Size vereceğim 3 kelime ile kısa bir hikaye yazabilir misiniz?

"İşte burası Drake..." Kütüphane yazılı kapı görünüyordu. Drake silahının emniyetini açtı ve kapıya sağlam bir tekme attı. "Ah... Burası oldukça kötü kokuyor" dedi. Şenya kokudan pek rahatsız olmamış gibi görünüyordu. Raflarda duran şamdanı gördü, hızlıca ilerleyip eline aldı ve üstündeki örümcek ağlarını temizledi. "Şansa bak... Mumlar ilk gün ki gibi" diyerek çakmağını çakıp, mumları tutuşturdu. Drake dikkatli bir biçimde kütüphaneyi kontrol etmeye başladı. Kimsecikler yoktu ama sanki tüm gözler üzerindeymiş gibi hissediyordu. Üstelik tuhaf kokunun kaynağını bulamamıştı. Şenya ise, şamdanın ışığını kullanarak, raflarda duran zamanın hırpaladığı kitapları inceliyordu. Gözünü bir kitaba iliştirdi. "Hmm... Yıldızlar korsanı... Kulağa ilgi çekici geliyor ama sayfaları neredeyse kopmak üzere. Hey, sence bunu tamir edebilir miyiz Drake?" Herhangi bir cevap gelmeyince, şamdanı alıp etrafına bakındı. "Drake!" Hala ses gelmeyince kitabı bırakıp silahını eline aldı. Dikkatlice yürümeye başladı. "Drake ses ver! Şaka mı yapıyorsun?" dedi titrek bir sesle ama hala cevap yoktu. Şenya silahını doğrultarak koridorda ilerlemeye devam etti. Koridorun sağında bir kapı gördü. Çoktan çürümüş ve zamana yenilmiş metal kapıyı hafifçe itekleyip açtı. Drake pencereden gökyüzünü izliyordu. Sessizce "Drake, sen iyi misin dostum?" dedi. Belli etmiyordu ama korkmuştu. "Şuna bak Şenya... Onlar yıldız! İlk defa görüyor olmamız çok tuhaf değil mi? Resimlerdeki gibi değiller. Çok parlak, bir sürü küçük yıldız..." Şenya derin bir nefes aldı, Drake'nin iyi olduğuna sevinmişti. "Evet dostum... Harika görünüyorlar. İçimizdeki yaşama umudu kadar çoklar. Onlar hep var olacaklar"

Devam edebilir veya etmeyebilir... 😃

Hayallerini süsleyen hep merak ettiği büyük Han’ın kapısına doğru yaklaştı küçük savaşçı,

İçeriye ilk defa gireceği için fazlası ile heyecanlıydı, metrelerce uzun ve görkemli duran bu kapı onun kurtuluşu olacaktı.

En azından küçük savaşçı böyle düşünüyordu,

Amcasına dönüp “Bir an önce girelim artık!” Diye serzenişte bulundu.

Küçük savaşçının amcası sürekli gökyüzüne bakıyordu, bu bakışlar küçük savaşçı da oldukça merak uyandırmış olacak ki hemen soru verdi;

”Amca gökyüzüne neden bakıyorsun, yıldızlar çok güzel değil mi?”

Evet, amcası bir ejderha avcısıydı ve gelecek olan tehlikenin farkındaydı..

Ve nihayet küçük savaşçı içeriye girmişti, tıpkı hayallerin de ki gibi iri yarı adamlar, her yere saçılmış zırhlar ve çeşitli silahlar vardı.

Küçük savaşçı bir gün olacağı kişi olmanın ilk yolunun bu Han’ın tozunu yutmak olduğunu biliyordu.

Amcası Jones ve Küçük Savaşçımız köşe de bir masaya oturdu ve masa da duran şamdanı cebinden çıkarttığı kibrit ile yaktı.

Küçük savaşçı hayallerin de ki yer de olmanın verdiği heyecanla masadan kalkıp etrafı dolanmaya başladı.

Ve bir kütüphane köşesi dikkatini çekti, dilini hiç anlamadığı kitaplar ve lisanlar ile dolu bir köşeydi.

O sıra da endişe için de olan amcasının yanına koşup;

”Amca neden bu kitapların hiç birini anlamıyorum? Bir gün onları okuyacak mıyım, neden orada duruyorlar?”

ardı arkası gelmeyen sorular ile amcasını soru yağmuruna tutmuştu.

Ay yoruldum devamını sonra yazarım başka kelimeler de olabilir 😅