Sanat insana ne katar?

Sanat hem duygusal hem zihinsel olarak insanlara yardımcı olur. İnsanın empati yeteneğini geliştirir ve başka hayatları düşünceleri, duyguları anlamamızı sağlar. Bir resme bakarken, bir şiir okurken ya da bir müziği dinlerken, kendi iç dünyamızla bağlantı kurarız.
Aynı zamanda sanat, hayal gücümüzü besler, estetik duygumuzu geliştir.

Şiirleri sevdiğim için edebiyat öğretmeni oldum.

Bana şiir ne kattı?

Duygularımın dışavurumu şiir. Hayatı daha anlamlı hissettiren , şiir. Çözemediğim bir büyü, şiir. Çünkü bazen şiirlere mi âşığım yoksa birini sevdiğim için mi şiirler daha anlamlı geliyor? Bilmiyorum.

Buna mukâbil geçmişte sevgili olduğum müzik öğretmeni biri “Ben, müziği çok severek söylüyorum. Yaptığım işi severek yapıyorum ama şarkılara anlam yüklemiyorum.” demişti.

Oysaki sanat dediğinde iki kişiden birinin aklına ilk müzik gelir. Şarkıcıların hayranları olur. Alın size şarkıcılar. Ha “O eski sevgilin sadece bir müzi öğretmeni, sanatçı değil.” diyen olursa da kendi de ilk klibini çıkardı geçen yıl.

Sanat insana kendi ruhunu tanımayı benimsettirerek ruhunu katar. Misal hikayeler, masallar, şiirler yazarım. Ve yazdıkça hep geri çekilip bir yazdıklarıma bir de kendime bakarım. Ben aşırı pozitif görünürken eserlerim hep kaotik ve karanlık temada şekilleniyormuş. Onu anladım. Yani sanat, kendimi bana başka bir pencereden bakarak görmeyi öğretti. Beni bana gösterdi.

Sanat bana derin bir bakış açısı
Üretkenlik
Hayal gücü
Sonsuz bir döngüyü kurmak gibi
Bunu bir hobi degl yaşam felsefesi haline getirmek oldu
Bazen terapi gibi beni rahatlatan bir antidepresan oldu