Sanat bir lüks mü, ihtiyaç mı?

Sanatçı ruhlu, yetenekli ve sanat aşığı bir kişi için sanat ihtiyaçtır. Yazmadan, çizmeden; ruhunu tuvale, notalara , bembeyaz bir sayfaya dökmeden yapamaz. Zaman ayıran ve bu dalda isteği herkes için sanat lüks değildir. Asıl lüks olan sanat eseri satın almak günümüzde. Hele ki o duvara bantlanan muz olayını tamamen akıl dışı buluyorum.

Sanat hem ihtiyaç hem de zaman zaman bir lüks olabilir. Ama özü itibarıyla insana dair en derin ihtiyaçlardan biridir.

İhtiyaçtır, çünkü insan sadece yemekle, barınmakla, çalışmakla yetinmez. Duygularını ifade etmek, anlamak, paylaşmak ister. Sanat bu anlamda bir nefes alma biçimidir; acıyı, sevinci, soruyu ya da hayranlığı dile getirmenin yolu. Mağara duvarlarına çizilen ilk resimlerden bugünün dijital sanatına kadar bu hep böyle olmuştur.

Ama lüks gibi görülebilir, çünkü temel fiziksel ihtiyaçlar karşılanmadan sanatla ilişki kurmak zorlaşır. Aç bir insanın müze gezmek istememesi doğaldır. Bu yüzden bazı toplumsal yapılar sanatın sadece "zengin işi" olduğu yanılgısına düşer.

Oysa gerçek şu ki: Sanat, insan olmanın içgüdüsel bir parçasıdır.
Lüks olan sanat değil; bazen ona ulaşabilme koşullarıdır.

Normal bir bireğin sosyal yaşamında yapması gereken aktivitelerden biri neden lüks olsun ki insanoğlu gelişime aç bir varlıktır Ayrıca sanatın da bir sürü çeşidi var direk ekonomik olarak bakarsan bu olaya işin içinden çıkamazsın.