Bir Şiirin Masalı: Küller ve Sessizlik

Evet var. Seri halinde ilerledi zaten ve bu serinin son bencesi oldu.
İnsanlar ne istediklerinin ve neyi arzuladıklarının gayet bilincindeler diye düşünüyorum senin aksine.
Sadece toplumsal düzen insanların cesaretini ve olgularını kırmış durumda.
Bu yüzden istedikleri şey için çaba göstermekten ve atılım yapmaktan korkuyorlar. Buna ben de dahil.

Estağfurullah

Öncelikle emek verip uzun uzun yazdığın için teşekkür ederim.
Görüşünü değerlendirip kısaca açıklamaya çalışayım.

Bu hikâye aslında tek taraflı bir sessizliğin hikâyesi.
Yani Zeynep’in neden gittiği anlatılsın diye değil, Talha’nın neden sustuğu anlatılsın diye yazıldı.

Hikâye bir aşkın değil, bir vedanın içinde sıkışmış bir adamın duygusal yankısının hikâyesi.
Bu yüzden ilahi bakış açısı tercih edilmesine rağmen anlatım doğal olarak Talha’nın iç sesiyle örülmüş gibi duruyor.
Çünkü asıl mesele Zeynep’in gidişi değil, Talha’nın kalışı.

Yazındaki Zeynep başrol olamamış kısmı kurgusal olarak doğru bir gözlem gibi görünse de teknik olarak yanlış bir beklenti.
Çünkü Bir Şiirin Masalı serisi zaten başından beri tek bir karakterin iç yolculuğu üzerine kurulu.
Zeynep orada bir kişi değil, bir metafor.
Yani kelimenin, şiirin, hatta ilhamın karşılığı gibi.
Bir karakter olarak eksik kalması da bu yüzden.
Çünkü hikâye ondan ziyade, onun bıraktığı boşlukla ilgileniyor.

Ayrıca Zeynep’in neden gittiğini kasten yazmadım.
Aslına bakarsan yalnızca Zeynep ve Talha’nın kafasından geçenleri yazdığım iki ayrı bence olacaktı.
Fakat hem seriyi daha fazla uzatmamak için hem beklentimi karşılamadığı için hem de hikâyenin temasıyla örtüştüğü için böyle bir sonu daha uygun gördüm.

Bazı ayrılıklar açıklama istemez, sessizlikleriyle tamamlanır.
Zeynep’in kırık, yorgun, kendiyle savaşan biri olması da zaten okuyucunun sezmesi gereken bir alan.
Bunu göz önüne sermedim, çünkü gizemli kalması gerekiyordu.
Aksi hâlde hikâye romantik bir anlatıya dönüşürdü, oysa bu daha çok duygusal bir yansıma, bir dışavurum.

Ve son olarak
Başrol yapmadığın birinin gidişine anlam yüklemek garip demişsin.
Çok güzel yakaladığını itiraf etmeliyim, takdire şayan.

İşte aslında Talha’nın hatası da bu.
Ben hikâyeyi yazdıklarının üzerine değil, tam da o çelişki üzerine kurdum.
Talha Zeynep’i gerçekten tanımadan sevdi.
Anlamadan bağlandı.
Ve sonunda anlamadığı şeyi kaybedince, en çok da kendini kaybetti.

Bu yüzden hikâye tam olarak Zeynep’in başrol olamayışının hikâyesi.

Umarım yeterince açıklayıcı olmuştur.
Teşekkür ederim.

Çok uzun olmuş iki parça şeklinde yorum atmak durumunda kaldım. Kusura bakmayın.

Rica ederim. Meseleyi ve bakış açımı tam olarak ifade edememişim sanırım bu benim eksikliğim.
Teşekkür ederim bu detaylı yorumunuz için. Kendimi geliştirmem açısından çok iyi oluyor.

Anladığım kadarıyla Talha’nın suskunluğunu Zeynep’e bağlamamı eleştiriyorsunuz.
Burada tam olarak şunu söylemek isterim, hikâyeyi Talha’nın iç dünyası üzerinden kurmak tamamen bilinçli bir tercih.

Evet, dışarıdan bakıldığında Zeynep bir metafor olsa da, Talha için o metaforun bıraktığı boşluk, içsel çatışmasının ve kaybının merkezi.
Yani Zeynep'ten önce de dağınık ve sessizdi, Zeynep'ten sonra da böyle devam ediyor.
Dolayısıyla hikâye, Talha’nın susuş sebebini açıklamaktan ziyade, bu boşlukla nasıl başa çıktığını göstermek üzerine kurulmuş oluyor.
Fakat erken final yaptığı için kopukluklar mevcut bu konuda hem fikiriz.

Sizin de işaret ettiğiniz gibi, Talha kendiyle çatışıyor ve bu çatışma onun sessizliğini oluşturuyor.
Hikâyede Zeynep’in gerçek bir suçluluk yükü yok, asıl mesele Talha’nın kendini kaybetmesi ve iç yolculuğu.

Yani dışarıdan bakınca Talha’nın susuşu Zeynep’e bağlanıyor gibi görünse de, asıl anlatılan Talha’nın kendi sessizliği ve içsel hesaplaşması.
Anlam ve anlatım bozukluğu yapıyor olabilirim kusura bakmayın...

Teşekkür ederim beğenmene sevindim.
Her hikaye mutlu sonla bitmemeli ki mutlu sonla biten hikayelerin bir anlamı, bir kıymeti olsun görüşündeyim ben de.
Anna Kareninanın ölümüyle depresyona girdi Tolstoy. O öldürmek ister miydi?
Kalem onun elinde değil miydi ve istese kurtaramaz mıydı?
Bazı şeyler bitmeli. Bazı şeyler gitmeli ve yitirilmeli ki elinde olanların kıymetini bilsin insan.
Teşekkür ederim tekrardan :)

Teşekkür ederim.
Aşk bir bilinmeyen maalesef.
Hikayeyi olmasa da hikayeden elde edilecek her türlü geliri bağışlatıyoruz :)