Küçük bir hikaye ve ardından gelen bir şiir yazdım size sıcak sıcak. Nasıl olmuş?

Merhaba sevgilim, yine ben geldim. Biliyorum, söz verdim gelmeyeceğime dair; ancak dayanamadım. Elime bir çiçek aldım ve yine yanına geldim. Hem bak, sana kahve de aldım geldim. Sen kahve içmesini seversin, özellikle bu kış aylarında. Gökyüzünün yeryüzünü bembeyaz ettiği şu zamanlarda…

Hep bana dersin ki bu zamanlarda, “Bak aşkım, dünya yeni bir sayfa açtı. Hadi biz de yeni bir sayfa açalım ve birbirimizi üzdüğümüz o günleri unutalım.” derdin. Sonra kocaman sarılırdın bana.

İşte ben bunları ve dahasını özlediğim için geldim. Sen kahveni yudumladığında, “İçim ısındı.” derdin gözlerimin içine bakarak. Ben ise gözlerinin kahvesine bakıp her geçen gün kırk yıl daha koyardım ömrümün üstüne ömür.

Şimdi oturdum başının ucuna. Bir gözyaşımı bıraktım sana; kırık yılım gitti. Seni kara toprağa bıraktım, ömrüm gitti. Şimdi dünya yeni bir sayfa açtı, bembeyaz bir sayfa; lakin sen yoksun. Seni karanlık olan sayfalarda bıraktı, geçişte bıraktı seni ve artık benim sayfalarım beyaz değil. Sen gittikten sonra kapkara o sayfalar, ilelebet.

Kış çöktü üstüme, beyaz değil artık hiçbir şey,
Kar dediğin temizlikti, bana yas oldu her bey.
Elimde iki kahve, biri soğuk, biri sensiz,
Dudak payı bıraktım ama dudakların kimsesiz.

Toprak sustu, ben konuştum baş ucunda geceye,
“Yeni sayfa” dedin ya, kaldım yarım heceye.
Bir gözyaşı bıraktım, bir ömür eksildi benden,
Sen kara toprağa gittin, dünya gitti içimden.

#KültürveSanat