Sanatla ilgilenmek bir lüks mü, yoksa ihtiyaç mı?

Sanat, dışarıdan bakınca bir lüks gibi görülür ama aslında ruhun en derin ihtiyacıdır. Karnın doyduğunda bedenin susar ama kalbin konuşmak ister, işte o zaman sanat devreye girer. Bir müzikte kendini bulursun, bir resimde geçmişinle göz göze gelirsin, bir şiirde en suskun duygunu okursun. İnsan sadece yaşamak için değil, hissetmek için de var. Sanat, hayata sadece katlanmak değil, ona dokunmak demektir. Bu yüzden lüks değildir; aksine insanı insan yapan, içini boşaltan, kendini unutmadan yola devam etmeni sağlayan bir ihtiyaçtır. Bazen bir film, bir tablo ya da bir şarkı, bir doktor ilacı gibi iyi gelir… sessizce iyileştirir.

Ne luks ne de ihtiyac.

Hayatin amacini, anlamini nerde buldugunla alakali bir durum. Ne alak diyeceksin belki ama ben sahsen bir film izledigimde uzun zaman sonra veya uzun zaman sonra muzik actigimda ruhum aciliyor ve insan oldugumu hatirliyorum. Degerlerime ve kendime saygim artiyor.

Sanat yapmakta, sanati gozlemlemekte insanin orada ne anlam bulduguyla alakali.

Anladigim kadariyla senin icin sanat cok onemli ve bir ihtiyaca donusmus. Benim icinde bir ihtiyac.