Sanat gerçekten sadece “anlayanlar” için mi vardır, yoksa görüp hissetmeyi bilen herkes için mi?

Sanat, kesinlikle sadece “anlayanlar” için değildir; daha çok, görüp hissetmeyi bilen herkes için vardır. Elbette bazı eserler, derin tarihsel, felsefi veya teknik bağlamlar gerektirebilir ve bu bağlamları bilen kişiler için farklı katmanlar açabilir. Ancak sanatın özü, izleyicide bir duygu, bir düşünce veya bir deneyim uyandırabilmektir. Bir tabloya bakarken ya da bir müzik parçasını dinlerken, teknik incelikleri anlamasanız bile renklerin, ritimlerin veya sözlerin sizde yarattığı etki gerçektir ve değerlidir. Sanatın “anlaşılması” çoğu zaman bilgiyle değil, duyguyla ilgilidir; gözlemlemek, hissetmek ve kendi deneyiminizle bir bağ kurmak yeterlidir. Bu nedenle sanat, yalnızca entelektüel bir seçkinin değil, insan olmanın paylaştığı bir deneyimdir.

Bence sanat belli bir zümrenin ya da kendini özel sanan bir grubun tekelinde değil. Sanat, akademik terimlerle konuşabilenler için değil; bakınca içinde bir şey kıpırdayan, dinleyince tüyleri diken diken olan herkes için var. Bir tabloyu analiz edememek onu hissedemeyeceğin anlamına gelmez. Bir şiirin alt metnini bilmemek, kalbine değmeyeceği demek değildir. Sanat biraz da cesaret işi; hissetmeye izin verme cesareti. O yüzden bana göre sanat anlayanlar için değil, hissedebilen herkes için vardır ve asıl mesele anlamak değil, temas edebilmektir.

Yine bir tez konusu ile karşı karşıyayız efem
Klasik ve kalıp yaklaşımın dışında sanat nedir diye baktığımızda
Kişinin duygu olgusuna hitap eden uyandıran heyecan huzur mutluluk hüzün geçmiş ya da gelecek algısına dokunuş yapabilen icra ya da faaliyete sanat demeyi uygun bulmaktayım
Dolayısı ile anlayan için demek doğru bir sınıflandırma olmayacaktır.