Erkekler duygusuz, aşktan anlamaz dense de kadın şair sayısı neden yok denecek kadar azdır?

Çünkü bayanlar duygularını davranış, hal ve hareketleriyle belli edebilirler. Duygularını konuşarak rahatlıkla paylaşabilirler. Ama erkekler bazen en yakınına bile anlatamazlar, kendilerini ve duygularını ifade etmekte güçlük çekerler. Sonra ne yaparlar biliyor musun?

Alırlar ellerine mat siyah dolma kalemi bu " Bu senin için son şiir. Bu kalem , bu kağıt artık bir araya gelmez..."

www.politikadergisi.com/.../...6pf0_1255729306.jpg

Çünkü erkeklere dair ortaya atılan "duygusuz, aşktan anlamaz" söylemi doğru değildir. Sadece duygusuz, aşktan anlamaz erkekler sürekli kızlar tarafından talep edildiği için tüm erkekler için bu kızlar bu tarz bir genelleme yapmışladır. Bu işin sosyolojik yönü.

Diğer taraftan, kadınların şiirden ziyade, roman, tiyatro, sinema gibi alanlarda birçok sanatsal konuda kendini ispat etmişliği vardır. Şiir ilk bakışta yalnız romantizm temalı gibi görünse de aslında sanatsal faaliyettir. Neden şairlerin çoğunluğunun erkeklerden oluştuğu konusu ise erkeklerin reddedilme, acı yaşama ve içsel duyguları dışa vurma güdümlerinin çok daha yoğun olmasından kaynaklıdır. Kadınların reddedilmesi veya aldatılması bu erkeklerin başına geldiği kadar fazla olmamıştır, malum ilişkide teklif eden ve açılan taraf %90 hep erkek olmaktadır, haliyle en çok menfi sonucu erkekler almış ve bu nedenle şiir yazmak gibi bir yeteneği bu acıyı dile getirmek amacıyla gerçekleştirmişlerdir.

Altıncı günün sonunda her şeyi yaratmış tanrı, ellerini yıkayıp çamurdan arıtmaya hazırlanıyordu ki dışarıdan gelen kedi seslerini duydu. ve tanrı gördü ki çamurları henüz kurumuş adem hınzırlık yapıp kedilerin kuyruklarına konserve kutuları bağlamış, onları korkutuyor ve tanrı bunu görüp kızdı ve kükreyip dedi :
- adem, yaramazlık yapma! yaramazlık yaparsan kırarım kemiklerini!
ve adem duymazlıktan gelip köpeklere taş atmaya koyuldu. ve tanrı kükreyip dedi
- çok oldun ama sen ! iyi bir cezayı hak ettin ve tanrı durdu, fısıldayıp şunu dedi :
- aklıma daha iyi bir fikir geldi… şimdi görürsün sen!
Ve Tanrı Kadını Yarattı...

Erkekler duygularını çoğu zaman dile getiremez. Bunun nedeni olarak da toplumun duygusal erkeklere karşı sert ve alaycı yaklaşımı sayılabilir. Aslında bu ailenin erkek çocuklarını nasıl yetiştirdiğiyle alakalıdır... Ve öyle zannediyorum ki - kendimden yola çıkarak - erkekler yazarak duygularını anlatmada daha başarılı. Çünkü en basiti, aşkı kadınlara nazaran daha yoğun yaşarlar.. Tabii ki erkek şair sayısının çokluğu "tüm erkekler böyledir" diye genellenemez.. Kadın şair sayısının azlığı ile ilgili bir iki cümle etmek gerekirse, kadınlarımız veya kız çocuklarımız çoğu zaman baskı altında yetiştirildiğinden erkeklere nazaran daha çekingen daha kendine güvensiz olmaktadır. Kendine güvenen ve güçlü hisseden kadın yazarlarımızın başarısı ortadır. Olayın kaynağı bana göre tamamen yetiştiriliş tarzıyla alakalıdır..

