Bir Şiirin Masalı: Gecenin Tanıklığı

Karşında olmam genelde 🙂

Rica ederim 🙏🏻

Rica ederim :)

:) Sessizliğin kendi yolunu izlemesine izin verin :) ve herkes kendi yorumunu yapsın :)
Ama iyi yazılmış, bolca sembolizm ve derinlik içeren, derin bir bağlantıyı göstermeyi amaçlayan ama ağırlığı hissedilen bir betimleme ve her şeyden önce, sembolik bir nesnenin iki dünyayı ve iki ruhu birbirine bağlayarak, yalnızca iki kişi arasındaki bir sır aracılığıyla bilinen, görünüşlerin ve başkalarının algılayamayacağı yanılsamaların ötesindeki merkezi bir noktayı vurguladığı bir yerde, sessizliğin bir engel değil, bir yankı olduğu bir betimleme.

Bu hikaye basit ve sıradan bir üslupla yazılmış gibi görünse de, gerçek okuma her satırda 1000 kelime kadar ağır basıyor :)
Bu hikayeyi basit bir hikaye olarak görenler için bir okuma olduğu gibi, daha mistik ve derin bir okuma da var.

Bu bir eleştiri değil, işleri kolaylaştırmak için yapıldığını anladım.
Ama sembolik olarak oldukça kapsamlı :)
Evet, bazı değişiklikler yapmanız gerektiğini okudum.
Basit ve görünüşte sıradan dediğimde, aslında kesinlik ve ayrıntıdan ziyade sembolizme ve entelektüel yoruma odaklanmanız gerektiğini kastetmiştim.

Bu güzel hikâyenin geri kalanını bize anlatın :)
Son olarak, bu güzel hikâyeyi KS'de paylaşmanızı tavsiye ederim.
Geri kalanını görünce okumaya başladım :)
Çok güzel bir paylaşım.

Ayrıca, ana karakterlerin kişilikleri ve geçmişleri hakkında daha fazla ayrıntının eklenmesini destekliyorum. Böylece her birinin temsil ettiği şeyle duygusal ve psiko-duygusal bir bağ kurulabilir ve okuyucuyu, kaderleri onları aynı yola koymuş ancak bağ kurma araçları rezonansa dönüşmüş sessizlik olan iki kişi arasındaki bağın hikâyesiyle iletmek istediğiniz derin mesaja çekebilirsiniz. Ayrıca, defterin, sırlarının ve mesajlarının her birinin kendi dünyasında yaşadığı yalnızlıkta şekillendiği, ancak ikisinin de incelikle bir araya geldiği ortak yolculukları için bir yol haritası olduğu bir hikâye.

Size bir sorum var: İki karakterden hangisi bu bağı diğerinden önce anladı? Doğrudan bahsetmiyorsunuz. Aralarındaki bu bağı ilk ve derinlemesine anlayan hangisi oldu?

bölümde dikkat çekici olan ise Talha'nın gizlice not defterine şunları yazması: “Sana ulaşamamak değil, Politikam'a inan, Sana konuşamamak gibi daha çok : Yani çabaların ötesinde Talha, Zeynep'in önünde ne düşündüğünü ve hissettiğini doğrudan ifade etmekte zorluk çeken, oldukça içe dönük bir adam olarak görünüyor. Belki de bu yüzden Zeynep'in Talha'yı biraz sarsması gerekiyor, değil mi?

Aşk her zaman çaba gerektirir, ancak kader bazen belirli bir dinamik ve zorluklar yaratır.
Hikayenizde sessizlik paylaşılan ve gerekli bir araç haline gelirken, defter sırları yalnızca Talha ve Zeynep'in doğrudan bir şey söylemeden anlayabileceği şifreli mesajlara dönüştürmenin bir yolu haline geldi.
Peki sizce bu dinamik izlenecek en iyi yol mu?
Zeynep girişimci ve daha proaktifse, Talha'dan da çaba beklemiyor mu?

