Sizden bir konuda yazı yazmanızı istesem yazar mısınız?

Doğdun şehir.. aile bunlar iyi değilse bir çok şeyi belirliyor

Asıl ben teşekkür ederim. ☺️

Sana göre kaderin gerçek tanımı nedir

Gerçek yazmamıştım 😳

Biz değiştirdiğimizi zannederken (senin de dediğin gibi farkında olmadan), baştan belirlenmiş bir rota vardır belki de olamaz mı

O farklı bir konu, yaşanacakları değiştirebildiğimizi düşünmüyorum ben sadece öyle zannediyoruz

Mesela Allah'a inanıyorsun, her şeyi bilen bir yaratıcı yarattıklarını yaptıklarından nasıl sorumlu tutuyor anlamıyorum 🤷

Senin nasıl yaşayacağını Allah yaratmaya karar verdiği anda biliyor olmalı zaten, cehenneme gidecek insanları da bilerek yaratmış oluyor bu durumda 😐

Hatta ayet bile var insanlar ve cinlerden bazılarını cehennem için yarattık diye

Hayır aynı şeyden bahsetmiyoruz 😄, her şeyi bilen her şeye gücü yeten bir tanrı olduğunda diğer hiçbir varlığın iradesi kalmıyor diye düşünüyorum. Çünkü her şeyi o yarattı ve yaratmaya karar verdiği anda zaten ne olacağını biliyordu.. Daha iyi açıklamak için Mevlana'nın Mesnevî sinden bir hikaye:
Hz. Süleyman’ın (a. s.) hüküm sürdüğü devirlerde, bir adam koşa koşa saraya gelerek, Hz. Süleyman’ın (a. s) huzuruna çıkar. Benzi sapsarı, korkudan tir tir titrer bir halde, Süleyman aleyhisselamdan kendisine yardım etmesini ister.

Hz. Süleyman bu adama sorar: “Ne oldu sana böyle? Seni bu kadar korkutan şey nedir?” Adamcağız nefes nefese: “Azrail bana öyle öfkeli baktı ki, canımı alacağından korktum. Koşup sana geldim.” Hz. Süleyman, “Peki benden istediğin nedir?” der. Adamcağız, “Ey canları koruyan adaletli padişah! Senin hükmün rüzgâra geçer, emret de beni Hindistan’a götürsün. Belki o zaman canımı kurtarırım” der.

Süleyman aleyhisselam rüzgara, adamı istediği yere bırakmasını emreder. Rüzgar adamı Hindistan’ın iç lesimlerinde bir yere uçurarak bırakır.

Ertesi gün divan kurulur ve herkes Hz. Süleyman aleyhisselamın huzuruna toplanır. Hz. Süleyman (a. s.) Azrail’e, “Dün bana bir adam geldi. Kendisine öfkeyle baktığını söyledi. O Müslümanı evinden barkından, çoluk çocuğundan uzaklaştırmak için mi öyle baktın? Sebebi nedir?” der.

Azrail “Ey Süleyman! Ben ona öfkeyle değil, şaşkınlıkla baktım. Çünkü Cenab-ı Hak bana, ‘O kulumun canını bugün Hindistan da al’ diye emir buyurmuştu. Ben de o adamı burada görünce şaşırarak kendi kendime, ‘Bu adamın burada ne işi var? Yüzlerce kanadı olsa Hindistan’a varması çok zor’ dedim. Onun için adama tuhaf ve şaşkınlıkla baktım. Fakat Hindistan’a gittiğim zaman adamı orada buldum ve vazifemi yerine getirdim” diyerek Hz. Süleyman’ın sorusunu cevaplar.

Oedipus hikâyesi de var, başka nasıl anlatabilirim bilmiyorum sdfsd kısacası Allah varsa onun kurguladığı kaderden kaçış olamaz 🙂

Yeterli olmadı hâlâ aynı fikirdeyim..