Erkeklerin tek özrü duygularını dile getirmektir yoksa onlar da çoğu zaman sevinçlerini, hüzünlerini, aşklarını, acılarını kadınlar kadar hatta bazen daha da şiddetli yaşarlar, fakat dediğim gibi bunları kadınlar kadar iyi dillendiremezler, ama kalemiyle baş başa kaldıkları zaman içlerinde biriktirdikleri tüm duyguları kağıda akıtıyorlar, bazen rahatlamak için, bazen unutmamak için, bazen de duygularını daha güçlü yaşamak için, belki de kadınlar, erkekler kadar suskun kalıp biriktiremedikleri için kağıdın başına geçince bu kadar başarılı olamıyorlar

kadın yaratılmasaydı erkekten ne köööy ne de kasaba olurdu:)
erkeği şair yapan kadına duyduğu aşktır.
kadın Gül dür. erkekse bülbül.
gül hiç konuşmaz gülmez ağlamaz, sadece durur öylece:) ama bülbül gül için bulutların bile üstüne uçar.
kadın olmasa dünya da sanat diye bir şey olmazdı.
iyiki varsınız lan:DDD

Tam benim konuma değindin :)

Kadınlar övülmekten ve iltifattan hoşlanırlar. Erkekler ise hatunlarının kocasını direk olarak görmesinden. Erkekler fazla iltifattan hoşlanmaz. Kadınlar çiçek dir bazıları papatya bazıları kardelen. Bazılarına heryerde ulaşırsın bazılarına herşeyi göze alsanda sonunda bir yerde tıkanırsın. İşte o tıkananlar; kalbinin sesi ile uzuvu olan el ve kalem ile bir kağıt parçasına duygularını döker. Açıkçası şiir yazdığım çoğu kız hepsi aynı ifadeyi verdi. Şaşkınlık ve mutluluk. Çünkü kendilerini özel hissediyorlar ki hissetmelisinizde :)

Aşkı anlatamazsınız sadece hissedersiniz... Ayağınız yerden kesilmişse mesela aşıksınız denebilri... duygu farklı bişey ataergin bir toplumda erkekler duygularını genelde belli etmez çünkü yadırganır ve pek açığa vurulmaz ayıp bişey miş gibi.. kadınlarda biraz durum daha farklı.. oysaki ikiside insan doğasının gereği.. biraz alakasız ve basite kaçacak ama şair noktsaındaysa kelimelerle oynayabilme sanatıdır şairlik ve ilham olayıda var tabi bu bir sanattır.. bir ressamın fırça darbeleri ne kadar ustalıkla olursa o tual okadar sanatsal değer kazanıyorsa şiir de aynı duygu yoğunluğu ne kadar estetik ve kelime oyunu ile ifade edilirse o kadar daha çok kişiye hitap eder... yani olayın aslı biraz karışık ya neyse :)

İstenilen olmaktan o kadar keyif alıyorlar ki, istedikleri her şeyi istenilen olma doğrultusunda belirliyorlar. Başkaları onu istesin diye tüm istekleri. Güce, şatafata, ihtişama hep arzulanır olma güdüleri, saplantıları yüzünden vurgunlar. En edepli kızımıza sual edilsin, herkes tarafından istenilmek hissi için neler yapabileceği, ifadede korkunç bir şey, istemem gibi duygular betimlense de ruhunun derinliklerinde o hazzın lezzetini duyar. Sevilmek isteyen bir varlık, sevmeyi de sevilmek için yapıyor. Büyük arzusu sevilmek... Sevgisi de ondan, nazı da. Diyalektik serüven de var işin içinde, her tez antitezini doğuruyor, er ya da geç ikisinin karışımı yani sentez oluşuyor. Sentez de nihayetinde yeni bir tez ve doğası gereği antitez oluşturuyor ve hatun kısmı üzerine söylenen sözler havada kalıyor. Kadınlar erkekler kadar derin sevemezler. Seven ile sevmeyen ayrımını yapabilecek kızlara ithaf edilmiştir bu yazı :)

Şiiri yazdıran kadındır. Kadınlar söylemiyorlar duygularını, açığa vurmuyorlar. Ya korkuyorlar ya çekiniyorlar siz daha bilirsiniz. Ama erkek hissettiklerini dışa vurmayı ister. Ben aşık olduğumda sevgilime hissettiklerimi yazıya dökmüştüm. Gözlerine, saçlarına, dudaklarına ayrı ayrı şiir yazmıştım. Adına akrostiş, güzelliğine hikaye yazmıştım. Doğum gününde yazdıklarımın olduğu defteri ona vermiştim. Okuduktan sonra bir damla yaş gelmişti gözlerinden. Ve o bir damla gözyaşı yazdığım her satırdan, her hikayeden, her şiirden daha samimi daha anlamlı gelmişti. Kadınları erkeklerden ayıran en önemli özellik bu zaten. Biz duygularımızı dışa vurup biraz süsleriz, ama kadınlar söylemek istediklerini hep içinde tutar ve bu samimiyeti korur. Bir kadın hissettiklerini dışa vurursa erkeğin aklını alır, erkek darmadağın olur.

