iki kelimenin birleşimiymis şu an fark ettim onu.

İçinizde gayet de sanatsal bir kişilik varmış o zaman, bu benzetmeyi düşünen biri için söylenebilir:)

En güzel şey bu, bu sesi dinlemekten vazgeçmeyin