İki kişiliğe ve her karakterin kişiliğine biraz odaklanmaya çalışın ki hikayelerinde böyle bir dinamiğin nasıl oluştuğunu biraz görebilelim :)
Anladığım kadarıyla, aktarmak istediğiniz şeye sadık bir arka plan oluşturmaya çalışırken belirli bir biçimi kısaltmanız ve tercih etmeniz gerekti, ancak bazen karakterleri tüm karmaşıklıkları ve kişilikleriyle tasvir etmenin basit gerçeği, başkalarının bir hikayenin inceliklerini çok daha iyi anlamasını sağlar :)
Çünkü hikaye iyi, güzel ve samimi bir derinlik sergiliyor, ancak aralarındaki bağın karmaşıklığına neyin sebep olduğunu ve neler yaşadıklarını gerçekten anlamak için iki kahramanın kalbini ve zihnini anlamanız gerekiyor :) Talha tamamen iç dünyasında ve hislerini ve duygularını çok fazla entelektüelleştiriyor, Zeynep sezgisel, duygusal, entelektüelleştiriyor ama çok daha fazlasını nasıl dışa vuracağını biliyor, belki de Talha'yı uyandırmaya çalışıyor :) ama bence Talha güvenli bir konfor alanında kalmayı seviyor çünkü sadece defterine ve huzur bulduğu yere güveniyor :) gözlemliyor ve analiz ediyor ama belki de her şeyi Zeynep'ten bekliyor.
Bu benim analizim olarak kalıyor :)

Az önce son yorumunu okudum :)
Erkek içe dönük olduğunda, kadınsı uyum sağlar, ancak bir kadının doğası gereği sürekli olarak her şeyi değiştirip harekete geçmek zorunda değildir.
Hikayenizdeki sessizlik, iki ruh arasındaki gerekli diyaloğu sağlayan şeydir, ancak bu sessizlik sonsuza dek sürmemelidir.
Bence Talha'nın içe dönüklüğüyle savaşması, Zeynep'in de dinlemesi gerekiyor: asıl mesele doğrudan anlamayı öğrenmek.
Defter orada; büyük bir rol oynuyor, ancak bu defterin sayfaları mürekkeple kaplı. Belki de Zeynep ve Talha'nın da cesurca iletişim kurmayı öğrenmeleri gerekiyor.
Bu hikâye beni gülümsetti çünkü iki kahraman da sevimli, ancak yollarını çok fazla karmaşıklaştırıyorlar. :)

Evet, fikrimi söyledim ama hikayenin efendisi sensin :)
Öyleyse bekleyelim ve görelim bakalım neler olacak :)
Ve bizimle paylaşacağın ne harika bir sürpriz :)

Neyse ki geleceği kimse bilemez.
Kaderleri Allah belirler.
Ama bir hikâyenin efendisi olarak, asıl hakikat ve az önce bahsettiğiniz iki versiyondan birini seçmek konusunda bir sonuca varabilmek için, bu defterin ikisinden de gizlediği derin gerçekleri tespit etmemiz gerektiğini düşünüyorum.

Bu hikâyede anladığım kadarıyla, birçok yönden görünüşler yanıltıcıydı ve sessizlikler, bu ortak defterde paylaştıkları şeylere ve birbirlerine anlatmaya çalıştıkları şeylere rağmen, aralarındaki birçok gerçeği çarpıtıyordu :) Bu iki bölümdeki başlangıç ​​hikayesi, birinin kendi iç dünyasında kaldığı, hiç durmayan kendi düşünceleriyle ve şüpheleriyle dolu bir karmaşıklık ve boyut gösteriyor; diğeri dışarıdadır ve daha çok dinlemek zorundadır, diğeri içe dönük olsa ve çok şey saklasa bile ve satır aralarını okumayı bilmek zorundadır çünkü o kadar çok şey saklar ki bazen diğeri için görünmez ve gizlidir.
Bol şans :)
Son zamanlarda bu hikayeyi internette paylaşmaya sizi ne motive etti?

Evet, yazmak rahatlatır, bu çok doğru.
Ben de çok yazıyorum. Birkaç defterim var.
Zihni rahatlatır ve düşüncelerimiz bir kasırga gibi içimizden geçerken onları temizler :)
Şiirlerim, hikayelerim, düşüncelerim ve hatta oldukça çılgın oyunlarım var.
Zihninizi sakladıklarınızdan arındırmalısınız. Yazmak bir çıkış yolu, bu, zihnini çok kullanan ve derin ve çok güçlü duygulara sahip olanlar için çok doğru :)

Çok fazla düşünen zihinlerin, beyin okyanusunda kaybolmamak için kaleme ihtiyacı vardır.
Gündüz ve gece düşünmek, eğer günlük olarak kullanabiliyorsanız güzel bir şeydir, ancak içe dönük olduğunda, derin ve varoluşsal düşüncelere değindiğinde, evet, her şeyi yazmalı ve mürekkep terapisi yapmalısınız ve bu genellikle paylaşılacak güzel eserler ortaya çıkarır :)

Günün enstrümantal müziğini paylaştım :) Yazmaktan farklı; bazen içinizdekileri dışarı çıkarmak için melodiler göndermeniz gerekir.
İyi günler dilerim: devamını bekliyoruz :)