Kitap alıntılarından oluşsan ruhunda en çok kimin kelimelerine rastlardık?

Necip Fazıl Kısakürek. Her bir şiiri öyle muntazam. Beklenen şiirini çok severim , ilk kıtası muhteşem ama ikinci kıtası daha çok dilimde bu aralar nedense.
“Geçti, istemem gelmeni ,
Yokluğunda buldum seni.
Bırak vehmimde gölgeni ,
Gelme artık neye yarar…

Biraz Cahit Zarifoğlu'ndan biraz İsmet Özel'den biraz da Sabahattin Ali'den alıntılar dolaşır ruhumda.

Cahit Zarifoğlu✨
"Hayat bir boş rüyaymış
Geçen ibadetler özürlü
Eski günahlar dipdiri
Seçkin bir kimse değilim
Bağışlanmamı dilerim"


İsmet Özel✨
"Kaldı bu silinmez yaşamak suçu üzerimde..."

Sabahattin Ali✨
"Hiç geçmeyen, hiç unutulmayan şeyler de var, beyfendi. Ölünceye kadar insanın sırtından atamayacağı şeyler de var."

🪻

Her zaman Osamu Dazai diyorum biliyorum ama yine Dazai diyeceğim 😄

Bende bıraktığı etki çok büyük ve her satırın da kendimden bir şeyler buluyorum.

Belki de en zayıf olduğum anlarda ruhuma işlenen bir yazar. O nedenle şiir yazmayan, kendi şair olan Dazai demek istiyorum..

Her hangi bir şiiri olsa bırakırdım 😅

Yine de okuduğum zaman beni çok etkileyen bu paragrafı bırakabilirim :))