Erkeklerde şiir yazar, kadınlarda. Demekki bunu meslek edinmede bir sıkıntı var. Onuda kendimce şöyle tahmin ettim.

Şiir yazan kişi başarılı görülmeli kendine güveni gelmeli, bu işte başarılı olduğunu hissetmeli ki bunu daha ciddiye alıp ilerletsin meslek edinsin. Şiirleri beğenilmese rencide edilse şair olabilirmiydi? Olamazdı tabi.
Yani erkeklerin azınlıkta olan duygusal olanları şiir yazar, kadınlar beğenir, yükseltir o şiir yazanı. Kendi başına başarılı olamaz bunun müşterisi olmalı. Bu müşteri de duygusal olan kadınlar. Hemcinsleri yerine karşı cinsten duyulan şeyler daha hoş geliyor olmalı.

Yani kısacası dediğin gibi zaten duygusal olan kadınlar olduğu için erkekler şair.

Ben ilkel dürtülere dayalı olduğunu düşünüyorum. Tarih boyunca hep erkekler kadınları etkilemek ve elde etmek zorunda kalmıştır. Çağlar değiştikçe bunun yöntemleride değişmektedir. Genel olarak fiziksel, duygusal ve ekonomik güce dayalı etkileme yolları var bence. Kadınlar hep kazanılması gerektiği için bu tür çabaları olmamıştır. Ben şairane yeteneklerin duygusal etkileme yollarından biri olan bir yetenek olarak geliştiğini düşünüyorum. Tabii ki istisnalar mutlaka vardır ancak bu durumun sağlamasını şu şekilde yapabiliriz; günümüzde bu tür açlıklar azaldığı için eski şairlerin yetenekleri kaybolmuştur. Yani eskisi kadar yetenekli şairler yetişmiyor. Daha çok fiziksel özellikler ön planda. Vücut yapanlar vs.. Tabii ki bu benim teorim, hiç bir kaynak ya da dayanağım yok.

Olaya geniş bakmak daha mantıklı değil mi. Özüne inmek lazım bazen neden erkekler şiir yazarda kadınlar pek yazmaz diye. Kadınlar çok konuşur. :)) O yüzden kadının şiir yazmasına gerek yoktur zaten, söylemek istediğini söyler sevdigine istediği zaman istediği yerde. Her ne kadar süslü kelimeler kullanmasa da söyler. Ama erkekler öyle değil. Erkek adam söylemez sürekli o tarz sözleri sever ama pek dile getirmez. Yazıyla dile getirmek daha kolaydır erkek için. Yazarken bekleme fırsatı düşünme fırsatı buldugundan da kelimeleri süsleme fırsatı bulur her zaman. Severiz bizler şiire dökmeyi duygularımızı. Yanyanayken söyleyemeye çekindiklerimizi yazıyla söylemek daha kolaydır bize. Bırak duygularını yüreğime yüreğimde bul kendini misali. Yürektekiler akar kaleme. Sizlerde de dile :)) Saygılar

Bütün erkekleri duygusuz , aşktan anlamaz kategorisine sokmak saçmadır. Nice kadınlar vardır ki yüz üstü bırakıp giden , verildiği değeri haketmeyen.
Ama aynı sorunun biraz değişiğini kendime sormuştum zamanında. Neden bütün büyük besteciler erkek bunların arasında hiç kadın yok demiştim. Bir kaç tane var elbette ama neden çok büyük bir kısmı erkek. Sosyal yaşamın etkileri geldi aklıma. Kadınların bu tür işlerde öne çıkması biraz daha zor oluyor. Dünyanın her yerinde bu böyle. Mozart'ın kız kardeşi harikulade bir kemancı piyanist ve besteciymiş. Fakat dönem itibariyle o işin kadınlara göre olmadığı düşünülerek eserleri yayılmamış müziğe olan ilgisi engellenmiş. Ayrıca erkeklere duygusuz demişsin erkekler duygusuz değildir duyguları vardır elbette. Erkekler duygularını kontrol edemezler. Gerçekten o an ne hissediyorlarsa odur. Fakat kadınlar öyle değil. Kadınlar duygularını kontrol edebilen varlıklar. Neyse ben başka konulara girmeden bitireyim.

