Yaş Kemale Eriyor, Ağzımda Eski Sevdaların Tadı, İçimde Keşkeli Acılar Var

Haftasonları sabahları TRT1 de sabah yayınında voltran başlayacak diye uyanan, adam olacak çocuklar ve barış abiyle büyüyen bir nesildik. Hava ne kadar kötü de olsa, yagmurda misket oynar , karda naylon ile leğen ile kayar , ağustosta ter içinde kalana kadar saatlerce top oynar mahallenin kaynagından kana kana kaynak suyu içerdik.

O zamanlar ya ayakkabımız sökük ya da pantolonumuz yamalı olurdu.

Cebimizde 1 liramız varken bakkalın en zengin müşterisi bizdik. Arkadaşlarla yenilen çekirdeğin , bahçelere dalınarak ceplerimizi doldurduğumuz eriğin kayısının kirazın tadı başka hiç bişeyde yoktu.

Midemiz kolay doyardı tıpkı sevdalarımız gibi.

Çocukca aşkların doğallığı , çocuktuk ya zaten :) sana baktı diye karşı mahalleye kaç kere gidip geldiğini hatırlamadığın küçüklük aşkların, otobüsün servisin yolunu umarsızca beklediğin akşamların, ona hiçbir zaman okuyamacağın ama matematik defterinin arkasına sayfa sayfa karaladığın şiirlerin vardı.

Şimdi geçmişe bakınca , o kadar acı sevda tecrübesinin , karşılıksız aşkların , yediğin kazıkların sanki karşılığı gibi duruyor gönül sayfamızda en güzel yerinde o yıllar. Rabbim dağına göre kar verirmiş. Hangimiz yok ki gözümüzden akmadı sevda gözyaşları ve parçalanmadı yurek puzzelımız deflarca yapıştırmamıza rağmen. Zamanın değirmeninde öğütülen güzel anlarımızın mirası olarak elimizde saçlarımızda ki kırlar, yüzümüzde kırışklar, korkak ürkek kalplerimiz kaldı.

Benim hala umudum var demek istiyorum , tüm bu olumsuzluklara , değişen zamana , insanlardaki vurdun duymazlığa rağmen. Optimist düşünüp pozitif ol ki pozitif yaşayasın demek istiyorum.Hani her evlenen iki çiftten biri boşanırken, kadın erkeğini erkek kadınını aldatırken , günde ortalam bir insan cinnet geçirip ailesini katlederken yinede bunu söylemek istiyorum. Malesef kendimi kandıramıyorum be arkadaş , mutluluk aslanın ağzında sana yalan söyleyemiyorum.