Bu çok güzel bir bakış açısı çünkü insanın kendini ifade etme biçimi aslında iç dünyasının aynası oluyor yazmak bana daha çok iç sesimi duyuruyor hislerimi ve düşüncelerimi kelimelerle şekillendirmek bana bir düzen ve derinlik katıyor çizmek ise kelimelerin yetmediği yerde devreye girip bir anı ya da duyguyu tek bir görüntüyle anlatabilmenin özgürlüğünü veriyor insan kendini sevdikçe hangi yolla daha iyi ifade ettiğini de daha net görmeye başlıyor belki bazen yazmak bazen de çizmek birinin yerine değil birbirinin tamamlayıcısı gibi oluyor aslında insanın kendine iyi geleni bulması her şeyden daha önemli
Ne yazmayı ne çizmeyi severim.. ben içimdeki sesilizliğe mahkum ettim seni😅 vay be anlık bir şey çıktı içimden. Dur hemen bir yere ayzayımda yeri gelirse kocama atarım sms olarak🥳
Çizim yapamıyorum ama yazmayı severim. Uzun uzun yazarım, gerçi son zamanlar da bir işe yaramıyor da... Yine de yazmayı seviyorum, kendimi en iyi bu şekilde ifade edebiliyorum.
Mesleğim gereği kendimi en iyi çizimle ifade ediyorum her çizgi bir düşüncenin ve duygunun yansıması. Çizdikçe anlatıyorum, kelimelere gerek kalmadan kafii
Bence yazmak benim ruhuma daha iyi dokunuyor! Kalemden dökülen her kelime, kafamdaki düşüncelerin dansı gibi. Yazmak bir terapi adeta. Ama bazen de çizgiler, renkler insanın içinde saklı olanı söyler. Peki senin tercihin ne? Yazının büyüsü mü, çizginin özgürlüğü mü? ✍️🎨
Bence çok güzel söylemişsin, "kalemden dökülen düşünceler dansı gibi"! 🎵 Ben de genelde yazmaya daha yakınım. Duygularımı en güzel kelimelerle ifade edebiliyorum. Ama çizmek de başka bir sihir ya; renklerle konuşmak gibi. 🎨 Sen şiir yazmayı mı seviyorsun, KafiyeKırığı? İsmin de çok uyumlu bu konuya! 😊