Dünyanın Sonu Cennetin Başı

Farklı ve titiz olmaya gayret ediyorum.

Teşekkür ederim.

Tekrar teşekkür ederim. Nasip bakalım. İnşallah.

Neden olmasın? :)

Temiz, beyaz olduğundan
Ve en önemlisi onun da bütün olasılıklara açık olduğundan olabilir.

Her şey hayal gücüyle sınırlı.
Orada Ferhat isterse dağları delebilir, Mecnun çölleri aşabilir.

Ve bakmasını bilen biri için de ödüldür aynı zamanda.
İster içindeki cehennem-i ateşi dök oraya, satırlarına ilişen yansın kül olsun.
İster itiraf et kurtul bütün günahlarından.

İster bir ağaç dik satırlar arasına, dört mevsim on iki ay üzerinde binbir çeşit meyve olsun.

İster bir yeni dünya kur üzerine, mevsimler beş olsun aylar da on üç.

Yok, okumadım o kitabı. Ben de o tarz benzetmeleri severim. Bir çok konuda da tarihin tekerrür ettiğini düşünürüm.

Peki beyaz neden günaha vs. açık olmasın ki?

Sayfa tek başına bir anlam ifade etmez aslında. Çünkü kalem ile bir bütündür o. Sayfayı sayfa yapan, kalemin onun üzerinde bıraktığı kirlerdir, tabiri caizse günahlar.

Beyazın, yani ana temamdaki sayfanın günahı da işte kalem ile olan diyaloğudur.

Ayrıca beyaz, optikte tüm renklerin toplamı değil midir? Hepsinden vardır içinde. Eğer tüm renkleri kusursuz bir şekilde toplayabilirsen, günahıyla sevabıyla tam bir beyaz elde edebilirsin. İnsan da bence biraz öyledir: Doğru karışım ile o da beyazın içinde yok olabilir. Buna manevi bir ütopya diyebiliriz. Tüm renkleri kendinde toplayıp beyaz dışındaki tüm renklerden arınmak, yok olmak.

Misal ben de cehennemi hiç karanlık olarak, cenneti de pürüssüz bir beyaz olarak hayal etmem. Cennet sadece daha nettir bana göre, full Hd :)

Ve yine bana göre cennette siyah da var olabilir. Bir sınır yoktur orada sonuçta. Cennet günahsızlık değildir zaten. Ancak günahsızlığın ödülüdür ya da kefaretin.

Ve bir sayfa da ancak kara bir kalemin karalaması ile boş bir hayal iken cennete evrilir. Bahsettiğim cennetteki ağaç, ondaki renkler, kırmızısıyla, moruyla, siyahıyla üzerindeki tüm meyveler bir kusur mudur? Bence sadece doğru karalamalardır onlar, doğru kelimeler...

Peki bunun yanında karanlığa yazı yazmak? Onu aydınlatabilirsin ama ona yazmak? Bilemiyorum.

Hem beyaz yazmak için yani iz bırakıp kirletmek için daha uygundur. Ama siyah için bunlar o kadar mümkün değildir.

Siyah daha kabul edici olabilir. Elbisede bile vücudun hatalarını gizler, beyaz kadar çabuk kir göstermez vs. Yani aynı zamanda biraz da kolaydır. Beyaz öyle değildir evet, zordur. Ama cennet de kolay değildir zaten. Beyaz olabilmek için çaba gerekir, tüm renklerinle var olabilmek ve sonunda onda yok olabilmek.

Bazı şeyler için de emek gerekir, ancak o zaman beyaz kadar kusursuz olunabilir.

Ben gerçek olan sayfa ile hayal olan cennet arasında bağ kurmaya çalıştım. Bu bağ kişinin bakış açısına göre zayıf ya da sağlam gelebilir. Hatta insan cenneti bile sevmeyebilir. Sonuçta biraz hayalgücü ve zevklerin toplamı değil mi tüm o renkler..