Hayır ne ilgisi var, sadece mantıklı gelmiyor bana

Bir kaç örnekte ben vereyim kardeşime.
Eğer insan, rüzgarın önünde sürüklenen bir yaprak ise, seçme kabiliyeti yoksa, yaptığından mesul değilse, o zaman suçun ne manası kalır? iyi ve kötü nasıl anlaşılır?
hal böyle iken adamın biri çıktı geldi senin evini yaktı geçti vs. Bu durumda ne yaparsın? halbuki anlayışına göre şöyle düşünmen gerekirdi:
Bu adam benim evimi yaktı, namusuma dil uzattı, çocuğumu öldürdü, ama mazurdur. Kaderinde bu fiilleri işlemek varmış, ne yapsın, başka türlü davranmak elinden gelmezdi ki. diyebilir misin? elbette hayır.. bizler beşer olarak dahi zamanla tanıdığımız insanların önceden biliriz bir durum karşısında ne yapacağını. mesela bir öğretmenin öğrensini tanıyıp bu çocuk sınavdan 0 alır demesi ve akabinde çocuğun 0 almasını öğretmeninin öyle söylemesine bağlayabilir miyiz? ilim maluma tabidir misal ikimiz yüksek bir tepede oturuyoruz ve aşağıda ray var ve rayın üzerinde karşılıklı iki trenin geldiğini görüyoruz biz tepeden gördük ve matematiksel olarak hesapladık, işte yol eşittir hız çarpı zaman matematiksel hesabını yaptık ve dedik ki karşılıklı olarak geliyorlar bunlar yaklaşık olarak 8 saniye sonra çarpışacaklar ve bunu bir kağıda yazdık ve gerçektende 8 saniye sonra çarpışma oldu insanlar gelip kağıdı görünce suçlu sizsiniz siz yazdınız diye oldu çarpışma dese haklı sayılırlar mı ya da biz haksızlık etmiş oluyor muyuz bu durumda? Allahı bilmek için evvela kendi yatatılışına baksa insan , gökyüzüne , evrenin kudretine akıl almaz işleyişine baksa bu tür konular daha kolay daha anlaşılır gelecektir diye düşünüyorum. sırrın sahibini tanımadan sırları çözemiyor insan aklı mantığı buna el vermiyor

Gerçekten mi 🤦

Öncelikle teşekkürler uğraşmışsınız ama yanlış anlaşıldım. Özgür iradeye inanmadığım için bahsettiğiniz şekilde düşünmem gerekmiyor:

➡️ " Halbuki anlayışına göre şöyle düşünmen gerekirdi:
Bu adam benim evimi yaktı, namusuma dil uzattı, çocuğumu öldürdü, ama mazurdur. Kaderinde bu fiilleri işlemek varmış, ne yapsın, başka türlü davranmak elinden gelmezdi ki."

Başıma gelen her şeye kader diyerek geçmek, olanları kabullenmek zorunda değilim. Sonuçta hak var hukuk var.. Özgür irade olsa da olmasa da suçlu suçludur ve cezasını çekmelidir. Sağlığıyla ilgili bir sorun suç işlemesine sebep oluyorsa da cezalandırılmak yerine tedavi edilmelidir.

Evrim ağacı bu konuyu güzel açıklıyor bence,

➡️ "Özgür iradenin olmayışı ve beynimizin mekanistik ama çok karmaşık bir evrim ürünü olmasına gelen tüm karşı argümanlar tek bir temele dayanıyor: etik. "Eğer kararlarımızı kontrol edemiyorsak, o zaman bir insanı öldürdüğümüzde bundan sorumlu olmayacak mıyız?" Bu argüman, o kadar farklı açıdan ve o kadar farklı seviyede hatalıdır ki, sırf çürütürken yepyeni bilgiler denizine açılmak mümkündür. Ancak en basitinden, şu görülmelidir: bizim hukuk sistemimiz rahatsız olacak diye, gerçekler değişmez. Eğer ki beyin mekanistikse, mekanistiktir. Özgür irade yoksa, yoktur. Hukuğu veya etik duygularımızı rahatlatmak için, bilimsel gerçeklerin zıt yönüne gidecek değiliz. "Suçluları yargılayamayacak mıyız?" diye düşünerek bilimsel gerçekleri görmezden gelemeyiz. Dolayısıyla duygulara başvurarak, bilim çarpıtılamaz.

Ancak bu etik argümanının daha önemli bir kusuru var: kararlarımız bizim elimizde olmayabilecek olsa da (ki bu da kesin değildir, yazıda da belirttiğimiz gibi tartışmalar sürmektedir; ancak verilerin büyük çoğunluğu buraya işaret etmektedir), o kararların dayandığı temeller eğitimimize, geçmişimize, arka planımıza bağlıdır. Zaten günümüzde de hukuk büyük oranda bunlara bakarak çalışır. Sadece bir suç işlemek olay değildir, o suçu oluşturan tüm etmenler incelenir ve karara buna göre varılır. Bir insan suçluysa ama siz suçlu değilseniz, aranızda bir fark var demektir. Bu fark, kararlarınızın özgür olmasından veya olmamasından bağımsızdır. Özgür irade işin içinde olsa da, olmasa da, bir suçlu suçludur, bir suçsuz da suçsuzdur. Eğer ki kararlarımız özgür değilse bile, bugüne kadar suç işlemeyen ve işleyen milyonlarca insan vardır. Dolayısıyla özgür iradenin olmadığı anlaşılacak olsa bile, elbette normal yaşantımıza devam edeceğiz. "Özgür iradeye sahip değilim, bilim bunu söylüyor, dolayısıyla suçlu değilim." demek hiçbir zaman bir mahkeme için geçerli ve yeterli bir sebep olmayacaktır.

