Betimlemeler fazla aynı zamanda kalitesi oldukça fazladır!
Özellikle Rus Romanlarında sık sık dikkat edilen bir nokta kuşkusuz betimlemedir. Dostoyevski bu yola sık sık baş vurup, karakterlerinin ruh halini, içindeki anlam karışıklığını, veyahut uzaktan sinematik bir kamera ile bakıyormuş izlenimi verdiren, dünya üzerinde nadir kaliteli, yazarlardandır. Karakterin ruhunu, sanki olayın içinden izliyormuş, ve yapıp-ettiklerini daima gözetleyen bir gölge gibi okurlara aktarmakta oldukça başarılıdır.
Şiirler ise; genellikle hikaye şeklindedir ve ıstırap, acı ve yine üzüntü üzerine kuruludur!
Rus şiirleri, romanlar veya hikaye türüne göre daha az edebiyat tarihinde dikkat çekse de, yine de dikkate alınacak, ve içinde buram buram benim tabirim ile ''Klasik Rus-Acısı'' verdiğim, her Rus eserinde olan, bir acının mısra mısra nasıl öyküleştirildiği görülmektedir.
Eserlerinin kategorisi her ne olursa olsun, tüm gayelerinin altında ''Evrensel bir haykırış'' vardır!
Ruslar, garip bir şekilde birçok eserlerinde,-bu kategori fark etmeksizin, eserde bilgi vermeyi amaçlarlar. Bu sıklıkla evrenseldir, ve her insana, eşit şekilde hitap edebilir. Belirli bir zümreyi hedef almaz, ve daima ortaya konuşarak yapılan bu konuşmalar, sıklıkla; insanoğlunun karşılaştığı ıstırap, acı veya hal ve durumlarına yapılan çağrılardır.
Sürpriz sonlar!
Benim kanaatimce birçok kez finali iyi yapamadılar. Bu demek değildir ki kalitesiz bir finalin, dünya edebiyatında nasıl çarpıcı bir etkisi olur. Ruslar; romanlarını, şiirlerini veya diğer eserlerinin birçoğunda açık kapı bırakırlar. O kapıyı okuyucunun kendisini doldurmalarını isterler, kim bilir,-belkide gerçekten finali yapmaktan çekiniyorlardır, çünkü her daim yoğun bir duyguyla yazılan, o sıcak, fakir ama şair ve yazarların sıkça barındığı petersburg sokaklarının ağır havası içinde, yazılmış her eser,- elbette bir sürpriz yapması gerekecektir, ve Ruslar bu sürprizi eserlerin sonunda verir. Aşağıda ki dörtlükte Puşkinin 4 farklı şiirinde ki son mısrasını ele aldım, hepsi açık uçlu bitirişler.
Rus Edebiyatının Dünya Edebiyatında Farklı Bir Yeri Olduğuna Dair 4 Madde!
Kesinlikle doğru. Suç ve Ceza beni ne etkilemişti ama. Üstelik kurgularının çoğu felsefi özellikte. Olayların ardında derin bir anlam yatıyor daima. Tolstoy, dostoyevski gibi usta yazarlar kolay çıkmıyor ne yazık ki. Keşke "Savaş ve Barış" gibi, ülkemizin kuruluş yıllarını, savaşlarını konu alan mükemmel bir eser yazılsaydı. O zaman insanlar bu milletin ne bedeller ödediğini daha iyi kavrar, boş boş yaşayacağına kendini geliştirirdi belki.