Doğru yanlış, iyi kötü, güzel çirkin soyut kavramlar gibi İyilik ve kötülük göreceli midir?

Ahaha birde senin gözünden bakmış olsak durumu...

Bu mevcut hikaye de kilit kişi Avukat :D acaba eski servetin sahibinin oğlu mu kardeşimi ya da hırsız adamın gayri resmi evladı mı... uhuuuu

aslında hikaye Bence de yapmıştım uzun diye onaylamadı ancak heyecan verici ibretlik bir hikaye

tamam söz sana parça parça gönderceğim

Avukat, mirasçıların bir araya gelmesi için oldukça sıra dışı bir yer seçmişti: Bir yandan askeri müze olarak kullanılan dev bir savaş gemisi. Çünkü burası, üst düzey güvenlik önlemleriyle korunan bir yerdi. Hiç kimsenin şüphelenmemesi için her bir mirasçıyı farklı yönlendirmelerle gemiye çağırmıştı. Böylece kimse toplantının nerede yapılacağını önceden bilememişti.

Mirasçılar, tek tek güvenlikten geçerek gemiye bindiklerinde içleri rahatlamıştı. Hatta aralarında fısıldaşarak,

“Avukat işi biliyor… Burası tam yerinde bir seçim olmuş,”
diye memnuniyetlerini dile getiriyorlardı.

Toplantı başladığında, serveti gasp edilen adamın çocuklarının da çağrıldığını gördüler. Dahası, tanımadıkları genç bir kadın da toplantı salonundaydı. Mirasçılar öfkeyle avukata dönüp sordular:

“Bu kadın kim? Onun burada ne işi var?”

Avukat soğukkanlı bir şekilde cevap verdi:

“Tıpkı sizler gibi, bu mirastan hak sahibi birisi. Lütfen sakin olun.”

Bu açıklama ortamı daha da gerdi. O sırada, babasını öldürme fikrini ilk ortaya atan ve kendisi de kendi çocukları tarafından öldürülen büyük abinin oğlu ayağa kalktı. Yumruğunu masaya vurarak bağırdı:

“Hayır! Ben kabul etmiyorum! Bu odada bulunan herkes, ne yazarsa yazsın, haklarından vazgeçmediklerini beyan etsin! Aksi takdirde, buradan belirli bir sürede çıkmazsam, tüm belgeler yetkililere ulaştırılacak. Bana yar olmayanı kimseye yar etmem!”

Onun bu tehdidi ortalığı daha da karıştırdı. Mirasçılar birbirlerini suçlamaya başlamış, adeta sırayla tüm günahlarını itiraf eder hale gelmişti.

Bu sırada, serveti çalınan adamın çocukları avukata dönerek tepki gösterdiler:

“Bizim bu toplantıda ne işimiz var? O servet onların babasına ait. Bizimle ne alakası var?”

Avukat omuz silkerek şöyle dedi:

“Bilmiyorum. Vasiyetin içeriğini ben de tam olarak bilmiyorum. Ama sizlerin adı da geçtiği için çağırmak zorundaydım.”

Mirasçılar şaşkın bir şekilde kadına döndüler:

“Peki ya siz? Sizin burada ne işiniz var?”

Genç kadın hiç konuşmadı. Sadece gözlerini kısıp başını eğerek hafifçe gülümsedi.

Artık herkes sabırsızlanıyordu:

“Avukat bey, ne olur açın şu vasiyeti! Bitsin bu işkence!”

Avukat derin bir nefes alarak vasiyeti açtı ve isimleri okumaya başladı. Önce gaspçı ve katil adamın çocuklarını, sonra serveti çalınan adamın mirasçılarını, en sonunda da o esrarengiz genç kadının adını okudu.

Vasiyet şöyle başlıyordu:

“Bu servetin asıl sahibi, yıllar önce bir zengin kadındı. Ben, o kadını kandırarak aklını çeldim ve onun tüm mal varlığını çaldım. Kadın bir gün gelip işlediğim günahı bana yüzüme vurdu. Bana dedi ki: ‘Servetin gerçek sahipleri bir gün çıkacak ve haklarını alacaklar.’ O kadını susturmak için ona para verdim, korkuttum. Ama içimdeki korkuyu susturamadım…”

Bu sözleri duyan serveti çalınan adamın çocukları haykırdı:

“Hayır! Bunlar doğru olamaz!”