Çünkü aynı şekilde, yargıcın tek demesi gereken şudur: "Öyleyse ben de seni suçlu bulmak konusunda özgür iradeye sahip değilim, bilim bunu söylüyor, üzgünüm."

Ne olursa olsun, beynimizle ilgili bütün gerçekleri ortaya koymakla mükellefiz, bilimin görevi budur. Bu gerçekler canımızı acıtabilir, tüm sistemlerimizi alt üst edebilir. Bu, önemli değildir. Bilimin durdurulması veya reddedilmesi için geçerli ve yeterli sebepler değildir.

Çünkü olasılıklar evreni nefes kesicidir: beynimizi anlarsak, belki de tüm evreni anlayabiliriz."

Öğrenci öğretmen örneğinde,

bahsettiğiniz öğretmen her şeyi bilen her şeye gücü yeten bir tanrıya eş değer sayılamaz. Yani verdiğiniz örnek aynı durumu karşılamıyor. Ayrıca normal bir öğretmen sadece öğrencisinin alacağı notu tahmin edebilir, bilemez. Tanrı ise herhangi bir şeyi yaratmaya karar verdiği anda, sonrasında ne olacağını da bilir. Çünkü Tanrı her şeyi bilir.. Dolayısıyla yarattığı hiçbir şeyin iradesinden bahsedilemez. Tanrı bir varlığı nasıl olmasını istediyse o şekilde yarattığından, yaratılanın önceden belirlenmişin dışına çıkması mümkün olamaz.

Son olarak tren örneğinde,

bahsettiğiniz gibi bir durum söz konusu değil. Özgür iradeye inansın ya da inanmasın kimse bu şekilde düşünmüyor. İki insan trenlerin ne zaman çarpışacağını hesapladı diye trenler onlar yüzünden çarpışmış olmaz. Bu durumdan sorumlu tutulamazlar, suçlanmaları da çok saçma olurdu ve günümüzde insanlara böyle davranılmıyor zaten. Mesela küresel ısınmayla ilgili çalışmalar yapan bilim insanları buzulların erimesine, kuraklığa vb sebep oldukları için suçlanmıyorlar hatta Nobel ödülüne layık görülüyorlar. Ayrıca işin içine Tanrıyı kattığımızda böyle bir şey mümkün olamaz zaten. Tanrı herhangi bir varlığı yaratıp daha sonra " ben bunları yarattım ama hesaplayayım bakayım sonucunda ne olacak " demez. Deney yapmak bahsettiğimiz Tanrının tanımına uygun değil. Bunu insanlar yapar. Yukarıda da söylediğim gibi Tanrı ve insan farklıdır. O bir şey yaratmaya karar verdiği anda bunun sonuçlarını kesin olarak bilir..

uzun uzun yazmışsın alıntılarda eklemişsin eline sağlık ama neresinden baksam hep çelişki hep kör nokta evrim ağacından verdiğin örnek baştan aşağıya çöp ne anlattığını eminim kendide anlamamıştır. Bu kadar kolay , anlaşılır bir olayı daha nasıl basit anlatabilirim diye düşünüyorum bir çizelge ile örnek vereyim sana birde göndericem şimdi

Pardon ya sorunun devamını okumamışım.

Kader diye bir şey vardır. Çünkü yaratıcı ve yönetici bir iradenin varlığına inanıyoruz. Kader de bunun sonucudur.

Her şey bir amaca ve neticeye yönelik olarak var edildi. Bu doğrultudaki sebepler/sonuçlar çerçevesinde ilerliyor. Hiçbir şey tesadüf değildir.

Kader diye bir şey vardır. Tesadüf diye bir şey yoktur. Bir kader vardır, bir de kadersizler.

Kadersizler derken kaderi kötü olanlardan, zorluklarla, yokluklarla, mahrumiyetlerle imtihan olanları kastettim.

Akıllı kız sen düşün bir bu işi