duygusuz insan olmaz ama bazılarımız kelimeleri birleştirmeyi başarabiliyor.. kadınlar sürekli duygularına göre hareket ettikleri için onlara göre şiir yazmak anormal bişey gibi görünmüyor olabilir. ya da erkeklerden çok daha seçiciler ve yazmaya deyecek bişey bulamadıkları için yazmıyorlar.. annemi örnek vereyim çok nadir güzel söz söyler bana ama ağladığı zaman benim için zaman durur, herşey anlamsız gereksiz gelir.. hani dağlanırsın ya; atar damarla toplar damarın arasına çivi çakmışlar gibi işte öyle olur insan.

Erkekler severler, aşktan da anlarlar fakat kadınlar gibi düşüncelerini reel ortamda yani ikili ilişkilerde paylaşmayı sevmezler. Bu durum kadında erkeğin duygusuz olduğu hissini uyandırır. Her insan karşısında kendisi gibi ya da düşündüğü ve istediği gibi hareket edecek birini ister. Bulamayınca da hayal kırıklığına uğrar.
Aslında aşk erkek için karşısındaki kadını eksikleriyle yanlışlarıyla bazen de imkansızlarıyla kabul etmektir.

Kadından bu tavrı beklemek zordur. Kandın aşık olmadan önce karşısındakini kendi kalıplarına sokmaya çalışır. Olduktan sonra da...

İşte bu durumda erkek duygularını kalemiyle anlatmayı seçer, kimi zaman muhteşem bir kompozisyon yazar, kimi zaman bir okadar güzel dörtlükler.

Ve bir çoğu aslında sevdiklerine kavuşamayan ve ayrı kalan kişilerdir.

Erkek bazen bu duygularla soradan bir nesneye can verir...

Çok da duygusuz aşktan anlamayan canlılar değildir aslında erkekler...

iyi aşk şiiri yazanların iyi aşık olması gerekmiyor. titiz çalışma gerekebilir ya da iyi bir yetenek.

eskiden şair denilen insanlar meydana çıkıp şiir okurmuş. kağıda yazma olayı filan yok yani. o sebeplerden dolayı erkekler daha ön plana çıkmış olabilir. ananevi faktörlerden dolayı kadın şairlerin sayısı az olabilir.

sonra erkeklerin kadınlara nazaran daha kütük olduğunu düşünmüyorum. kadınlar kendilerini olduğundan daha duygusal olarak lanse ediyorlar. ya da erkeğe göre kafa yapısı farklı olabilir. bilmiyorum. ama bana "erkekler kadınlardan daha duygusuz" dedirtemezsiniz!

Schopenhauer - Aşka ve Kadınlara Dair adlı kitabında kadınların duygularının sadece göz boyamak için olduğunu ve yaptıkları resim, müzik gibi şeylerin sadece hobi olarak kalıcağını, asla bu sanatsal etkinlikleri erkekler gibi gerçek duygular içinde yapamadıklarını iddia ediyordu. Kadınları çok aşşağılayan bir kitap ama haklı kısımlarıda yok denemez.

Bir şiir kesinlikle hissedilmeden yazılamaz birebir yaşamasa bile gördüklerini duyduklarını duygularını birbirine katar o duyguyu anlayabilmek için illaki o hale bürünmek gerekmez. Erkeklere nazaran bayanların az sayıda olması sebebi zaten o şiirlerin var edilme sebebi yazan bir erkekse bayandır ve hiçbir erkek bir bayana karşı kendini şiirlerindeki gibi imkansız ve ulaşılmaz kılamıyorsen hiç meyhanede içkinin gözüne vuran ya da sokak kenarlarında sessiz sakin demlenen kaç kadın gördün? bir erkek kolay kolay o psikolojiyi bir bayana yaşatmıyor yaşatamıyor. Bu yüzden kıyaslama yapınca orantı doğru aslında hem yazanlar kadar yazdıranları da es geçmemek lazım :)

Bu sorunun cevabı için şiiri bilmek lazım şiir duyguları ifade edebilme biçimidir. öncelikle erkekler aşktan anlamaz kısmına katılmıyorum. Erkeklerin bayanlara oranla karşı karşı cinsle iletişim kurma gayreti, bayanların karşı cinsden insani ihtiyaçlarını gidermek konusunda kendisinden verebileceklerinin erkeklere göre daha önemli olduğu düşünmelerinden dolayı daha fazladır. Bu durumdan dolayı erkekler bayanlara oranla daha fazla duygu yoğunlasması yaşamaktadır. şiirde duygularını ifade etme yollarından bitanesidir. Aynı tespitinizi şarkı sözleri, aşk konulu kitaplar , senaryo yazarları içinde yapabilirsiniz.

