Gecelerin Düşündürdüğü Gündüzlere

Yollar ayrılır o vakit, geride bıraktıklarına çeki düzen verme vaktidir gün batımı.

Sabahının olmamasını bilsen de her akşam mıdır ki ateşe düşüren seni. Hani var ya şu büyük günler. Aşkın kül ettiği gündüzler uyutmayan geceler bel ki anlamamışsındır idrak etmek için kendini dört duvara kapamışsındır. İçin yanmıştır bel ki hüngür hüngür ağlamışta olabilirsin bel ki hep bel kilerle mi bu çilesi çekilemeyenler...

İçim acır be kimsesiz sevdalandığım bel ki bulurum seni.

Bir gündür o bilemediğim bakışına aşık olurum ama bilmem ki, bilmem. Aklım ve sen zıt bir dünya zıt bir varlık.. Öyle bir doluyum ki gündüzlere artık sıkıldım tek kalmaktan sıkıldım.

İsyan da etmem kırık kalbime bir fındık kabuğunu bile doldurmayacak kalbimde olabilir bari dertleşecek bir arkadaşım olsun be sevdalandığım. Nice beni sevenleri nice sevdiğimi geri bıraktığım ama kendim gibi seveni, sevemediğim elvedalara...