Hiç okuduğunuz bir kitap sizi ağlattı mı?

İnsanlarla bağ kuramadığım için kitaplarla bağ kurdum. Asosyal bir insanım ve içimdeki yarım kalmışlığı kitaplarım tamamlıyor, doyamam kitap okumaya, öyle çok seviyorum ki okumayı, elimden gelse tüm vaktimi kitap okuyarak doldururum. Ben insanları sevemedim, dışlanma fobisi de var ben de ve kitaplar insanı dışlamıyor, ayağına çelme takmıyor, insanı dönüştürüyor, farkındalık katıyor insana, canlandırıyor insanı, duygularına derinlik katıyor, empatiyi öğretiyor. Bana göre kitaplar, kitabı yazan yazarların mektubu, fısıltısı, öğretileri, vurgulamak istedikleri. Kimbilir belki bazı yazarlarda dışlanma duygusunu yaşadılar ve seslerini duyurmak istediler, bir eser bırakmak istediler, belki kendilerini, hislerini anlattılar belli etmeden. Kitaplar benim sessiz dünyama ses oldu, kitabımın sayfasını açıp okumaya başladığımda yepyeni karakterler tanıyorum, bazı karakterler bana öyle yakın geliyor ki, empati yapıyorum o kişilerle ve böylece kendimi daha net görüyorum , kitaplar bir bakıma ayna, insanın kendini keşfetmesini ve dönüştürmesini sağlayan bir ayna. Kitap okurken kah ağlarım, kah gülerim, kah farkındalıktan kaynaklanan bir hüzün duygusuna kapılırım, romandaki karakterlerle muhakkak bir bağ kurarım. Faydalı içeriklerle dolu olan, öğretileri olan, insanı olumlu manada dönüştüren kitaplar kesinlikle okunmalı