Aşk görecelidir, kimine sadece ve sadece bir metaryel, kiminin içine koyduğu bir ateş, kimi içinde duygularını denizlere dökercesine dizeleri çağlar, çağlatır kimi de duygularını çiçeklere döker çiçekler hep ama hep o kokar, aşk tarifi namümkün olana bile hep söylenecek bir şeydir erkekler çok isterse aşık olabilir, şair olabilir lakin kadınlar çok isterse aşık olduğuna aşık olabilir, susabilir veya hiç susmayıp hayatını hep sorgulayabilir erkek derinden kadın ise yerinden hisseder duygularını...

Kadının iyi olursa mutlu, kötü olursa filozof olursun demiş, bir amcamız, şiirden anlamayan adamlarda var elbet, sevdiğine 2 satır yazamayacaklar var, ama yazacak olan adamda da kadın heves bırakmıyo, erkekler çoğu zaman kadınların yanında ağlayamaz, güçlü görünümü dağılmasın kadının gözünde diye, aslında erkek hep kadını el üstünde tutmak için mücadele etti, tüm varlığını buna harcadı, geçen 200 yıllık zaman da ve özellikle son 30-40 yılda ciddi değişimler olmaya başladı, sosyal rahatlama, teknolojik ulaşımın kolaylığı vs vs, artık erkekler aşık olamaz oldu, kadınlarda vazgeçilebilir,

Erkekler her ne kadar duydusuz, başarısız, aşktan anlamaz dense de bence yanlış. Çünkü erkek ki gerçekten erkek olan erkekler duygularını sevdiklerini her an belli etmezler. Herşey onların içindedir. Ailesine bağlılığı, evine gidiş gelişi, davranışları onun duygularının yüksekliğini gösterir. Aslında erkekler daha ince duyguludur fakat yapı gereği belli etmezler hep içe atarlar...

Kadınlar sadece sever... Erkekler belli eder, çabalar, uğraşır. Buna rağmen olmuyorsa derdini satırlara anlatır. Kimi kızlar vardır erkeği milli yapar, kimi kızlar vardır erkeği şair yapar.

Erkekler dertlerini bir arkadaşına kolay kolay anlatamaz. En yakın arkadaşından bile sakladığı şeyler olur aşk meselelerinde. Bu yüzden arkadaşı kalemi kağıdı olur. Onlara anlatır dertlerini rahatlar.

Kadınlar ise sadece kendi cinsleriyle sohbet ederek dertleşir. Birbirlerine her şeyi anlatırlar. Onlar kalem ve kağıda ihtiyaç duymazlar. Erkekte gurur meselesi olduğu için çektiği acıları kimseye anlatmak istemez. Satırlarına anlatır her şeyi. Bu yüzden erkekler şair'dir.

Kadınlar çok sevemez diyemem. Şiir yazmayan insan sevmiyor diye kural yok. Ama kadınlar sohbet etmeyi, yazmaya tercih ediyorlar diyelim.

ben şunu öğrendim ki, kadının isteği doğrultusunda hareket edersen o ilişkinin ömrü çok az olur, çünkü sıkılır senden.. 3 tane sevgilim de sırf bu yüzden bıraktı, eskiden geceleri yatmayıp şiir yazan ben şiirden nefret eder oldum. seveni üzersiniz üzeni seversiniz

Sen hiç deniz kenarında içip sarhos olduğunda seviyodum ulan xxxx i diyip ağlayan bir kız gördün mü_? tamam bazı erkeklerin tek odak noktası bellidir ama bu bütün erkeklerin böyle olacağı anlamına gelmez erkekler sevdimi sizden daha çok sever ki ayrılıkların %90ın kızlardan gelmeside bunun bir kanıtıdır

Kadınlar kendi içinde aşk acısını unutur belli bir sürede erkek başta umursamaz sonra içinde büyümeye başlar acısı daha sonradan bastırır belki önemli bir etkendir bu, ama kadın şair sayısının az olması kadınların realiteye biraz daha fazla önem vermesinden kaynaklanıyor tahminimce.