Ama içlerinden biri başını öne eğip fısıldadı:

“Sana abimizi öldürmeyelim demiştim… Senin yüzünden katil olduk…”

O anda, büyük abinin kimler tarafından öldürüldüğüne dair sır perdesi de aralanmaya başladı. Herkes, büyük abiyi kendi çocuklarının öldürdüğünü sanıyordu. Oysa gerçek, bambaşka biriydi…

Bir anda gözler, toplantıdaki genç ve güzel kadına çevrildi. Kadın sessizce ayağa kalktı, çantasından bir zarf çıkardı ve avukata uzattı. Avukat zarfı açtı. İçinden çıkan mektupta şu yazıyordu:

“Sevgili oğlum,
Şayet bu mektup eline ulaştıysa hak yerini buluyor demektir. Sen, çok zengin bir adamla yaşadığım yasak bir aşkın meyvesisin. Gerçek baban, seni bu dünyaya getiren adamın hırsı yüzünden öldürüldü ve mal varlığı gasp edildi. Artık hak ettiğin her şey senin.”

Aslın da Bir zamanlar daha iyi yazıyordum da bıraktım işte ya... ahahah :D

Boş vakitler de 3 kitap demesi yaptım bir ara ciddi baskıya vermeyi düşündüm sonra vaz geçtim artık aforizma sözler yazıyorum beni daha çok memnun ediyor

Lise yıllarımda İstanbul da Sahaflar çarşısına gider kitap alırdım bir gün bir yazı ilişti gözüme "henüz okumadığını düşündüğün bir kitap varsa onu sen yazmalısın" diyordu. Bu söz bana ilham kaynağı oldu yazmak isteğinde ancak ben kendimi anekdot söz yazmak da daha kabiliyetli olarak görüyorum yaklaşık 5000 üzerinde aforizma sözlerim var 1000 üzerinde resmi kayıt ettirdim

Olması ya da olmaması üzerinden değil de.. gerçekte var olan konu olaylar üzerinden değerlendirir isek...
Toplumda sık sık karşılaştığımız bir durum var. Küçük yaşta hırsızlık yapan ya da büyüklerine karşı saygısızca konuşan bir çocuk için şöyle denir. "Ailesi zamanında çocuğa gereken terbiyeyi vermemiş; iki tokat atmış olsaydı belki bugün böyle davranmazdı." Buradaki “tokat” normalde kötü bir eylemdir; şiddet içerir ve yanlış bir yöntemdir.

Fakat burada tokatın amacı, ileride çocuğun daha büyük kötülükler yapmasını önlemektir. Yani kötü bir davranış, daha büyük bir kötülüğü engellemek için yapıldığında görece olarak daha az kötü görünebilir.

İyilik ve kötülük çoğu zaman "bağlamdan" bağımsız düşünülemez. Bir eylemin iyi mi kötü mü olduğunu anlamak için "niyeti, sonucu ve koşulları" ile birlikte değerlendirmek gerekir. Aynı eylem, bir durumda yanlışken başka bir durumda doğru sayılabilir.

" bu konuda en "kötü" ceza verilmeli. Aslında bunlara hiç acımayacaksın onlara karşı sen daha acımasız daha kötü olmak gerekiyor, Zaten bu cezalar hiç caydırıcı değil.. iki tane sallandır meydan da gör bakalım yapan var mı " vs.

Ancak burada dikkat edilmesi gereken bir nokta var. İyilik ve kötülüğü tamamen göreceli saymak, ahlaki değerlerin anlamını yitirmesine yol açabilir. Eğer her şeyi bağlama göre değerlendirirsek, en temel doğrular ve yanlışlar bile tartışmaya açılır. Bu yüzden bazı evrensel ilkelerin korunması gerekir. Yine de gerçek hayatta her olayın kendi içinde değerlendirilmesi, katı bir “mutlak iyilik-kötülük” ayrımından daha sağlıklı sonuçlar doğurabilir.

iyilik ve kötülük kavramları bir ölçüde görecelidir. Fakat bu, hiçbir sınır yok demek değildir. Bir eylemi değerlendirirken onun bağlamını, niyetini ve sonuçlarını hesaba katmak gerekir. Tokat örneğinde olduğu gibi, kötü görünen bir eylem, bazen daha büyük bir iyiliğe hizmet edebilir.

Hah işte yakalandın Annenin vurduğu yerde Gül bitermiş orta da kötü gibi görünen ama içinde akılda bir kötülük yoktur gibi gerçekten de Annecik