Düşünmeyi Seviyorum. Daha doğrusu deniyorum diyelim. Biraz konuşturmak istedin, borçlu çıktın. Sevgimle seni de boğmamışdır umarım :)

"Yok olmak" bahsettiğim örneklerdeki gibi nasıl yorumlandığına göre iyi ya da kötü olabilir.
Tabi bu yorumlar en başta "varlığı" ele alış şeklinden de etkilenir büyük oranda. Ne kadar "var"ız mesela? Sonuçta işgal ettiğimiz yer kadar eksiklik oluşturacak yokluğumuz. Tabi özellikle manevi açıdan. Ve yine fizik kurallarından hareketle Dekart vari bir söz düşüyor dilime "Var oldum, o zaman hiçbir zaman yok olmayacağım." ya da bilmiyorum benim de devreler yanmış, çorba yapıyor da olabilirim. :)

Anlattığına bakarak budist bakış açısı da bana biraz olayı "hiç olmaya" indirgiyormuş gibi geldi. Dünyaya bakışlarının farklı oluşundan hareketle cennete bakışlarının da farklı olması gayet normal tabi.

Ben benzetmeleri biraz bilim-kurgu-fantazi filmlerine benzetirim. Olayın özünü yakalamak, kaçırmamak hatta filmden zevk alabilmek için filmdeki fantastik öğeleri, kurulan dünya üzerindeki kuralları verilen çerçevede kabul etmek gerekir. Ve senaryo konusunda filmden de o çizdiği çerçevede, kendi içinde tutarlı olması beklenir. İzleyici de film de bunları sağlayamazsa her şey çorba olur. :)

O fikir düşününce bana da biraz korkutucu geliyor ama bir yandan da şiirsel geliyor. Yaşaması değil ama düşüncesi öyle. Hatta nasıl olacağını merak edip özellikle bir öyküye de uyarlamıştım bir seferinde.

Teşekkür ederim. :)

Yani birazı sadece o sebepten. Ama daha çok sonsuzluğun hangi şartlarda olabileceği düşüncesi etkili oluyor. Mesela ölümlülerin arasında ölümsüz olmak kötü. ya da işte ateşler arasında bir ölümsüzlük de kötü olurdu. ya da arafta kalmış, yalnız bir şekilde. Vs. İnsan düşünce sonsuz bir cennette bile sıkılabilirmiş gelebiliyor ama zaman çok göreceli bir kavram. Dünyadan farklı şartlarda nasıl olurdu bilemiyorum.

Sonsuzluk fikri zaten karmaşık, Cantor da açıklamış ama bir yandan aydınlanacak gibi oluyorsun ama sonra o ışık gözünü alıyor gibi.

Sonsuzun da onunla ilgili kafa karıştıran sonsuz tane sorunu ve onlara açıklama getiren sonsuz tane açıklaması olsa, sorun çözülmüş olur muydu acaba :)

Sonsuzun akıl almazlığı belki de sonsuzun aksine aklımızın sınırlarının olmasıdır.

Her şeyi göremeyeceksek bu gözler niye var.
Mesela bir kartal gibi. Aklın da gözler gibi sınırlarının olması bana anlaşılamaz gelmiyor.

Anlamak, beyni kullanabilme becerisi ile alakalı sanırım. Ama o beceri de yine beynin kapasitesi ile bağlantılı. Beyinde sorun varsa anlamada da otomatikman sorun olur. Ancak tersi için öyle diyemem. Yani beyinde sorun olmamasına rağmen anlamada sorun olması insanın potansiyelini harcaması ile ilişkili diye düşünüyorum. Her koşulda ikisi de sınırlıdır bence.

O oje değil.
Hayatınızda hiç mürekkep de mi görmediniz

Evet her şey kararında güzeldir.
Mürekkep de zihin için güzel bir kozmetiktir. Onu da tavsiye edebiliriz.