Bir kadınından beklenmedik bir bakış açısı. Zeki insanları her zaman sevmişimdir cinsiyet gözetmeksizin. Erkekler için sevmezler duygusal değildirler, odundurlar vs cok kalıplaşmış sözcükler vardır. Ama ben ne şair kadın gördüm nede aşkından delirmiş kaldırım üstü insanlar. Kanımca kadınlarda dayanışma vardır yani ayrılık gibi olaylarda kadınlar bir birine destek çıkarlar ama erkeklerde ayrıldığında boşver sana kızmı yok gel içelim gibi muhabbetler döner o zaman insan aşkını içine atar ya ayyaş kaldırım insanı olur ya da artık duygusal bir insan. Güzel bir konuya değinmişin zekana sağlık.

Sebebinin kadın ve erkeğin toplumda farklı konumlandırılmasından kaynaklandığını düşünüyorum. Kadın ulaşılmak istenen hedef konumunda, erkek ise kovalayan kişi. Bu yüzden erkekler boya fırçalarıyla, müzik aletleriyle ve kalemlerle kadınları ararlar ve ulaşmaya çalışırlar.

Yeni kadın şairler vardır fakat 1920'lerden önce kadın yazar zor bulursunuz. Çünkü dünyaya malesef erkek hakimdi. Kadınların okutulması eğitilmesine değil, ev hanımlığı yapmasına , evlenilmesine sebep açıyordu. Tanzimat döneminde bununla alakalı bir çok kitaplar var.

bence o acıdan bakarsak kadınları farklı bır konuma koyarız mesela

dunya üzerindeki buluşların % 96 sını erkek mucıtler bulmustur
bilim ve tıp alanında basarılı olan erkeklerın oranı % 86 dır
yuksek iq lu ( 150 ve yukarı ) insanların % 94 u erkektır
teknolojık bulusların %100 erkeklere aittir
dunyanın en iyi ascıları erkeklerdır

bu sıralama daha devam edıyor erkeklere tanrı dıye tapmanız gerekıyor ozaman :)

"şiir yazdıran kadındır" tarzında aptalca bir cümle yazmayacağım. Erkekler için ne söylenirse söylensin, erkekler kadınlardan daha duygusal, daha çöküklerdir. Bunun için filozof olmanıza gerek yok. Girin bakın aşk şarkılarının altındaki yorumlara, tüm ağlayan, dil döken ve eski sevgililerine sitem edenlerin hepsi erkek.

şiirlerden yola çıkarak erkeklerin duygusal olduğu kadınların duygusal olmadığı sonucuna varamayız. garip akımının en meşhur şairi Orhan Veli Kanık ne diyor mesala şiirinde, bir onu oku düşüncelerini gözden geçir. :)
iş olsun diye
Bütün güzel kadınlar zannettiler ki
Aşk üzerine yazdığım her şiir
Kendileri için yazılmıştır.
Bense daima üzüntüsünü çektim
Onları iş olsun diye yazdığımı
Bilmenin.
Orhan Veli KANIK

kadın erkek farkı yoktur bir durum da şair kadın ya da şai erkek değilde şair insan diyelim kimi aşıklar kimi ayrılıkları yüreğinde mezar etmiş taşıyanlar misali.. ne erkeler var aşkı en yücesinde yaşatırken ağzından dökülen her kelime kurşuna dökülmüş.. ne kadınlar var bir sözüne bin anlam ekleyip savurmuş.. yaşayıp anlayanına göre değişir...

bence olaya bu açıdan yaklaşmamak gerek tarihe baktığımızda kadının zaten yeri yüzyıllarca adeta yok gibiydi sadece bir seksüel obje olarak bakılıyordu. böyle bir tarihsel ortamda kadınlardan ne politikacı, ne sanatçı ne sporcu çok çıkmaması doğal. kadınların eskiye oranla nispeten daha çok sosyal haklar kazanması onlardan da sanatçılar, politikacılar v. s çıkmasına neden oldu ama bugün bile birçok ülkede cinsiyetler arasında haksız bir rekabet var ben ona bağlıyorum daha çok.