Hayallerimiz bize yapacaklarımız konusunda yardımcı oluyor. Mühim olan ruhumuzun fısıltısını duyabilmek. Walt Disney'in de dediği gibi: “Gülmenin zamanı yoktur, hayal etmenin yaşı yoktur ve rüyalar sonsuzdur.” hayalperest olunmalı çünkü bir dünya yaratıyorsunuz kendi hayal dünyanızdan ve kurduğunuz dünyanın içinde karakterler oluşuyor sonra hepsi teker teker sayfalara dökülüyor. İnsan hayalperest olmazsa ve hayal kurmaşa kendi hedeflerine ulaşamaz insan hayal kurar sonra icraata döker.
Hayır olamaz. Edebi bilgi birikimi olması gerekir ve kaleminin akıcı olması, bu da edebiyatla haşir neşir olan birinin kolaylıkla yapabileceği bir şeydir bence ama asla hayalperest olmakla ilgisi olduğunu sanmıyorum.
Hayalcilik hak ettiğimiz şeyleri hayal etmek mi, yoksa gerçekleşmesi mümkün olmayan uçuk hayaller girdabında realiteden ödün vermek mi? Her insanın hayali vardır. Dolayısıyla kitap yazarlarınında hayali vardır. Bir noktadan sonra; bu hayali nasıl sunduğu, okuyunca nasıl aktardığı önemlidir. Uçuk hayalleri olursa ve bunu kendi kitabında betimleyemezse olamaz diye düşünüyorum.
olur neden olmasın akademik bi kitap yazıcaktır hayal gücüne ihtiyacı yoktur başarı hikayelerini yazıcaktır derlemiştir toplamıştır hayal gücüne gerek yoktur dini bi kitap yazıyordur hayal gücüne gerek yoktur he masal romn hikaye yazıyorsa o zaman hayalgücü önemli tabi
Olur bence ama hayatı güzel olmalı yani düzgün sorunları varken eğlenceli de onu bir şekilde kitaba döndürmeyi becermeli gibi yoksa hayal dünyası olmadan zor
Çünkü romanlar için biraz hayal gücü gerekiyor, hikayeyi tasarlamak ve karakterleri tasarlamak açısından, ama bilimsel kitaplarda bir ''realite'' mevcut gerçek tecrübelerin ve araştırmaların meyvesi olduğu için yazılabilir bence,