Öteki ile İmtihan "Piedra Irmağı'nın Kıyısında Oturdum ve Ağladım"

Bugün Piedra Irmağı'nın kıyısında oturup ağladım kitabını bitirdim. Başrol kız karakter Pilar'ın korkuları,"Öteki"ile olan savaşı beni çok etkiledi. Öteki diye bahsedilen bizi kısıtalayan kendimiz. Çabalayan,toplumda bir yer sahibi olmak isteyen,korkuları olan Öteki.

Gerçek aşktan korkuyor, maceralara atılmaktan korkuyor, içindeki çocuğu dışarı salmaktan korkuyor.

Pilar bu korkularını İnanç ve barajındaki çatlak ,yani aşkla yeniyor. Ötekiyi bir köşeye bırakıyor. Onu bıraktığında Pilar özgürleşiyor ve sizde bunu hissediyorsunuz.

Piedra Irmağı'nın kıyısında oturdum ve ağladım. İnanca ve aşka olan yolculuğu çok derin bir şekilde ele alan bir kitap.

İnanç belki müslümanlık üzerine değildi fakat yinede inançtı. O inanca olan tutkuları çok hoşuma gitti. İnançlı olan insanlarda muhteşem bir huzur var. Bu ister müslümanlık isterse başka bir din olsun fark etmiyor.

Genelde yazar ön sözlerini okumam ama bu kitabın ön sözünü okudum. İlgimi çeken çok hoş bir cümle vardı; Keşiş Thomas Merton söyle diyordu: "Ruhani yaşam,sevgiden başka birşey değildir. İnsan,iyilik yapmak,yardım etmek ya da birini korumak istediği için sevmez. Böyle davranırsak,gelecek için basit birşeyi hedeflemiş oluruz ve kendimizi eli açık ve bilge kişi olarak görürüz. Bu davranışın sevgiyle hiç ilgisi yoktur. Sevmek,başkasıyla birleşmek,onda Tanrının kıvılcımını keşfetmektir."

Paulo Coelho'nun kitapları duygu ve düşünce yoğunluğu bakımından çok derin. Okuduğunuzda mutlaka kendi korkularınızdan,sevinçlerinizden parçalar görüyorsunuz.

Okumanızı tavsiye ederim.