Seçtiklerimiz gerçekten seçtiklerimiz mi?

Bu satırlar bana zaman zaman düşündüğüm şeyleri yeniden düşübdurdu...
Eğer üzerimizdeki tüm yükleri, rollerimizi, zorunluluklarımızı bir anlığına kenara bıraksak…
Doğduğum aileyi, büyüdüğüm şehri, seçmek zorunda kaldığım mesleği, taşıdığım sorumlulukları soyunsam
geriye kalan asıl ben kim olurdu?

Belki de asıl mesele özgürce seçmek değil,
seçmeye zorlanmadığımız bir yerde kendimizi tanıyabilmek.

Linki gördüm fakat tıklayınca emek verilmiş bir yazı olduğu için zihnimin en berrak olduğu zamanda okumak üzere beklettim.
Ve şimdi sayfa sayfa okuyarak bitirdim , gerçekten çok etkilendim.
Metin boyunca kendimize dair sandığımkz pek çok şeyin aslında ne kadar otomatik, ne kadar derin ve evrimsel kodlarla şekillendiğini görmek sarsiciydi ve ufkumu açtı.

O halde İnsan sandığımiz kadar rasyonel, özgür ve bilinçli değil davranışlarının çok büyük bir kısmı evrimsel olarak kodlanmış, bilinçdışı sistemler tarafından yönetiliyor. Ama bu kodları fark edersek, onların kölesi olmak zorunda değiliz.
Yediğimiz şeyden, kimi çekici bulduğumuza kime güvendiğimizden, kime kızdığımıza, hatta kime daha hoşgörülü davrandığımıza kadar…
Ki şu detay çok çarpıcı ki en tarafsız olunması gereken yerde bile bilinçaltı ve evrimsel mirasın nasıl da devreye giriyor.

Paylaştığınız bu emek ve bakış açısı için teşekkür ederim. Psikolojiye hayran kalmamak mümkün değil.
Baş ucu kitabı gibi tekrar tekrar okumak üzere heybeme koydum.

Dilerim daha çok kişi istifade eder, bu konuda daha özet haliyle bir bence yazabilirsiniz diye düşünüyorum.

Şımarıklık hic değil, iyi ki paylaşmışsınız 😊
Burada özellikle gerçek özgürlüğün, dürtü ile eylem arasına bilinçli bir mesafe koyabildiğimiz yerde başladığı vurgusu bende güçlü bir karşılık buldu.
Çünkü yıkımın başladığı an meselesi de bana çok tanıdık. Sanırım insan 20’lerine kadar çevresinin harmanladığı bir benlikle yaşıyor, artık ona aitim sanıyor, 30’lara gelince o benliğin aslında tam olarak kendisi olmadığını fark edip aydınlanıyor.
Ben de o farkındalıkla şu sıralar o zincirleri yavaş yavaş aşındırıp daha sahici bir benlik kurma sürecindeyim çok zor , sancılı oluyor. O yüzden bana hitap etti. Teşekkür ederim kaleminize sağlık.

Teşekkür ederim, vakit bulduğumda mutlaka dinleyecegim.

İzledim, dinledim. Haftasonu bu konuya biraz kafa yorup dusunecek zamanım oldu , hatta bir arkadasimla bu konuyu tartıştık dahi. Farkındalık ve bazı kararları verme sürecimde veya iç sorgulamalarima ışık oldu da diyebilirim teşekkür ederim tekrar. Hatta toparlayıp hepsini bir soru soracağım, teşrif edenler olursa faydalı olur belki.

Doğru seçmek içinde vazgecmeyi içerdiğinden her seçim biraz da eksiltiri insanı belki o yüzden buruk hissettirir.